Διαμαρτυρίες των δικαστικών υπαλλήλων για τα «χατίρια» των τραπεζών

Ανησυχία και απορίες έχουν εκφράσει και οι δικαστικοί υπάλληλοι ενόψει της επαναλειτουργίας των υποθηκοφυλακείων και της μερικής επαναλειτουργίας των δικαστηρίων από 28/4/2020. Στην ανακοίνωσή τους τόνιζαν:

«Μπορεί η επαναλειτουργία να μην αφορά για μεν τα Δικαστήρια, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, το σύνολο των διαδικασιών, παρά μόνον διαδικασίες των συναινετικών προσημειώσεων στα Ειρηνοδικεία και Πρωτοδικεία και τις διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων που αφορούν αναγκαστικές προσημειώσεις, συντηρητικές κατασχέσεις και εξαλείψεις προσημειώσεων στα Πρωτοδικεία, όμως είναι πλήρης για τα Υποθηκοφυλακεία (Εμμισθα και Αμισθα) και τα Κτηματολογικά Γραφεία.

»Είναι λοιπόν “απορίας άξιον” το γεγονός ότι, ευρισκόμενοι εν μέσω μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης […] η κυβέρνηση προβαίνει σε μια “ιδιαίτερη μεταχείριση” των τραπεζών, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα-πρόσχημα την “δήθεν” προστασία των πολιτών, ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι από 1η Μαΐου 2020, παύει και επίσημα να ισχύει η προστασία της πρώτης κατοικίας».

Ανάλογη ανησυχία είχε εκφράσει με δελτίο Τύπου και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων Εμμισθων Υποθηκοφυλακείων και Κτηματολογικών Γραφείων επισημαίνοντας:

«α) την ανάγκη δημιουργίας προστατευτικών θυρίδων προκειμένου να αποφεύγεται η άμεση επαφή υπαλλήλων και συναλλασσόμενων, β) να τοποθετηθούν τερματικά μηχανήματα (POS) στα ταμεία όλων των υπηρεσιών, γ) την ανάγκη παρεμβάσεων, ώστε να καταστεί δυνατή σε πλήθος περιπτώσεων η εξυπηρέτηση μέσω διαδικτύου, δ) την άμεση πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας (security) στις εισόδους των γραφείων μας για την αποφυγή συνωστισμού» Το μόνο αίτημά τους για το οποίο ελήφθη μέριμνα, μετά και από συντονισμένες προσπάθειες και άσκηση πιέσεων, ήταν η αποστολή υλικού προστασίας.

Το κρίσιμο υστερόγραφο

Στην ανακοίνωση αυτή υπήρχε όμως κι ένα πολύ ενδιαφέρον υστερόγραφο:

«[…] η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ενεργώντας σκανδαλωδώς, όρισε για μια ακόμα φορά με απευθείας ανάθεση υπηρεσία φύλαξης σε 13 Υποθηκοφυλάκεια εκ των οποίων τα 10 είναι Αμισθα (δηλαδή ιδιωτικά την ευθύνη της λειτουργίας των οποίων, άρα και τα όποια έξοδά τους, έχει ο εκεί Αμισθος Υποθηκοφύλακας), αλλά και μικρά σε όγκο δουλειάς σε σχέση με μεγάλα Εμμισθα Υποθηκοφυλακεία της επαρχίας (π.χ. Πάτρα, Ηράκλειο, Ρόδος κ.λπ.), τα οποία το Υπουργείο αγνόησε επιδεικτικά ως προς τη φύλαξή τους.

»Μάλιστα αυτό προκάλεσε, όπως πληροφορηθήκαμε, και την άμεση αντίδραση του Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων Υποθηκοφυλακείων και Κτηματολογικών Γραφείων, που απευθύνθηκε με επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Καταλαβαίνουν πλέον όλοι ότι η ανησυχία η δική μας και όπως φαίνεται και των υπολοίπων φορέων της Δικαιοσύνης, για την απόφαση της “βιαστικής” επαναλειτουργίας των Δικαστηρίων, Υποθηκοφυλακείων και Κτηματολογικών Γραφείων, δεν είναι “χωρίς λόγο” και “αιτία” […]».

Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το υστερόγραφο, μια και πολύ πρόσφατα η κυβέρνηση αποφάσισε να συνεχίσει τη γενναία χρηματοδότηση (εκατοντάδες εκατομμυρίων) των άμισθων υποθηκοφυλακείων, μερικά εκ των οποίων βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης, με καυτά πορίσματα που αποδεικνύουν πώς ο νεποτισμός, η σπατάλη και η αδιαφάνεια κυριαρχούσαν στον χώρο, με αποτέλεσμα τα πολύ πιο δραστήρια, διαφανή και αποτελεσματικά έμμισθα (δηλ. τα δημόσια) υποθηκοφυλακεία να παραμένουν ο φτωχός συγγενής.