Η εξέγερση των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων στην κλειστή δομή της Σιντικής των Σερρών οδήγησε χτες, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.» σε προσωρινή διακοπή της διαδικασίας υπερταχύρρυθμης εξέτασης των αιτήσεων ασύλου που εφαρμόζει στη δομή το υπουργείο από τα μέσα Οκτωβρίου. Πρόκειται για αιτήσεις που δεν έγινε δυνατό να υποβληθούν κατά το τρίμηνο της αμφιλεγόμενης αναστολής της κατάθεσης αιτημάτων, κατατίθενται όμως μαζικά στη συνέχεια. Κι αυτό διότι έμεινε κενό γράμμα η πρόβλεψη της τροπολογίας ότι τάχα θα απελαύνονταν στις χώρες προέλευσης χωρίς καταγραφή των αιτημάτων τους όσοι έφταναν στην Ελλάδα από τη βόρεια Αφρική – και ευτυχώς, καθώς κάτι τέτοιο θα παραβίαζε κατάφωρα τον πυρήνα του διεθνούς προσφυγικού δικαίου.
Η προσπάθεια του υπουργείου να διεκπεραιώσει άρον άρον τις εκκρεμούσες υποθέσεις είναι γνωστή στις υπηρεσίες του υπουργείου σαν «Πρότζεκτ Σιντική», όπως έχει αποκαλύψει η «Εφ.Συν.» (24/10/25). Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας μας, από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι την εξέγερση της Τετάρτης έχουν απορριφθεί στη Σιντική περισσότερα από 200 αιτήματα ασύλου Αιγυπτίων και περισσότερα από 40 αιτήματα Μπανγκλαντεσιανών, που θεωρούνται «προδήλως αβάσιμα». Πρόκειται για μαζικές απορρίψεις καθώς δεν εξετάζεται στην ουσία της η αίτηση, επειδή η κυβέρνηση χαρακτηρίζει «ασφαλή χώρα προέλευσης» το Μπανγκλαντές και την Αίγυπτο.
Συνολικά υπολογίζονται σε 750 οι υπήκοοι Αιγύπτου, Μπανγκλαντές και Πακιστάν που παρέμειναν σε κράτηση μετά την ολοκλήρωση της αναστολής ασύλου. Ο φιλόδοξος ημερήσιος στόχος του «Πρότζεκτ Σιντική» προέβλεπε μέχρι και 50 καταγραφές αιτημάτων την ημέρα, άγνωστο αν διασφαλίζονται έτσι οι στοιχειώδεις διαδικαστικές εγγυήσεις και η ιατρική παρακολούθηση ή η διαπίστωση ευάλωτης κατάστασης, όπως και η ορθή εξέταση των αιτημάτων, που γίνεται κυρίως μέσω τηλεσυνέντευξης, με διερμηνείες εξ αποστάσεως, αν υπάρχουν διαθέσιμοι πιστοποιημένοι διερμηνείς και δικηγόροι για νομική συνδρομή.
RSA: Κράτηση, ασάφεια, παραβιάσεις
Οπως επισημαίνει η οργάνωση Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA), που έχει αναλάβει την εκπροσώπηση 33 προσφύγων και μεταναστών που έφτασαν στην Κρήτη το καλοκαίρι από τη Λιβύη, καταγωγής από το Σουδάν, το νότιο Σουδάν, την Ερυθραία, την Υεμένη και την Αίγυπτο, οι τρεις από αυτούς παραμένουν κρατούμενοι στη δομή της Σιντικής. Σύμφωνα με την αναφορά «Αναστολή ασύλου στην Ελλάδα: Κράτηση, ασάφεια και παραβιάσεις δικαιωμάτων», που δημοσιοποιήθηκε χτες, οι Αιγύπτιοι κρατούνται στη δομή ενώ για όσους κατάγονται από το Νότιο Σουδάν και την Υεμένη επικρατεί σύγχυση και μετάθεση αρμοδιοτήτων μεταξύ της αστυνομίας και της υπηρεσίας Ασύλου, με αποτέλεσμα να παραμένουν κρατούμενοι.
Η οργάνωση αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της αναστολής στη δομή, χωρητικότητας 733 θέσεων, είχαν συσσωρευτεί 900 κρατούμενοι, στοιβάζονταν ώς και δεκαπέντε άτομα ανά κοντέινερ, πολλοί χωρίς κρεβάτι ή στρώμα, απευθείας στο πάτωμα. Την εικόνα συμπληρώνουν οι σοβαρές ελλείψεις καθαριότητας και συντήρησης, η παρουσία κατσαρίδων, εντόμων και φιδιών, το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν είχαν πάρει ρούχα ή βασικά είδη προσωπικής υγιεινής και είχαν ελάχιστη πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα.
Σύμφωνα με την οργάνωση, από το κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας έχουν μεταφερθεί στη Μαλακάσα ή και στα Διαβατά οι πολίτες Σουδάν, νοτίου Σουδάν και Ερυθραίας, οι πολίτες Υεμένης αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς να τοποθετηθούν σε δομή φιλοξενίας, ενώ οι Αιγύπτιοι εξακολουθούν να κρατούνται.
Κοντέινερ
Στην Αμυγδαλέζα διέμεναν αρχικά έως και δεκατέσσερα άτομα ανά κοντέινερ, κάποιοι στο πάτωμα σε χειροποίητα στρώματα, ενώ αρκετά κοντέινερ δεν είχαν ρεύμα, κλιματιστικό εν λειτουργία και μπάνιο. Πολλοί πρόσφυγες δεν πήραν ρούχα ή εσώρουχα, κουβέρτες ή σεντόνια, ενώ έπιναν νερό αμφίβολης ποιότητας από εξωτερική βρύση. Τον Οκτώβριο έγινε η μεταφορά κρατουμένων σε νέα πτέρυγα όπου έμεναν περίπου είκοσι άτομα ανά κοντέινερ.
Η οργάνωση υπογραμμίζει ότι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν κατά την αναστολή της διαδικασίας ασύλου ήταν γεμάτες ασάφεια και αντιφάσεις και εφαρμόστηκαν με τρόπο που δημιούργησε χάος και ανασφάλεια, θέτοντας 2.000 ανθρώπους υπό κράτηση, χωρίς προοπτική και προστασία. Αλλά και «συνολικά, η λήξη της αναστολής δεν οδήγησε σε αποκατάσταση της κανονικότητας. Αντιθέτως, πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν χωρίς συνθήκες υποδοχής, χωρίς στέγη, χωρίς ενημέρωση και χωρίς πραγματική πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου, ενώ άλλοι συνέχισαν να κρατούνται χωρίς σαφή νομική βάση», σημειώνει.
