«Μια ευκαιρία ζητάω, για να μείνουμε στην Ελλάδα. Αν πάμε πίσω, θα μας σκοτώσουν». Ο 13χρονος Μοχάμεντ είναι ένα αγόρι που γνωρίζουν όλα τα Τρίκαλα. Πανέξυπνος, κοινωνικός, καλός μαθητής, μπαλαδόρος. Τον έμαθε όλη η Ελλάδα, όταν ο πρωθυπουργός, τον Ιανουάριο, επισκέφθηκε την πόλη. Τότε ο μικρός τον πλησίασε και μπροστά στις κάμερες που απαθανάτιζαν την πρωθυπουργική φιέστα τού έδωσε το αίτημα ασύλου της οικογένειας. Ο κ. Μητσοτάκης το παρέλαβε και δεσμεύτηκε ότι θα του απαντήσει. Λίγους μήνες μετά, η οικογένεια έλαβε από την Υπηρεσία Ασύλου απορριπτική απάντησή στο αίτημά της. Η οικογένεια κατέθεσε προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης, ώστε να εξεταστεί το αίτημά της σε δεύτερο βαθμό από την Επιτροπή Προσφυγών.
Ο Μοχάμεντ, η 14χρονη Σαντά, η 11χρονη Σάβα και ο 3χρονος Γιώργος ζητούν από τις αρχές να μην επιτρέψουν να απελαθούν στη χώρα όπου κινδυνεύει η ζωή τους, αλλά να τους δώσουν την ευκαιρία να μεγαλώσουν στη χώρα που νιώθουν πια πατρίδα τους, την Ελλάδα.
«Αν μας πουν όχι, θα πρέπει να φύγουμε. Αν φύγουμε, θα μας σκοτώσουν». Ο Μοχάμεντ και η Σαντά στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής προσπαθούν να βάλουν σε λέξεις τη βία και τον κίνδυνο από τον οποίο είχαν ξεφύγει, αλλά που τώρα ξαναζωντανεύουν, λόγω της απορριπτικής απόφασης. «Στην πόλη μας, στο ιρακινό Κουρδιστάν, επικρατούν οι ακραίοι μουσουλμάνοι, δεν έχει απομείνει τίποτα εκεί, ούτε καν σπίτι έχουμε», λένε και οι δύο. Η Σαντά ονειρεύεται να γίνει διερμηνέας, ο Μοχάμεντ θα κάνει τα πάντα αρκεί «να μείνω στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι είναι καλοί, οι δάσκαλοι είναι καλοί, τα παιδιά μάς αγαπάνε. Το μόνο όνειρό μου είναι να μείνω εδώ και δεν με νοιάζει, θα κάνω όποια δουλειά χρειαστεί. Εμείς εδώ έχουμε το σπίτι μας και το μωρό μας γεννήθηκε εδώ, δεν ξέρει άλλη χώρα από την Ελλάδα. Μην το κάνετε για τους γονείς μας, κάντε το για εμάς, είμαστε 4 παιδιά και αγαπάμε αυτή τη χώρα».
Ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι τους από το ιρακινό Κουρδιστάν, πριν από τέσσερα χρόνια. Από το Ιράκ πέρασαν στην Τουρκία κι από εκεί μέσα σε μια μια βάρκα βγήκαν στη Σάμο. «Περπατούσαμε για ώρες στα βουνά, μετά το νησί μάς πήγαν στις Θερμοπύλες κι από εκεί στα Τρίκαλα. Εδώ φτιάξαμε ένα σπίτι, μια ζωή, φίλους, πάμε σχολείο. Χίλιες φορές να πεθάνω εδώ, παρά να πάω πίσω», λέει ο Μοχάμεντ.
«Πίσω από κάθε έγγραφο υπάρχουν οικογένειες που έχουν ζήσει τραυματικές καταστάσεις και πρέπει για τις οικογένειες που έχουν βρει έναν δρόμο να σταθούμε ανάλογα», δήλωσε στην ΕΡΑ Θεσσαλίας η Ουρανία Παπαζεύκου, υποδιευθύντρια στο 2ο Γυμνάσιο όπου φοιτούν τα δύο αδέρφια και αντιπρόεδρος της ΕΛΜΕ Τρικάλων. «Οι καταστάσεις που πέρασαν αυτά τα παιδιά ήταν πολύ άσχημες -μακάρι τις εμπειρίες τους να μην τις βιώσει κανείς. Παρ’ όλα αυτά προσαρμόζονται, ξεχνούν, βρήκαν μία κανονικότητα. Οταν έρχεται ένα παιδί με δάκρυα στα μάτια και λέει μας διώχνουν, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από το να δώσουμε ένα χαρτί για τις επιδόσεις τους. Να μην πάνε σε ένα άγνωστο και αόριστο μέλλον».
Τον αγώνα των παιδιών να μείνουν στην Ελλάδα στηρίζει ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα των Τρικάλων, οι συμμαθητές αλλά και οι δάσκαλοί τους. Ο διευθυντής του 2ου Γυμνασίου, Βαγγέλης Κίτος, δήλωσε στο trikalakids.gr: «Πέρα από τη βεβαίωση που ζητούν για να εξεταστεί το αίτημα ασύλου, έστειλα και επιστολή στην οποία αναφερόμουν σε όσα έχουν καταφέρει αυτά τα παιδιά στο σχολείο μας. Η αδερφή του Μοχάμεντ είναι μια άριστη μαθήτρια, ο ίδιος είναι πραγματικά πολύ προσαρμοστικός και δημιουργικό παιδί. Δυστυχώς, όμως, η απάντηση ήταν αρνητική. Τα παιδιά όμως θέλουν να συνεχίσουν εδώ. Και είναι η αλήθεια ότι όσα παιδιά περάσανε από το σχολείο μας ήθελαν να συνεχίσουν μαζί μας. Αγκαλιάσαμε και θαυμάσαμε τις προσπάθειές τους».
Για εμπαιγμό, υποκρισία και επικοινωνιακή απανθρωπιά κατηγόρησε (Στο Κόκκινο 105,5) τον πρωθυπουργό ο τομεάρχης Μετανάστευσης και Ασύλου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός. «Αυτό το παιδί ενδεχομένως απορρίφθηκε, διότι οι διατάξεις, οι όροι και οι προϋποθέσεις που έχουν μπει απορρίπτουν ακόμα και ανθρώπους που πραγματικά το δικαιούνται, στο όνομα μίας γενικής “αποτροπής”, παραβιάζοντας το δίκαιο», υπογράμμισε.
