Οπως την προηγούμενη φορά, όταν στελέχη της αντιπολίτευσης μαζί με τα φιλικά τους ΜΜΕ προέβαιναν σε σφοδρές αντιδράσεις (και παρεμβάσεις) για την παροχή με καθυστέρηση οκτώ ετών του δικαιώματος άδειας στον Δ. Κουφοντίνα, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι είχαν καθαρά υπερασπιστεί την αναγκαιότητα εφαρμογής του νόμου, έτσι και σήμερα.
Οι σωφρονιστικοί τώρα επισημαίνουν και την άδικη παραπομπή των δύο εισαγγελέων που απλώς εξέφρασαν ελεύθερα την κρίση τους και χορήγησαν τις προηγούμενες άδειες.
«Το καλοκαίρι ως η εποχή τού όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω παρήλθε. Προσδοκούμε ότι θα παρέλθει και από την πολιτική ζωή του τόπου και θα σταματήσει επιτέλους η διαφωνία και οι αντιδικίες για τα αυτονόητα. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε μία άδεια την οποία δικαιούται και είναι βέβαιο ότι αν δεν είχε παραβιάσει την άδειά του ο Χριστόδουλος Ξηρός, θα την είχε πάρει πολύ νωρίτερα […] Ο Δημήτρης Κουφοντίνας όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα μέσα στη φυλακή, πληροί κατά τη γνώμη μας τα κριτήρια χορήγησης της άδειας και οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται. Ακόμα και όταν διαπιστώνουμε ότι μπορεί να αγγίζουν τις αντοχές της κοινωνίας μας». Αυτά ανέφερε μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της ΟΣΥΕ τον Νοέμβριο του 2017.
Χθες, με ομόφωνο ψήφισμά της η ΟΣΥΕ, στο πλαίσιο του 49ου τακτικού συνεδρίου της, ανέφερε μεταξύ άλλωνι:
«Η εργασία και ο θεσμός των αδειών αποτελούν παγκοσμίως τους δύο βασικούς πυλώνες για τα σωφρονιστικά συστήματα, που τα καθιστούν απαραίτητα και τα διαφοροποιούν από τα αδιέξοδα και αποτυχημένα απλά συστήματα κράτησης. Αποτελούν, δε, την απόλυτη απόδειξη ότι η πολιτεία όχι μόνο δεν εκδικείται, αλλά διευκολύνει την ομαλή επαναπολιτοποίηση των κρατουμένων και ενισχύει τις προσπάθειες επανένταξής τους. Ετσι εχόντων των πραγμάτων, θεωρήσαμε και εξακολουθούμε να θεωρούμε ως απολύτως άδικες τις πειθαρχικές διώξεις κατά των δύο καταξιωμένων και έγκριτων Εισαγγελικών λειτουργών, που ως Πρόεδροι του Συμβουλίου Αδειών, με ομόφωνες αποφάσεις του Συμβουλίου και σε διαφορετικές συνεδριάσεις του, χορήγησαν διήμερες τακτικές άδειες απουσίας στον καταδικασθέντα για δολοφονίες και άλλες τρομοκρατικές ενέργειες, κρατούμενο Δημήτριο Κουφοντίνα. Η αλήθεια είναι ότι, με βάση τον σχετικό Νόμο, η άδεια αυτή χορηγήθηκε με αρκετή καθυστέρηση -16 χρόνια μετά την καταδίκη του- σε διπλάσιο δηλαδή από τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία χρόνο, ενώ κάποιοι δεν έχουν πάρει ακόμα […]»
Το ψήφισμα διαπιστώνει στο σημείο αυτό ότι με ειδικό νόμο είχαν εξαιρεθεί από τις άδειες οι πραξικοπηματίες και αυτό ήταν σίγουρα λάθος.
«Η μεγαλύτερη απόδειξη, που επιβεβαιώνει την ορθότητα της κρίσης του Συμβουλίου Αδειών και των συγκεκριμένων Εισαγγελικών Λειτουργών, που χορήγησαν τις άδειες στον συγκεκριμένο κρατούμενο, είναι η αποδεδειγμένα καλή χρήση των αδειών από αυτόν, θέμα που αποτελεί πλέον και το μοναδικό κριτήριο για τη χορήγησή της. […] Αυτά που μας χωρίζουν με τον συγκεκριμένο κρατούμενο είναι τόσα πολλά, που σε καμία περίπτωση δεν μας επιτρέπεται, ούτε επιζητούμε, να γίνουμε συνήγοροί του. Είμαστε βέβαιοι πως ούτε ο ίδιος το επιθυμεί. Αλλωστε είμαστε απόλυτα αντίθετοι στην κατάργηση του εισαγγελικού βέτο από τη διαδικασία χορήγησης των αδειών, κάτι που ο ίδιος ζητά κάνοντας και για αυτόν τον λόγο απεργία πείνας. Αναφερόμαστε ωστόσο στο θέμα της αδείας του, γιατί πέραν των όσων εκθέσαμε παραπάνω, η πειθαρχική δίωξη κατά των Εισαγγελικών Λειτουργών, λόγω της σύμφωνης γνώμης τους για τη χορήγηση, στην πράξη αποκλείει ως προς τον συγκεκριμένο κρατούμενο τη λειτουργία του Συμβουλίου, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε μια ιδιότυπη μορφή αρνησιδικίας, που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να γίνεται αποδεκτή, όπως άλλωστε πρέπει να συμβαίνει σε όλες τις μορφές της. Η εξέλιξη αυτή μας προκαλεί αμηχανία και μεγάλη ανησυχία […] Πολύ περισσότερο δε ανησυχούμε για την εξέλιξη που μπορεί να υπάρχει κατά την εκτέλεση της απεργίας πείνας που κάνει ο κρατούμενος και ειδικότερα για το ενδεχόμενο να έχει ως αποτέλεσμα κάτι που όλοι σίγουρα πρέπει να απευχόμαστε […]».
