efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο κλασικός Μαραθώνιος της Αθήνας έλαμψε με το ρεκόρ συμμετοχών σε μια, ούτως ή άλλως, φωτεινή Κυριακή! Μια στιγμή παραφωνίας, ωστόσο, υπέπεσε στην αντίληψή μας.

Ελληνας καθισμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, θεατής κι αυτός του τερματισμού στο Παναθηναϊκό Στάδιο, θέλησε λίγο μετά να επισκεφθεί τους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Δίπλα του, ξένοι και Ελληνες επισκέπτες.

Προσβάσιμος χώρος (δηλαδή βατό δάπεδο, ώστε να κυλήσει εύκολα το αμαξίδιό του χωρίς αντίσταση) είναι ένα επίπεδο λίγων μέτρων, από την κεντρική είσοδο του μνημείου έως το ταμείο. Μετά; Χώμα και πέτρες στον κυρίως χώρο… «Υπάρχει δίοδος; Είναι δύσκολο να προχωρήσει το καρότσι εδώ! Υπάρχει ράμπα ή άλλο μέσο πρόσβασης για να δω τον χώρο άνετα, όπως κάθε άλλος;», ρώτησε μπροστά μας ο επισκέπτης την κυρία στην είσοδο…

Και βέβαια δεν υπάρχει, αλλά αυτό που έκανε Ελληνες και ξένους δίπλα του να δυσφορήσουν ήταν η αγενής απάντηση της κυρίας στο ταμείο: «Μπορείς κι έτσι! Είμαι 13 χρόνια εδώ και ξέρω ότι τα καρότσια, έστω και δύσκολα, μπορούν να πάνε πιο μέσα στο μνημείο! Σιγά μη βάζαμε και ράμπες για κάτι άλλους σαν εσένα!». Οι Ελληνες κουνούσαν τα κεφάλια…

Οι ξένοι τουρίστες, αφού έμαθαν τι του έλεγε με τόσο απότομο τρόπο, ακούσαμε να σχολιάζουν «τι συμπεριφορά είναι αυτή; Εχει δίκιο ο επισκέπτης! Στις χώρες μας, όποιος συμπολίτης με κινητικό πρόβλημα θέλει να επισκεφθεί κοινόχρηστους χώρους, το κάνει εύκολα! Εδώ γιατί όχι; Δεν ξέρουμε ελληνικά, αλλά αρκεί το ύφος της, για να καταλάβουμε!». Μαζέψτε την!