Αντεπίθεση ενάντια στον φόβο και τη μισαλλοδοξία, με όπλο την ανθρωπιά, από το Βόιο Κοζάνης και την τοπική κοινότητα Πενταλόφου, η οποία αποδεικνύει ότι μόνο τυχαίο δεν είναι το προηγούμενο όνομά της: Ζιουπάνι, πάει να πει το Χωριό των Ελεύθερων Ανθρώπων.
Ο Δήμος Βοΐου, διά του δημάρχου Δημήτρη Λαμπρόπουλου, έχει ανακοινώσει (7 Απρ. 2016) ότι προτίθεται να φιλοξενήσει 40 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στη Μαθητική Εστία Πενταλόφου καθώς στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο, που διαθέτει και λυκειακές τάξεις, φιλοξενούνται ήδη 15 παιδιά από την Αλβανία τα οποία φοιτούν στο σχολείο.
Η κίνηση αυτή έχει εγκριθεί χωρίς δεύτερες σκέψεις και από την τοπική εκπαιδευτική κοινότητα, τον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης Δ. Μακεδονίας, κ. Κωνσταντόπουλο, μαζί με τη διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης κ. Βόντσα, αλλά και τον διευθυντή του σχολείου Μάκη Μουράτογλου.
Η «Εφ.Συν.» επικοινώνησε με τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου Πενταλόφου, οι δηλώσεις του οποίου αποτελούν μνημείο ανθρωπιάς και αλτρουισμού. Με ξεχωριστή αίσθηση της ιστορικής συνέχειας, ο Κώστας Χονδροκώστας διηγείται:
«Εμείς έχουμε το διαπολιτισμικό σχολείο από το 1991 και φιλοξενούμε παιδιά από την Αλβανία. Γνωρίζουμε από φιλοξενία. Πέρυσι είχαμε ζητήσει να φιλοξενήσουμε ορφανά παιδιά, αλλά ύστερα ήρθε το προσφυγικό πρόβλημα.
»Θέλουμε να κρατήσουμε τα σχολειά μας ανοιχτά γιατί ξέρουμε ότι έτσι θα κρατήσουμε και το χωριό μας ζωντανό. Αλλά έχουμε και ιστορία, ξεχωριστή ιστορία για την οποία είμαστε περήφανοι.
»Ξέρετε, οι πρόγονοί μας ήταν διάσημοι λιθοξόοι (σημ: οι γνωστοί και ως ‘‘πελεκάνοι’’, διότι πελεκούσαν με μοναδική μαστοριά την πέτρα), χτίζανε παντού στον κόσμο· μας έχουν διηγηθεί, λοιπόν, ότι δικοί μας μαστοράδες έχουνε χτίσει μεγάλα κτίρια και στη Δαμασκό, στη Συρία… Να πώς τα φέρνει η ζωή.
»Το χωριό μας στην προηγούμενη ονομασία του λεγόταν Ζιουπάνι. Ζιούπας ή κάπως έτσι είναι ο ελεύθερος άνθρωπος, γι’ αυτό, όπως αγκαλιάσαμε τα παιδιά από την Αλβανία, έτσι θα αγκαλιάσουμε και τα προσφυγόπουλα. Κάποιες, λίγες, επιφυλάξεις υπήρξαν στην αρχή, αλλά κάμφθηκαν γρήγορα.
»Στείλαμε μια πλήρη πρόταση, με οικονομικές προβλέψεις για το προσωπικό (π.χ. μάγειρα, ασφάλεια, καθαριότητα) περίπου 190 χιλιάδες ευρώ. Μέχρι τώρα τα τροφεία των παιδιών που φιλοξενούμε τα πληρώνει το Ιδρυμα Καρούτα (κληροδότημα) που είναι υπό την αιγίδα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, μαζί με ένα επίδομα 30 ευρώ τον μήνα για κάθε παιδί και 800 ευρώ επιβράβευση για όποιο περνάει σε ΑΕΙ».
Η ανοιχτή αγκαλιά των κατοίκων του Πενταλόφου μένει για την ώρα πάντως «κενή», αφού από τον Απρίλιο που γνωστοποίησαν τις προθέσεις τους τίποτα δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Η διατύπωση του ερωτήματος «γιατί δεν έγινε τίποτα;» είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να σταθούμε δίπλα τους.
