Ενώ η τελευταία ιατρική γνωμάτευση (25/2/2019) διαπιστώνει ραγδαία επιδείνωση της υγείας του απεργού πείνας Σ. Χριστοδούλου, έγινε δεκτό την τελευταία στιγμή το εύλογο αίτημα του κρατούμενου να εξεταστεί η αίτησή του για συγχώνευση των ποινών από ένα αρμόδιο δικαστήριο.
Ο εντατικολόγος του ΕΣΥ διαπιστώνει ότι ο κρατούμενος μετά τις 43 ημέρες απεργίας πείνας έχει χάσει το 29% του σωματικού βάρους του, έχει βαριά συμπτώματα αφυδάτωσης, δυσκολία συγκέντρωσης, καρδιακές αρρυθμίες, μεγάλη υπόταση […] ενώ τα όρια ασφαλείας έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. Ο γιατρός συνέστησε στον κρατούμενο άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο.
Κατόπιν αυτού κρίνεται σήμερα από το Μονομελές Εφετείο Αθηνών η αίτηση συγχώνευσης των ποινών του φυλακισμένου απεργού πείνας που βαρύνεται με ληστείες τραπεζών. Η αίτηση αυτή επανειλημμένως δεν εισήχθη, όπως ήταν το νόμιμο, από τους αρμόδιους εισαγγελείς του Εφετείου Αθηνών στο αρμόδιο δικαστήριο (Μονομελές Εφετείο Αθηνών) με την αβάσιμη αιτιολογία ότι οι ποινές του δεν συγχωνεύονται αλλά πρέπει να εκτιθούν αθροιστικά, αφού η καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που τέλεσε κατά τον χρόνο δοκιμασίας του (αποφυλάκισης) θα καταστεί αμετάκλητη κι ως εκ τούτου η συγχώνευση παρίσταται μάταιη.
Πέρα από το γεγονός ότι είναι κάπως δύσκολο να γνωρίζει ένας εισαγγελέας εκ των προτέρων αν μια καταδίκη θα καταστεί αμετάκλητη, η υπεράσπιση του Χριστοδούλου θεωρεί ότι η παραπάνω θέση έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 108 ΠΚ αλλά και με σχετικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου, τις οποίες αναμένεται να καταθέσει ενώπιον του δικαστηρίου.
Οι αποφάσεις αυτές αναφέρονται σε περιπτώσεις καταδικασμένων που παραβίασαν την υφ’ όρον απόλυση και διέπραξαν ποινικό αδίκημα στον χρόνο δοκιμασίας που είχε απομείνει. Στην περίπτωση αυτή ο Αρειος Πάγος αποφάνθηκε ότι μόνο εάν η καταδίκη είχε καταστεί αμετάκλητη (δηλαδή να έχει γίνει η δίκη σε δεύτερο βαθμό) έπρεπε ο καταδικασμένος να εκτίσει αθροιστικά το σύνολο των ποινών.
Ο συγκεκριμένος κρατούμενος δεν έχει ακόμα δικαστεί σε δεύτερο βαθμό, επομένως δεν είχε καταστεί αμετάκλητη η καταδίκη του, ενώ το να παρουσιάζεται ως βέβαιη η καταδίκη παραβιάζει, σύμφωνα με την υπεράσπιση, και το τεκμήριο αθωότητας. Ζητούν για τους παραπάνω λόγους η αξίωσή του να γίνει δεκτή δεδομένου ότι η αίτησή του για συγχώνευση θεωρείται δίκαιη και βάσιμη.
Προφανώς οι δικαστές θα κληθούν και στη συγκεκριμένη περίπτωση να συνυπολογίσουν την κατάσταση της υγείας του κρατουμένου και να δείξουν τον ανάλογο βαθμό επιείκειας που δείχνουν και σε άλλες περιπτώσεις ποινικών, ακόμα και με βαρύτερα εγκλήματα, αποδεχόμενοι το αίτημα του Χριστοδούλου για συγχώνευση των ποινών που τον βαραίνουν.
