Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τις επικίνδυνες συνέπειες του άρθρου 2 του αντιρατσιστικού νόμου, που θέτουν σε κίνδυνο την ελευθερία της έκφρασης και της επιστημονικής έρευνας, καταγγέλλουν πανεπιστημιακοί του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αλλά και οι Οικολόγοι Πράσινοι, με αφορμή τη δίκη του Γερμανού ακαδημαικού Χάιντς Ρίχτερ, που ξεκίνησε σήμερα, για όσα έγραψε στο βιβλίο του «Η κατάκτηση της Κρήτης».

Ο καθηγητής παραπέμφθηκε σε δίκη με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο, επειδή στο βιβλίο του με τίτλο «Η κατάκτηση της Κρήτης» χαρακτηρίζει τη γερμανική εισβολή στο νησί «ιπποτική και δίκαιη», ενώ την ίδια ώρα προσδίδει μελανά χρώματα στην αντίσταση των Κρητικών.

Χαρακτηρίζει τον αγώνα τους «βρόμικο και κτηνώδη», περιγράφοντας κυρίως τον τρόπο με τον οποίο επετίθεντο στους Γερμανούς στρατιώτες οι αμυνόμενοι Κρητικοί το 1941.

Οι αναφορές αυτές ξεσήκωσαν θύελλα διαμαρτυριών τόσο από στρατιωτικούς και πολιτικούς φορείς του νησιού όσο και από συγγενείς θυμάτων της Μάχης της Κρήτης.

Από την πλευρά του, στα γραφόμενα του Χάιντς Ρίχτερ ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Ρεθύμνου Γ. Πατεράκης έχει διαγνώσει «άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού σε βάρος του κρητικού λαού με εξυβριστικό περιεχόμενο» και υπό το βάρος των αντιδράσεων παρέπεμψε τον Γερμανό ακαδημαϊκό με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο.

Μετά την ψήφιση του νέου αντιρατσιστικού νόμου, τον Αύγουστο του 2014, ο Ρίχτερ είναι ο πρώτος που δικάζεται για τη διατύπωση άποψης επί ιστορικών γεγονότων.

Ψήφισμα του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας

Το ψήφισμα του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης αναφέρει:

«Τα μέλη του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης παρακολουθούν με ανησυχία τη δίκη του Γερμανού ιστορικού και πανεπιστημιακού Χ. Ρίχτερ, η οποία κινήθηκε με βάση το άρθρο 2 του αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014.

»Αισθάνονται την υποχρέωση να δηλώσουν πως θεωρούν απαράδεκτο και επικίνδυνο να διώκεται ποινικά ένας ιστορικός για τις απόψεις που έχει διατυπώσει σε επιστημονική δημοσίευσή του.

»Όποιες και αν είναι οι ενστάσεις που μπορούν να διατυπωθούν για το έργο του Χ. Ρίχτερ, η ελευθερία της έκφρασης και η ελευθερία της επιστημονικής έρευνας πρέπει να είναι δεδομένες και αυτονόητες, όπως άλλωστε επιτάσσει το Σύνταγμα.

»Τα μέλη του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας θεωρούν εξίσου αυτονόητο ότι η απάντηση σε επιστημονικές απόψεις με τις οποίες κανείς διαφωνεί δεν δίνεται με ποινικές διώξεις αλλά με τη νηφάλια διατύπωση αντεπιχειρημάτων».

Οικολόγοι Πράσινοι: «Κόλαφος για τη δημοκρατία»

Οι Οικολόγοι Πράσινοι χαρακτηρίζουν κόλαφο για τη δημοκρατία τη δίκη του Γερμανού ιστορικού.

Στην ανακοίνωσή τους επισημαίνουν:

«Όταν οι Οικολόγοι Πράσινοι εκφράζαμε τις επιφυλάξεις μας σχετικά με το άρθρο 2 του αντιρατσιστικού νόμου περί “άρνησης εγκλημάτων” δεν περιμέναμε ότι τόσο γρήγορα θα επιβεβαιωνόταν οι φόβοι μας για “αξιοποίησή” του για αλλότριους σκοπούς από αυτούς που στην ουσία θα έπρεπε να εξυπηρετεί.

»Η αυτεπάγγελτη δίωξη και η εξελισσόμενη δίκη ενός ιστορικού επιστήμονα για την ιστορική έρευνα που έχει διεξαγάγει και τις απόψεις που έχει εκφράσει αφενός συνιστά καίριο πλήγμα στην ίδια τη δημοκρατία καθώς καταστρατηγεί το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση αφετέρου ανοίγει το δρόμο για έλεγχο και ποινικοποίηση της επιστημονικής έρευνας.

»Η κριτική ενός επιστημονικού πορίσματος εμπίπτει στις αρμοδιότητες και είναι καθήκον της ακαδημαϊκής κοινότητας και όχι των εισαγγελέων και της δικαιοσύνης.

»Αναρωτιόμαστε άραγε με ποια επιστημονικά εργαλεία θα αποφανθεί η έδρα για την “ορθότητα” ή όχι των απόψεων του Ρίχτερ.

»Και αν τελικά καταδικαστεί ο ιστορικός τι διαφορά θα έχει αυτή η εξέλιξη από τις σκαιότατες πρακτικές του ναζισμού (κάψιμο των βιβλίων, επίσημη λογοκρισία κ.λπ.) εναντίον του οποίου οι μηνυτές αγωνίστηκαν;

»Για άλλη μια φορά αυτόκλητοι υπερασπιστές της “ιστορικής αλήθειας” -οι οποίοι συνήθως ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορική επιστήμη- επιδιώκουν να φιμώσουν όποια διαφορετική άποψη θίγει τα “κακώς κείμενα” της ιστορίας του τόπου.

»Δυστυχώς στη σύγχρονη Ελλάδα έχουμε να απαριθμήσουμε πλείστα περιστατικά κατά τα οποία μπήκαν στο στόχαστρο επιστήμονες και επιστημονικά πονήματα γιατί παρέκλιναν από την κυρίαρχη εθνική αφήγηση και αποδομούσαν εθνικούς μύθους.

»Όμως είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια υπόθεση φτάνει στην αίθουσα δικαστηρίου και αυτό συνιστά πραγματικό κόλαφο για μια δημοκρατία!

»Ελπίζουμε, έστω και την ύστατη στιγμή -αφού δυστυχώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο- ότι η δικαιοσύνη με την απόφασή της θα περισώσει ό,τι μπορεί από την πληγείσα δημοκρατία μας.

»Τέλος οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε από την κυβέρνηση να καταργήσει το άρθ 2 Ν927/1979 του αντιρατσιστικού νόμου η κατάχρηση του οποίου όπως αποδεικνύεται μπορεί να μας οδηγήσει ως κοινωνία σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς».

«Η επιστημονική εγκυρότητα δεν περιφρουρείται με διώξεις»

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στη δική της ανκοίνωση τονίζει πως η επιστημονική εγκυρότητα δεν περιφρουρείται με ποινικές διώξεις.

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης αναφέρει τα εξής:

«Με αφορμή την δίκη που διεξάγεται στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου με κατηγορούμενο τον καθηγητή Χ. Ρίχτερ για παράβαση του άρθρου 2 του ν. 927/1979 (όπως τροποποιήθηκε το 2014) επισημαίνουμε ότι η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είχε εγκαίρως διαβλέψει τις επικίνδυνες συνέπειες του άρθρου αυτού και είχε ζητήσει την κατάργηση του, εκτιμώντας τις απαγορεύσεις που έθετε ως παράλογες κι επικίνδυνες για τη δημοκρατία μας (http://www.hlhr.gr/index.php?MDL=pages&SiteID=765).

»Παρά τη ρητή πρόβλεψη της Αιτιολογικής Έκθεσης του νόμου πως στους σκοπούς του νομοθέτη δεν ανήκει “η ιδεολογική χειραγώγηση της επιστημονικής έρευνας”, οι φόβοι μας σήμερα επιβεβαιώνονται ότι η εν λόγω διάταξη οδηγεί ευθέως στην ποινικοποίηση των αντίθετων από την κρατούσα επιστημονικών προσεγγίσεων του ιστορικού μας παρελθόντος. Γιατί, όπως έχει υπογραμμίσει και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε μία δημοκρατική κοινωνία απόψεις και κρίσεις που μπορεί να προκαλούν ή να σοκάρουν πρέπει να προστατεύονται όχι να διώκονται».