Ενώ η υγεία του κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα συνεχώς επιδεινώνεται από την εξαντλητική απεργία πείνας, κάποιοι επιμένουν να συνδέουν την ύψιστη αξία της ζωής με τον τρόπο που κάποιοι άλλοι αντιλαμβάνονται τις κατά καιρούς εκδηλώσεις συμπαράστασης προς κάθε απεργό πείνας.
Στο μεταξύ, ο απεργός πείνας βρίσκεται, σύμφωνα με τον νεφρολόγο και πρόεδρο της ΕΙΝΑΠ Μαγνησίας του Νοσοκομείου Λάρισας, ένα βήμα πριν να εκδηλωθούν μη αναστρέψιμες βλάβες. Με δυο λόγια, κινδυνεύει με νεφρική ανεπάρκεια ενώ η κατάστασή του επιδεινώνεται συνεχώς.
Μετά την παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, η οποία ζήτησε τον πλήρη φάκελο (βούλευμα, εκθέσεις και ιατρικά πιστοποιητικά), αναμένεται τώρα να κριθεί από την ίδια αν θα ασκήσει αναίρεση του βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου.
Πέρα όμως από το περιεχόμενο του σκεπτικού του Συμβουλίου, παραμένει το ερώτημα για το πώς είναι δυνατόν ο ίδιος εισαγγελέας που είχε δώσει άδεια στον κρατούμενο τώρα να την αρνείται και μάλιστα χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία απολύτως παραβίαση των όρων της άδειας, ενώ το ίδιο το βούλευμα αναφέρεται σε δηλώσεις τρίτων που προφανώς δεν αφορούν τον απεργό πείνας.
Σε κάθε περίπτωση, είναι πλέον αναγκαίο να ξεκαθαρίσει το τοπίο πίσω από τον νόμο για τις άδειες και να εφαρμόζονται τα ίδια κριτήρια για όλους, ανεξαρτήτως των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκαν, χωρίς τα ακατανόητα εισαγγελικά βέτο.
Με αφορμή όμως την εισαγγελική παρέμβαση κάποιοι διέκριναν ακόμα και έντονη πολιτική χροιά στην απόφαση της Ξένης Δημητρίου. Ξέχασαν ότι ήταν η ίδια που προχώρησε σε πειθαρχικό έλεγχο εισαγγελέων που συμπτωματικά είχαν θετική άποψη για την παροχή της πρώτης άδειας.
Μόλις χθες η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με αυστηρή παρέμβασή της ζήτησε προκαταρκτική εξέταση για το θέμα της αναγραφής άθλιων συνθημάτων κατά της Ντόρας Μπακογιάννη, ενώ η ίδια λίγους μήνες πριν ζήτησε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για να διαπιστωθεί η βασιμότητα ή μη αυτεπαγγέλτως διωκόμενων αδικημάτων, σχετικά με την παρουσία της αναρχικής συλλογικότητας «Ρουβίκωνας» στο κτίριο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μπορεί να αρέσουν ή να μην αρέσουν, λοιπόν, αναλόγως με τη ματιά του καθενός, οι παρεμβάσεις των επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων, οι οποίες ασφαλώς κρίνονται. Το να αμφισβητείται και μάλιστα με πολιτικά υπονοούμενα το πρόσωπο και ο θεσμός της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου από εκείνους που κόπτονται για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, στην οποία υποτίθεται ότι οι ίδιοι πιστεύουν, είναι απλή απόδειξη μεγάλης υποκρισίας.
Ανεξάρτητα όμως από τις απόψεις του καθενός, ένα είναι βέβαιο: στην Ελλάδα έχει καταργηθεί η θανατική ποινή, ενώ οι ευεργετικοί νόμοι, όπως η παροχή άδειας με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τυπικές και ουσιαστικές, είναι ψηφισμένοι από όλα τα κόμματα.
