«Κόκκινο» στην αναδρομική φορολόγηση, με 25%, των επισφαλών (ανείσπρακτων) απαιτήσεων εταιριών και επιχειρήσεων έναντι τρίτων ανάβει το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παράλληλα, όμως, παρέπεμψε την υπόθεση στην Ολομέλεια του ΣτΕ για τελική κρίση, «λόγω σπουδαιότητας».
Ειδικότερα, η αυξημένη, επταμελής, σύνθεση του Β΄ Τμήματος του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου, με τις υπ. αριθμ. 2238 και 2339/2018 (παραπεμπτικές) αποφάσεις της (πρόεδρος, η αντιπρόεδρος του ΣτΕ, Μαίρη Σάρπ) έκρινε ότι είναι αντίθετο στο άρθρο 87 του Συντάγματος το άρθρο 9 του νόμου 3296/2004, που προβλέπει τη σχετική αναδρομική φορολόγηση των επισφαλών απαιτήσεων των εταιρειών κ.λ. έναντι τρίτων. Η φορολόγηση αυτή αφορά σε ανείσπρακτα τιμολόγια, που έχουν «κοπεί» σε προηγούμενο χρόνο.
Είχε προηγηθεί, μεταξύ άλλων, προσφυγή Ανώνυμης Εταιρίας κατά του υπουργείου Οικονομικών, η οποία είχε κληθεί να πληρώσει φόρο 169.601 ευρώ, σχετικά με επισφαλή απαίτηση, που είχε, ύψους 678.409 ευρώ και φορολογήθηκε αυτοτελώς.
Η εταιρεία είχε καταθέσει δήλωση επιφύλαξης στη σχετική πράξη της Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, η οποία όμως απορρίφθηκε από την τελευταία, με το σκεπτικό ότι δεν αποτελεί αναδρομική φορολόγηση, αλλά φορολόγηση καθαρού εισοδήματος.
Τι σημαίνει επισφαλής
Συγκεκριμένα, επισφαλής θεωρείται μια απαίτηση, η οποία αφορά πιστωτικό τιμολόγιο με συμφωνία καταβολής στο μέλλον. Η εταιρία που εκδίδει το τιμολόγιο αναλαμβάνει το επιχειρηματικό ρίσκο ότι μπορεί και να μην εισπράξει ποτέ το τιμολόγιο, καθώς η εταιρεία που τα παρέλαβε αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Σε περίπτωση που το τιμολόγιο εξοφληθεί μέσα στις επόμενες οικονομικές χρήσεις, τότε το ποσό του τιμολογίου υπόκειται κανονικά σε φόρο.
Εφόσον δεν εξοφληθεί (γιατί π.χ η επιχείρηση που είχε παραλάβει το εμπόρευμα έκλεισε), τότε η Δ.Ο.Υ. φορολογεί το ποσό του τιμολογίου αναδρομικά, αυτοτελώς, με συντελεστή 25%.
