«Κάθε βράδυ καταφτάνουν στο νησί 300-400 άτομα τις τελευταίες μέρες» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο διευθυντής στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», Θόδωρος Τσιμπίδης. «Το 90% απ’ αυτούς είναι Σύροι, οι περισσότεροι άνθρωποι μορφωμένοι, οικογενειάρχες. Εχουν δώσει 1.200-1.400 δολάρια το κεφάλι, για να τους περάσουν από απέναντι εδώ. Είναι μια ολόκληρη βιομηχανία απέναντι. Εφυγαν από τη χώρα τους, γιατί δεν είχαν διέξοδο διαφυγής. Απλά τα πράγματα»
«Οταν νησιά, όπως η Κως ή η Λέρος, αντιμετωπίζουν πρόβλημα, φανταστείτε τι γίνεται στο Αγαθονήσι που είναι ένα μικρό νησί με ανύπαρκτες δομές φιλοξενίας». Η φράση αυτή διά στόματος του Θόδωρου Τσιμπίδη, διευθυντή στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», περιγράφει ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί εδώ και αρκετές μέρες στο Αγαθονήσι, 8 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Τουρκίας και 14 ναυτικά μίλια από τη Σάμο.
«Κάθε βράδυ καταφτάνουν στο νησί 300-400 άτομα τις τελευταίες μέρες», δηλώνει στην «Εφ.Συν.». «Το 90% απ’ αυτούς είναι Σύροι, οι περισσότεροι άνθρωποι μορφωμένοι, οικογενειάρχες. Εχουν δώσει 1.200-1.400 δολάρια το κεφάλι, για να τους περάσουν από απέναντι εδώ. Είναι μια ολόκληρη βιομηχανία απέναντι. Εφυγαν από τη χώρα τους, γιατί δεν είχαν διέξοδο διαφυγής. Απλά τα πράγματα».
Η κατάσταση που επικρατεί στο νησί είναι απελπιστική, μια και δεν υπάρχουν υποδομές φιλοξενίας, ούτε καν κάποιο εγκαταλειμμένο κτίριο για να φιλοξενηθούν. Την προσπάθεια ταυτοποίησης κάνουν 3 λιμενικοί κι ένας αστυνομικός, όπως μπορούν.
Υπάρχουν κάποιοι λιγοστοί τουρίστες, ορισμένοι εκ των οποίων -Αυστριακοί όπως μάθαμε- κατέβηκαν να βοηθήσουν χθες όπως μπορούσαν: μοιράζοντας νερό και τροφή στους στοιβαγμένους στο λιμάνι ανθρώπους που περιμένουν το πλοίο για να περάσουν στη Σάμο.
«Ολοι τους έχουν βάλει προορισμό τη Γερμανία. Ετσι λένε», μας λέει ο κ. Τσιμπίδης. «Μέχρι να φύγουν όμως, κάτι πρέπει να γίνει εδώ. Δεν υπάρχει ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμος, παρά το γεγονός ότι το νησί διαθέτει κέντρο υγείας. Προχθές αρρώστησε ένα παιδάκι και είχε υψηλό πυρετό και παλεύαμε να τον ρίξουμε με κομπρέσες βουτηγμένες στο ξίδι».
Από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ δεν έχει υπάρξει κάποια ανταπόκριση βοήθειας, παρά τις συνεχόμενες επαφές που έχουν κάνει οι άνθρωποι του ινστιτούτου. «Το νησί είναι ξεχασμένο απ’ όλους», τονίζει ο κ. Τσιμπίδης. «Ούτε καν οι λιμενικοί δεν είναι εκπαιδευμένοι για τη δουλειά που κάνουν. Οποια προσπάθεια γίνεται, συμβαίνει από τους κατοίκους που προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν. Αλλά και πάλι, πόσα να κάνουν κι αυτοί; Ολες κι όλες 140 ψυχές ζουν στο Αγαθονήσι».
