Η κρατική βία τελικά δεν έχει σύνορα και δεν κάνει διακρίσεις! Επίκαιρο θέμα στη χώρα μας -και όχι μόνο- αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου φαίνεται να το απασχολούν συχνά-πυκνά προσφυγές πολιτών που έχουν ζήσει στο πετσί τους την αστυνομική βία και αυθαιρεσία μπροστά στην οποία τα εθνικά δικαστήρια αλληθωρίζουν!
Αυτή τη φορά οι Ευρωπαίοι δικαστές ασχολήθηκαν με την προσφυγή μιας 20χρονης Ρωσίδας η οποία ενηλικιώθηκε μαζί με την επώδυνη ανάμνηση της κακοποίησης του πατέρα της από άνδρες της ρωσικής αστυνομίας την ώρα που επιχειρούσαν να τον συλλάβουν μπροστά στα ανήλικα μάτια της. Η 9χρονη τότε μαθήτρια επέστρεφε μαζί με τον πατέρα της από σχολική εορτή. Εντεκα χρόνια μετά η ίδια ως νέα γυναίκα πλέον ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί ανυπέρβλητα ψυχολογικά τραύματα ως αυτόπτης μάρτυρας στη βίαιη σύλληψη του πατέρα της από την αστυνομία.
Το ΕΔΔΑ αρχικά διαπίστωσε ότι η ανήλικη παρακολούθησε τον ξυλοδαρμό του πατέρα της από τους αστυνομικούς και οι ισχυρισμοί της ήταν αξιόπιστοι. Οσο για την απάντηση των ρωσικών αρχών, που περιορίστηκαν στη διεξαγωγή προδικαστικής έρευνας, ήταν επιφανειακή και αναποτελεσματική.
«Η βίαιη σύλληψη και η κακοποίηση του πατέρα από την αστυνομία μπροστά στα μάτια της εννιάχρονης κόρης του συνιστά απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση σε βάρος της ανήλικης!», λέει το Στρασβούργο. Τα όργανα της αστυνομίας έθεσαν την προσφεύγουσα σε μια σκηνή βίας, η οποία στρεφόταν κατά του πατέρα της, ελλείψει οποιασδήποτε αντίστασης εκ μέρους του, διαπιστώνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, προσθέτοντας ότι «το συμβάν αυτό είχε βλάψει και επηρεάσει σοβαρά την προσφεύγουσα και οι αρχές είχαν αποτύχει να αποτρέψουν την κακομεταχείρισή της, κατά παράβαση της θετικής υποχρέωσης του κράτους βάσει του άρθρου 3».
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ως δίκαιη ικανοποίηση (άρθρο 41) της προσφεύγουσας ότι το ρωσικό κράτος οφείλει να της καταβάλει ποσό 25.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 3.500 ευρώ για έξοδα και δαπάνες.
Το επίδικο περιστατικό συνέβη τον Μάιο του 2008, όταν ο πατέρας της κοπέλας, τότε αστυνομικός, συνελήφθη κατά τη διάρκεια μυστικής επιχείρησης η οποία διοργανώθηκε από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ελέγχου Φαρμάκων (FSKN). Η επιχείρηση έλαβε χώρα έξω από το σχολείο της, η μικρή κατάφερε να τρέξει μακριά και βρέθηκε σε κατάσταση σοκ σε έναν δρόμο πιο κάτω από τον θείο της που τη μετέφερε σπίτι.
Λίγο αργότερα, διαγνώστηκε με νευρολογική διαταραχή, ενούρηση και μετατραυματική διαταραχή άγχους… Η μητέρα της μαθήτριας παραπονέθηκε στον εισαγγελέα ότι η κόρη της ήταν παρούσα στην κακοποίηση του πατέρα της, γεγονός που είχε βλάψει την υγεία της, και διεξήχθη έρευνα. Ωστόσο, οι εισαγγελικές αρχές αρνήθηκαν να κινήσουν ποινική διαδικασία, διαπιστώνοντας ότι δεν χρησιμοποιήθηκε σωματική δύναμη εναντίον του πατέρα της, δεν στοιχειοθετούνταν κανένα έγκλημα. Το άτομο που διεξήγαγε την εσωτερική έρευνα ήταν αστυνομικός του FSKN, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με την ανεξαρτησία του. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι υπήρξε περαιτέρω παραβίαση του άρθρου 3 όσον αφορά την έλλειψη αποτελεσματικής έρευνας για το περιστατικό.
Πηγή: echrcaselaw
