«Ασφαλειοποιημένος ανθρωπισμός» – Εκδήλωση στο Πάντειο για το προσφυγικό

Την Τετάρτη, ανήμερα στα δέκα χρόνια από την υπογραφή της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το προσφυγικό στις 18 Μαρτίου 2016, που επισφράγισε την αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη προς αντιπροσφυγική κατεύθυνση, το Εργαστήριο Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου διοργανώνει επιστημονική ημερίδα με θέμα «Κοινωνική πολιτική και προσφυγικό στην Ελλάδα (2015-2025)» (7 μ.μ. στο αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα Ι στο ισόγειο του Νέου Κτιρίου Παντείου).

Η εκδήλωση γίνεται με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Ασφαλειοποιημένος ανθρωπισμός» σε επιστημονική επιμέλεια του Νίκου Κουραχάνη και του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου (εκδόσεις Τόπος). Μιλούν: Δημήτρης Χριστόπουλος (καθηγητής), Απόστολος Καψάλης (επ. καθηγητής), Γιάννα Κούρτοβικ (δικηγόρος), Ειρήνη Βλάχου (δικηγόρος). Χαιρετίζει ο Σταύρος Μαυρουδέας. Συντονίζει ο Δημήτρης Αγγελίδης, δημοσιογράφος στην «Εφ.Συν.». Θα συζητηθούν οι συνέπειες μιας στρατηγικής «ασφαλειοποιημένου ανθρωπισμού», οι κοινωνικές και θεσμικές προκλήσεις που προέκυψαν, καθώς και οι μορφές αντίστασης και αλληλεγγύης που ανοίγουν δρόμους για ένα εναλλακτικό κοινωνικό παράδειγμα.

Στις 400 σελίδες του βιβλίου «Ασφαλειοποιημένος ανθρωπισμός», ερευνητές και ειδικοί του πεδίου του προσφυγικού αναλύουν την εξέλιξη μετά το 2015 προς μια συνεκτική στρατηγική αποτροπής: μεταμφίεση της προσφυγικής κίνησης σε ζήτημα «ασφάλειας», υποβάθμιση της διεθνούς προστασίας σε έκτακτη και ιδιωτικοποιημένη ανθρωπιστική ανακούφιση, ανάθεση της υποδοχής προσφύγων σε τρίτες χώρες.

Κομβική στιγμή της πορείας υπήρξε η κοινή δήλωση Ε.Ε.-Τουρκίας, μια πολιτική συμφωνία χωρίς νομική ισχύ, που εγκλώβισε χιλιάδες σε καθεστώς παρατεταμένης αναμονής και σε απομονωμένες δομές έκτακτης ανάγκης. Η ευρωτουρκική συμφωνία, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, επιτάχυνε και εδραίωσε μια εκδοχή κοινωνικής πολιτικής που υψώνει τείχη στα σύνορα και, ταυτόχρονα, παρέχει κατακερματισμένη και υπολειμματική ανθρωπιστική βοήθεια για την παυσίπονη διαχείριση των συνεπειών, αυτό που οι επιμελητές ονομάζουν «ασφαλειοποιημένο ανθρωπισμό». Ο συλλογικός τόμος αποτιμά τις επιπτώσεις της πολιτικής αυτής στην Ελλάδα, αναδεικνύει τα θεσμικά αδιέξοδα, τις κοινωνικές ανισότητες που παγιώθηκαν, τις αντιστάσεις και τις δυνατότητες διαμόρφωσης ενός εναλλακτικού παραδείγματος με επίκεντρο την αλληλεγγύη και τα δικαιώματα.

«Η μελέτη αναδεικνύει πως οι σύγχρονες κοινωνικές πολιτικές για τους πρόσφυγες συγκροτούνται γύρω από τη δομική λογική της αποτροπής. Οι κοινωνικές παρεμβάσεις αποκτούν περιορισμένο, διαχειριστικό χαρακτήρα, ενώ η ανθρωπιστική δράση λειτουργεί κυρίως ανακουφιστικά, συμβάλλοντας τελικά στη νομιμοποίηση μιας πολιτικής χωρικού και κοινωνικού εκτοπισμού των προσφυγικών πληθυσμών», σημειώνει στην «Εφ.Συν.» ο Νίκος Κουραχάνης.

Στον τόμο συμμετέχουν: Nidzara Ahmetasevic, Mark Akkerman, Mihai Alexandrescu, Martin Geiger, Carlotta Giordani, Giovanna Marconi, Georg Menz, Antoine Pécoud, Manja Petrovska, Αναστασία Αναστασιάδου, Αλεξάνδρα Ανδρούσου, Βασίλης Αράπογλου, Λίνα Βεντούρα, Κώστας Γούσης, Αγγελική Δημητριάδη, Απόστολος Καψάλης, Νέλλη Καμπούρη, Δημήτρης Κόρος, Νίκος Κουραχάνης, Ολγα Λαφαζάνη, Χάρης Μαλαμίδης, Ρεγγίνα Μαντανίκα, Ευθυμία Μακρίδου, Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, Δημήτρης Παρσάνογλου, Ευθύμης Παπαταξιάρχης, Στάθης Παπασταθόπουλος, Εύα Παπατζανή, Μιχάλης Πουλημάς, Κατερίνα Ροζάκου, Αιμιλία Σαλβάνου, Γεωργία Σπυροπούλου, Σταύρος Σπυρέλλης, Δώρα-Δήμητρα Τελώνη, Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, Πάνος Χατζηπροκοπίου, Αναστασία Χαλκιά, Δημήτρης Χριστόπουλος, Νίκος Ξυπολιτάς, Μιχάλης Ψημίτης.