Επί δώδεκα ώρες χθες, ο πάλαι ποτέ πρωτοκλασάτος υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ Γιάννος Παπαντωνίου απολογούνταν ενώπιον των ανακριτικών αρχών για το βαρύτατο κατηγορητήριο που του αποδίδει παράνομες αμοιβές ύψους 2,8 εκατ. ελβετικών φράγκων, χρήματα που φέρεται να έλαβε για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού έξι φρεγατών τύπου «S» το 2003.
Λόγω της μαραθώνιας απολογίας του πρώην υπουργού και της εύλογης κόπωσης που παρουσίασε, η απολογία του συνεχίζεται σήμερα το πρωί, ενώ μεταφέρθηκε για σήμερα και η απολογία της συζύγου του, Σταυρούλας Κουράκου, που αντιμετωπίζει την ίδια κατηγορία.
Το ισχυρό πρεσάρισμα των δύο ανακριτών κατά της Διαφθοράς, Ηλιάνας Ζαμανίκα και Γ. Ευαγγέλου, φέρεται να προκάλεσε ιδιαίτερη φόρτιση στον πρώην υπουργό, ο οποίος αρνείται όσα του αποδίδονται (κατέθεσε και απολογητικό υπόμνημα) με το κατηγορητήριο, στο οποίο εμφανίζεται να έχει «ξεπλύνει» τουλάχιστον 2.835.197,05 ελβετικά φράγκα και να έχει αποκτήσει μεγάλη ακίνητη περιουσία.
«Τα περί δαιδαλωδών διαδρομών αποδεικνύουν άγνοια του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος» φέρεται να είναι ένας εκ των ισχυρισμών που προέβαλε απολογούμενος ο πρώην υπουργός, αποκαλώντας το κατηγορητήριο ως «ένα πρωτοφανές σενάριο των διωκτών του».
«Μίζες»
Συγκεκριμένα, ο Γιάννος Παπαντωνίου φέρεται να «νομιμοποίησε παράνομα ωφελήματα, δηλαδή μίζες, που πήρε από την κύρια υποκατασκευάστρια εταιρεία Thales Nederland B.V., τουλάχιστον ύψους 2.835.197,05 ελβετικών φράγκων, το οποίο αποτέλεσε μέρος του συνολικού χρηματικού ποσού των 4.608.773,02 ελβετικών φράγκων το οποίο διατηρούσε εντός του ελβετικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, αποκρύπτοντάς το στο σύνολό του από τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές στην Ελλάδα. Οι επίμαχοι λογαριασμοί είναι στις ελβετικές τράπεζες EFG BANK, Credit Lyonnais (Suisse), UBS A.G., Gredit Suisse, Hypo Swiss Bank. Η εκτιμώμενη ζημιά του ελληνικού Δημοσίου ανέρχεται στα 400 εκατομμύρια ευρώ».
Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, αρχικά χθες ο πρώην υπουργός φέρεται πως ρωτήθηκε από τους ανακριτές για τη σύμβαση αναβάθμισης των έξι φρεγατών καθώς και για πλήθος άλλων παραμέτρων της ογκωδέστατης δικογραφίας, που ξεπερνά τις 800 σελίδες. Κατά το δεύτερο σκέλος της απολογίας του, ο πρώην υπουργός δέχθηκε σειρά ερωτήσεων για τη νομιμοποίηση των 2,8 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων.
Στο κατηγορητήριο καταγράφονται αναλυτικά οι επτά κύριοι λογαριασμοί που φέρεται να χρησιμοποίησαν ο πρώην υπουργός και η σύζυγός του για τη διακίνηση ύποπτων χρηματικών ποσών στις προαναφερθείσες ελβετικές τράπεζες.
Από αυτούς τους λογαριασμούς, χρησιμοποιήθηκαν 35 «υπο-λογαριασμοί», μέσω των οποίων φέρεται να εκτελέστηκαν εκατοντάδες κινήσεις επενδύσεων, προκειμένου να «χάνεται» κάθε φορά η πηγή της προέλευσης κάθε επιμέρους χρηματικού ποσού. Μάλιστα, μέρος των χρημάτων αυτών φέρεται να επενδύθηκε σε χρυσό και ασήμι.
Σύμφωνα με την κατηγορία, τα επίμαχα χρηματικά ποσά κατέληγαν σε συγκεκριμένο λογαριασμό, μέσω του οποίου διαμοιράζονταν εν συνεχεία και πάλι σε άλλους λογαριασμούς, στους οποίους εμφανιζόταν ως συνδικαιούχος η Σταυρούλα Κουράκου και εν τέλει, κατά τους ανακριτές, ο ίδιος ο Γ. Παπαντωνίου ως τελικός αποδέκτης αυτών.
Υπενθυμίζεται ότι λόγω της σοβαρότητας των στοιχείων σε βάρος του πρώην υπουργού οι ανακριτές θεωρούν ότι στοιχειοθετείται εναντίον του και η διάπραξη του εγκλήματος της παθητικής δωροδοκίας και γι’ αυτό έχουν ζητήσει από τη Βουλή, που είναι πλέον η μοναδική αρμόδια λόγω της ιδιότητας του πολιτικού προσώπου που κατείχε ο Γιάννος Παπαντωνίου, να αποφανθεί εάν συντρέχει περίπτωση άσκησης ποινικής δίωξης και γι’ αυτήν την κακουργηματική κατηγορία.
«Αγνοια του τραπεζικού συστήματος»
Ο πρώην υπουργός φέρεται να αρνείται κατηγορηματικά την κατηγορία, ισχυριζόμενος ότι «μετά από 15 χρόνια ερευνών δεν έχει προκύψει σε βάρος μου καμία απολύτως ένδειξη παράνομης λειτουργίας, ούτε έμβασμα, ούτε τραπεζική ροή, ούτε μαρτυρία παράνομης συναλλαγής. Οι ελβετικοί λογαριασμοί τούς οποίους έθεσα αμέσως και οικειοθελώς στη διάθεση των δικαστικών αρχών αποδείχθηκε μετά από ενδελεχή έρευνα πως είναι πεντακάθαροι. Είχαν εξάλλου ανοίξει πριν από 35 χρόνια, στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν ζούσα και εργαζόμουν στο εξωτερικό».
Ο κατηγορούμενος κάνει λόγο για πλήρες αδιέξοδο «των διωκτών του», το οποίο, όπως ισχυρίζεται, τους ανάγκασε «να εφεύρουν ένα πρωτοφανές σενάριο», συνδέοντας τραπεζικές κινήσεις που δεν έχουν σχέση με τα πρόσωπα που φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση.
Ενδεικτικά, στους ανακριτές κατά της Διαφθοράς φέρεται να ανέφερε: «Οσοι προσπαθούν να συνδέσουν τις αναλήψεις μετρητών με τις καταθέσεις άλλων προσώπων πραγματοποιούν ένα ταξίδι στο Διάστημα για να μεταβούν σε ένα άλλο Σύμπαν, αποσιωπώντας πλήρως το αποδεικτικό υλικό. Τα περί δαιδαλωδών διαδρομών αποδεικνύουν άγνοια του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος». Επίσης, φέρεται να μίλησε για «δόλιες συρραφές δήθεν στοιχείων».
