Στην αυτοϋπονόμευση της Δικαιοσύνης και τον αυτοτραυματισμό της αναφέρθηκε σε χθεσινή ομιλία του ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας Δημήτρης Bερβεσός, στη διάρκεια της καθιερωμένης εκδήλωσης στον ΔΣΑ για τον εορτασμό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, προστάτη του Δικαστικού Σώματος.
Ο κ. Βερβεσός δεν ήταν ο μόνος που άσκησε έντονη κριτική στη Θέμιδα και τους λειτουργούς της. Οι ομιλητές έκαναν λόγο για βήματα μπροστά και πίσω, καθώς και για προβλήματα στον χώρο της Δικαιοσύνης, την οποία, όπως είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, «πρέπει να αφήσουμε ανεξάρτητη».
«Είναι πολύ κοντά ο καθένας να βρεθεί από τη μία στην άλλη πλευρά», είπε στον σύντομο χαιρετισμό του ο υπουργός. «Μπορεί να υπάρχουν, και υπάρχουν, προβλήματα στον χώρο της Δικαιοσύνης, αλλά εγώ θα σηκώσω το γάντι, επισημαίνοντας ότι όλοι είμαστε συντελεστές σε αυτό που λέγεται Δικαιοσύνη και πρέπει να κάνουμε αυτό που πρέπει. Να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη ανεξάρτητη και ελεύθερη», σημείωσε.
«Κάναμε βήματα μπροστά, αλλά κάναμε και βήματα πίσω και το πολιτικό σύστημα πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του», είπε ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης.
Προβλήματα
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χριστόφορος Σεβαστίδης, επανέφερε για ακόμα μια φορά το θέμα της κατάργησης των Εισαγγελιών κατά της Διαφθοράς και της Οικονομικής Εισαγγελίας, κρίνοντας πως δεν εξυπηρετούν κανέναν και ότι από τη σύστασή τους, το 2011, δημιούργησαν προβλήματα, τόσο οι θεσμοί όσο και τα πρόσωπα που τους υπηρέτησαν. «Στη Δημοκρατία πρέπει να υπάρχει διάχυση και όχι συγκέντρωση των εξουσιών», υπογράμμισε.
Στην «αδήριτη ανάγκη περιφρούρησης της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, που επιβεβαιώνεται καθημερινά με ολοένα μεγαλύτερη ένταση», αναφέρθηκε ο κ. Βερβεσός. «Πράγματι, η Δικαιοσύνη πέρα από τυφλή, πρέπει να είναι και “κουφή”, για να μην ακούει τις όποιες Σειρήνες, αλλά αποκλειστικά και μόνον τη φωνή της συνείδησής της. Επειδή είναι γνωστό ότι “το τανγκό θέλει δύο”, οφείλουμε να αποκλείσουμε τα κελεύσματά τους. Αν δεν υπάρχουν Εφιάλτες, οι κερκόπορτες δεν ανοίγουν», υπογράμμισε, μιλώντας για δούρειους ίππους από τους οποίους πρέπει να προστατευτεί η Δικαιοσύνη.
«Οταν οι λειτουργοί της αλληλοκατηγορούνται για διασυνδέσεις με την πολιτική εξουσία, αυτοαναιρούνται ανάλογα με την εκάστοτε πολιτική συγκυρία και αντιφάσκουν, ασχέτως πού βρίσκεται η αλήθεια, ένα είναι βέβαιο: ότι η Δικαιοσύνη αυτοϋπονομεύεται, το κύρος της τιτρώσκεται και η ίδια τραυματίζεται βαριά στα μάτια των πολιτών, που προσβλέπουν σ’ αυτή για την αναγνώριση των δικαίων τους». Δεν άφησε στο απυρόβλητο και τις δικαστικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.
«Σε πλείονες, εθνικά και κοινωνικά κρίσιμες δικαστικές αποφάσεις στα χρόνια της κρίσης -όταν το δίκαιο της ανάγκης υπερίσχυσε του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου-, παρεισέφρησαν στη δικαιοδοτική κρίση αλλότρια κριτήρια και δεν υπηρετήθηκε η Δικαιοσύνη όπως θα αναμέναμε», σημείωσε, μιλώντας για αποφάσεις που προέκριναν το ταμειακό συμφέρον του Δημοσίου έναντι της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
