Την κατεδάφιση κάθε αυθαίρετου κτίσματος που είναι μέσα σε δάσος ή αναδασωτέα έκταση αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, ανεξάρτητα εάν αυτή η δασική έκταση είναι ιδιωτική ή δημόσια. Μάλιστα οι δικαστές έκριναν ότι για τη σχετική κατεδάφιση δεν απαιτείται να έχει προηγουμένως καταρτιστεί Δασολόγιο, ούτε να έχει χαρακτηριστεί η έκταση ως δασική με τη διαδικασία του δασικού νόμου 998/1979, ούτε να έχουν καταρτιστεί δασικοί χάρτες, αλλά αρκεί να διαπιστώνεται αιτιολογημένα ο δασικός χαρακτήρας της έκτασης.
Πιο συγκεκριμένα, το Ε’ τμήμα του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου αποφάνθηκε την κατεδάφιση κάθε αυθαίρετου κτίσματος εντός δασικής έκτασης, επικυρώνοντας πράξη κατεδάφισης αυθαίρετων κατασκευών και απόφαση του προέδρου του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών που άνοιγε τον δρόμο για την κατεδάφιση.
Οι δικαστές, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα και τη δασική νομοθεσία, έκριναν ότι «οικοδομές, κτίσματα και πάσης φύσεως κατασκευές που έχουν ανεγερθεί είτε μέσα σε δημόσια ή ιδιωτικά δάση ή δασικές εκτάσεις είτε μέσα σε δημόσιες ή ιδιωτικές αναδασωτέες εκτάσεις, οι οποίες έχουν καταστραφεί από πυρκαγιά ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία, προερχόμενη από ανθρώπινη ενέργεια ή από φυσική αιτία, κατεδαφίζονται ύστερα από απόφαση του αρμοδίου οργάνου».
Παράλληλα, οι σύμβουλοι της Επικρατείας στην υπ’ αριθμ. 2215/2015 σημειώνουν ότι «το μέτρο της κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών επιβάλλεται υποχρεωτικώς από τον νόμο, ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της έκτασης ως δημόσιας ή ιδιωτικής, διότι τυχόν δικαιώματα ιδιωτικού δικαίου σε δασική ή αναδασωτέα έκταση δεν αποκλείουν την εφαρμογή της νομοθεσίας, κατ’ εφαρμογή της οποίας εκδόθηκε η πράξη κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών».
Με αυτό το σκεπτικό οι δικαστές απέρριψαν την αίτηση κληρονόμων αυθαίρετων κατασκευών και εγκαταστάσεων των οποίων η κατεδάφιση διατάχθηκε με πράξη του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής, καθώς έχουν ανεγερθεί σε δημόσια δασική αναδασωτέα έκταση εμβαδού 7.968 τ.μ., στη θέση «Λόφος Κόκκου-Ομορφοκκλησιά-Βεΐκου» (Τουρκοβούνια) του Δήμου Γαλατσίου Αττικής.
Στις εγκαταστάσεις αυτές υπάρχουν οικία, μαντριά (613 τ.μ.), αποτελούμενα από λαμαρίνες και ξύλινες κατασκευές, στάβλος (263 τ.μ.) αποτελούμενος από τσιμεντόλιθους και σκεπή από λαμαρίνες, μανδρότοιχος με σιδερένιους πασσάλους και πλέγμα μήκους 176,20 μ., διάφορα παλαιά αντικείμενα (παλιατζίδικο), εγκατάσταση ποιμνίου αιγοπροβάτων και πτηνοτροφείου, κατσίκες, πρόβατα, σκυλιά, κότες, πάπιες, παγόνια κ.λπ. Οι κληρονόμοι των επίμαχων εγκαταστάσεων ζητούσαν από το ΣτΕ να ανακληθεί η απόφαση κατεδάφισής τους.
