Και θύματα, και μάρτυρες φυλακίζουμε…

Κάτι σάπιο συνεχίζει να υπάρχει στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι μετανάστες που έχουν πέσει θύματα βίας ή είναι μάρτυρες εγκλημάτων. Η «Εφ.Συν.» είχε αποκαλύψει πρόσφατα όσα έζησε ο 32χρονος Ιμράν από το Πακιστάν στις 18 Ιουνίου το βράδυ, όταν δύο άγνωστοι προσποιήθηκαν ότι του κάνουν έλεγχο για λαθραία τσιγάρα, τον ανέβασαν στο διαμέρισμά του, όπου τον έδεσαν με χειροπέδες στο καλοριφέρ, του έκλεψαν κινητά, τάμπλετ, λάπτοπ και τις οικονομίες του και στη συνέχεια τον πέταξαν στον ακάλυπτο. Ο Ιμράν έπεσε στην ταράτσα ενός εγκαταλειμμένου ξενοδοχείου και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με τη λεκάνη και τρεις σπονδύλους σπασμένους.

Παρά την καταγγελία του Ιμράν και τη μαρτυρία του γαμπρού του, ο οποίος είχε δει το πρόσωπο των δραστών και έσπευσε να καταθέσει στο ΑΤ Κυψέλης μαζί με μια γειτόνισσα από την Ουκρανία, που είχε ακούσει τον γδούπο και τις φωνές του θύματος, η Αστυνομία δεν έδειξε να πτοείται. Σύμφωνα με πληροφορίες συγγενών του Ιμράν, το συμβάν καταγράφηκε ως ληστεία και όχι ως απόπειρα ανθρωποκτονίας, ενώ οι δύο μάρτυρες συνελήφθησαν επειδή δεν είχαν χαρτιά και μεταφέρθηκαν στην Αμυγδαλέζα και στο Ελληνικό, όπου κρατούνται μέχρι σήμερα προς απέλαση.

Ακόμα χειρότερα, η αστυνομία συνέλαβε τον ίδιο τον Ιμράν, που νοσηλεύτηκε υπό κράτηση, με φρουρούς έξω από το δωμάτιο του νοσοκομείου, επειδή κι αυτός δεν είχε χαρτιά. Αργά το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, αστυνομικοί του επέδωσαν στο νοσοκομείο απόφαση απέλασης της διεύθυνσης Αλλοδαπών, που του δίνει προθεσμία έξι μέρες να φύγει από τη χώρα. Καθώς χθες ο Ιμράν υποβλήθηκε σε εγχείριση, αναρωτιέται κανείς αν αύριο, που λήγει η προθεσμία, τον επισκεφτούν εκτός από τους γιατρούς και οι αστυνομικοί για τα περαιτέρω.

Ανώτερο στέλεχος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αναφέρει στην «Εφ.Συν.» πως, βάσει της ΚΥΑ του Ιουνίου του 2014 (πρόκειται για την απόφαση προστασίας των αλλοδαπών θυμάτων βίας και των ουσιωδών μαρτύρων, που είχε αρνηθεί να συμπεριλάβει στον Κώδικα Μετανάστευσης ο πρώην γραμματέας της κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος), τα θύματα και οι μάρτυρες εγκληματικών ενεργειών δεν απελαύνονται.

Παραμένει, όμως, το ερώτημα τι μήνυμα περνά η αστυνομία στους μετανάστες που υφίστανται βία ή σπεύδουν να τη βοηθήσουν στο έργο της, όταν γνωρίζουν πως η καταγγελία ενός τόσο συγκλονιστικού εγκλήματος μπορεί να οδηγήσει το θύμα και τους μάρτυρες πίσω από τα συρματοπλέγματα των κέντρων κράτησης.