Σε δύο αιτίες που καθόρισαν το τραγικό αποτέλεσμα της πλημμύρας στη Μάνδρα τον Νοέμβριο του 2017, με τους 25 θαμμένους συνανθρώπους μας μέσα σε τόνους λάσπης και τις τεράστιες υλικές καταστροφές, αναφέρθηκε χθες στην κατάθεσή του ο καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής, Εφαρμοσμένης Γεωλογίας και Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας.
Ο καθηγητής, η μαρτυρική κατάθεση του οποίου εγκαινίασε την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, επικεντρώθηκε στην πρωτοφανή ένταση της βροχόπτωσης και στην απουσία πλαισίου, όπως αυτό της αντισεισμικής προστασίας, για τις πλημμύρες και τις φωτιές.
Σύμφωνα με τον Ευθύμιο Λέκκα, ήταν πρωτόγνωρη η βροχόπτωση που έπληξε όχι μόνο τη Δυτική Αττική αλλά σχεδόν όλη τη χώρα τις επίμαχες ημέρες. Aνάλογο φαινόμενο είχε να παρατηρηθεί στη Δυτική Αττική και δη στη Μάνδρα τουλάχιστον 150 χρόνια, είπε χαρακτηριστικά.
«Ηταν τεράστιο το ύψος βροχής, πρωτόγνωρο για την Αττική. Υπήρξε έντονη ραγδαιότητα. Η φύση του εδάφους διευκόλυνε την έντονη απορροή των νερών», είπε και τόνισε πως ένας τεράστιος όγκος φερτών υλικών τριπλασίασε τον όγκο του νερού. Σύμφωνα με τον καθηγητή, το καιρικό φαινόμενο βροχόπτωσης είχε προσδιοριστεί δύο μέρες πριν «ασαφώς, ενώ σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εξειδικευτεί τοπικά».
Εξηγώντας στο δικαστήριο τον δεύτερο άξονα που επέδρασε στο τραγικό αποτέλεσμα στη Μάνδρα, ο κ. Λέκκας τόνισε την «άναρχη δόμηση» και την πλήρη απουσία έργων αντιπλημμυρικής θωράκισης.
Ο μάρτυρας σημείωσε πως η Μάνδρα χτίστηκε μετά το 1960 στην κοίτη ποταμού χωρίς κανένα απολύτως έργο, ενώ, θέλοντας να καταδείξει στο δικαστήριο πως η Μάνδρα δεν είναι εξαίρεση και ότι συνολικά απουσιάζει το δομημένο πλαίσιο για την αντιπλημμυρική προστασία, είπε: «Ενώ ως χώρα έχουμε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 αντισεισμική προστασία και αντισεισμικό σχεδιασμό, δεν έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο για τις πλημμύρες και τις φωτιές».
■ Η δίκη συνεχίζεται στις 30 Ιουνίου.
