Ο Αμίρ ακούγεται στην άλλη άκρη της γραμμής ανήσυχος. Ψάχνει να καταλάβει τι συνέβη και κυρίως τι θα συμβεί, πόσο θα χρειαστεί να μείνει στη «φυλακή», όπως λέει το κέντρο κράτησης Ορεστιάδας, όπου βρίσκεται από τη Δευτέρα μαζί με την έγκυο γυναίκα του και άλλους 60 συμπατριώτες του από τη Συρία, ανάμεσά τους παιδιά.
Οπως μας λέει στο τηλέφωνο που κατάφερε να βρει και να χρησιμοποιήσει στα κρυφά (τα κινητά εξακολουθούν να απαγορεύονται στα κέντρα κράτησης), η αστυνομία τούς συγκέντρωσε στη Σαμοθράκη, μόλις είχαν φτάσει με το φουσκωτό, τους ζήτησε 15 ευρώ για το εισιτήριο του πλοίου και τους μετέφερε «στη φυλακή» στο Ισκετζέ, ή μάλλον όχι, μου λένε «Ορεστιάδα».
Δεν μπορεί να καταλάβει τι περίεργο σύστημα υποδοχής είναι αυτό που κρατά εγκύους και παιδιά σε κέντρο κράτησης, ούτε πιστεύει τους αστυνομικούς. «Μας έδωσαν ένα χαρτί και μας είπαν ότι θα μείνουμε εδώ μία μέρα, μετά θα μας πάνε δίπλα στο καμπ. Ρώτησα έναν άλλο κρατούμενο, έχουν περάσει 15 μέρες και δεν έχει βγει. Το ίδιο και άλλοι» λέει.
Οσο για τις συνθήκες υγιεινής και τη σίτιση: «Είναι πολύ βρόμικα, δεν μας έδωσαν γάλα για τα παιδιά, τίποτα» λέει. Τα ίδια, τα γνωστά, αυτά που έχουν καταδικαστεί, αλλά φαίνεται πως παγιώθηκαν, καθώς δεν υπάρχουν πια χρήματα και η αυξημένη προσφυγική ροή έχει δημιουργήσει άλλες επείγουσες ανάγκες.
Η «Εφ.Συν.» δεν κατάφερε να επικοινωνήσει με τη γενική γραμματεία Μετανάστευσης του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ενώ το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής μάς διαβεβαίωσε ότι θα κοιτάξει το ζήτημα.
