Είχαν περάσει μόλις λίγες ώρες από την καταδίκη του Κώστα Πάσσαρη σε πολυετείς καθείρξεις (45 χρόνια) για σκέλος της εγκληματικής του «βιογραφίας» στην Ελλάδα, που αφορούσε έξι απόπειρες ανθρωποκτονίας σε βάρος αστυνομικών κατά τη διάρκεια συμπλοκής που είχε αποτέλεσμα τη σύλληψή του, στις 22 Φεβρουαρίου 2000 στην πλατεία Αμερικής, ενώ έπαυσε τη δίωξή του λόγω παραγραφής για το αδίκημα της διακεκριμένης κλοπής, καθώς αφορούσε λεία μικρότερη των 120 χιλιάδων ευρώ και πλέον είναι πλημμέλημα.
Το δικαστήριο (ΜΟΕ) επανήλθε στην έδρα για να τον δικάσει σε δεύτερο βαθμό για τις τέσσερις ανθρωποκτονίες, μεταξύ αυτών και την αιματηρή απόδρασή του από το Γενικό Κρατικό, στη διάρκεια της οποίας δολοφόνησε τους δύο αστυνομικούς το 2001, πράξεις για τις οποίες ο δικηγόρος που τον εκπροσωπεί δήλωσε στο δικαστήριο ότι τις αποδέχεται. Την ίδια στάση είχε τηρήσει και στην πρώτη δίκη η οποία έκλεισε με καταδίκη του σε τέσσερις φορές ισόβια και 71 έτη κάθειρξης.
Οι ανθρωποκτονίες για τις οποίες δικάζεται ο Πάσσαρης αφορούν τους αστυνομικούς του Τμήματος Μεταγωγών Αθανάσιο Δρακόπουλο και Διονύση Αλεβιζόπουλο, τον Φεβρουάριο του 2001, τους οποίους πυροβόλησε κατά την απόδρασή του από το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς».
Επίσης ο Πάσσαρης δικάζεται στην παρούσα δίκη για τη δολοφονία της 22χρονης ιερόδουλης Blaga Slavcheva στις 10 Μαΐου 2001 στο Τροκαντερό, καθώς και για τη δολοφονία της γιατρού Μαρίας Σαφού στην Κυψέλη στις 28 Αυγούστου 2001, όταν εισέβαλε στο φαρμακείο της αδελφής της, που είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά, όπου βρισκόταν και το θύμα.
Ο Πάσσαρης είχε πυροβολήσει τις δύο γυναίκες για άγνωστο λόγο, καθώς δεν είχε πάρει ούτε χρήματα ούτε φάρμακα. Επίσης κατηγορείται για επτά απόπειρες ανθρωποκτονιών, μεταξύ των οποίων και αυτή σε βάρος του σωφρονιστικού υπαλλήλου Ανδρέα Φυσέκη, και δύο ληστείες. Η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ξεκίνησε με την κατάθεση του τελευταίου.
Ο μάρτυρας περιέγραψε όσα συνέβησαν το πρωί της 7ης Φεβρουαρίου 2001 μέσα στο Νοσοκομείο «Γεννηματάς», λέγοντας πως ο κρατούμενος οδηγήθηκε εντός του ιδρύματος με δεμένα τα χέρια μπροστά αντί για πίσω, όπως θα έπρεπε.
Είπε επίσης πως ο ίδιος δεν γνώριζε πως ο κρατούμενος που μετέφεραν ήταν ο Πάσσαρης. Ανέφερε επίσης ότι «μετά έμαθα ότι βγήκε από το νοσοκομείο, πήρε ένα αυτοκίνητο και εξαφανίστηκε. Δεν ξέρω πώς έλυσε τις χειροπέδες. Δυστυχώς τις απαντήσεις που θέλω, δεν τις έχω πάρει ακόμα».
