Κατάφωρη παραβίαση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους καταγγέλλουν οι επίσημοι δικαστικοί διερμηνείς, οι οποίοι αποτελούν τον αναγκαίο συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους κατηγορούμενους που δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα και στους δικαστές και διασφαλίζουν τη δίκαιη δίκη.
Αν και οι δικαστικοί διερμηνείς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στα δικαστήρια και παρόλο που ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας προβλέπει νόμιμη αμοιβή για την παροχή των υπηρεσιών τους, η αμοιβή τους ορίζεται με έναν νόμο του 2000 που προβλέπει μια πενιχρή αποζημίωση και μάλιστα χωρίς την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμα και γι’ αυτή την αποζημίωση τούς οφείλονται περισσότερα από 200.000 ευρώ από δεδουλευμένα προηγουμένων ετών, καθώς η καταβολή των χρημάτων γίνεται με έναντι σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα.
«Μας ζητείται να παρέχουμε εξειδικευμένη εργασία με εξευτελιστικά χαμηλές αμοιβές και χωρίς την ελάχιστη μέριμνα για τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματά μας. Εδώ και χρόνια πληρωνόμαστε ανά τρεις, τέσσερις ή και έξι μήνες και πάντοτε έναντι.
Ουσιαστικά, η Πολιτεία και συγκεκριμένα το υπουργείο Δικαιοσύνης, στο οποίο έχουμε απευθυνθεί τόσο υπό την παρούσα όσο και την προηγούμενη κυβέρνηση, κωφεύει στα αιτήματά μας και διατηρεί ένα αναχρονιστικό και πρόχειρο σύστημα απασχόλησής μας καθιστώντας έναν κλάδο ανύπαρκτο», εξηγεί στην «Εφ.Συν.» η Δανάη Χέλμη, πρόεδρος του Σωματείου Δικαστικών Διερμηνέων Αττικής.
Η γενική γραμματέας του Σωματείου, Εφη Χρόνη, συμπληρώνει: «Η απουσία επίσημου διερμηνέα από την ποινική διαδικασία συνιστά λόγο ακυρότητας της δίκης και γι’ αυτό είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της ακροαματικής διαδικασίας. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, καταρτίζεται από το Πρωτοδικείο και τις κατά τόπους Εισαγγελίες βούλευμα με τη λίστα των επίσημων δικαστικών διερμηνέων που καλύπτουν ευρεία γκάμα γλωσσών. Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι υπάρχει ανάγκη για ένα σταθερό σώμα διερμηνέων και ότι η υποκρυπτόμενη σχέση εργασίας θα πρέπει να λάβει τη μορφή σύμβασης».
Το Σωματείο έχει γνωστοποιήσει τα αιτήματά του για άμεση αποπληρωμή των οφειλόμενων, αύξηση αμοιβής, ασφάλιση και θέσπιση συλλογικών όρων εργασίας προς τα αρμόδια υπουργεία Δικαιοσύνης και Οικονομικών αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει βρει ανταπόκριση και γι’ αυτό προσανατολίζεται σε κινητοποιήσεις με αιτήματα την αποπληρωμή των δεδουλευμένων και την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας που θα διασφαλίσει την ασφαλιστική κάλυψη των δικαιούχων.
