«Να επανεξεταστεί το μέτρο του γεωγραφικού περιορισμού»

Επιμένει η Υπατη Αρμοστεία στη θέση της ότι αποτελεί μονόδρομο η επανεξέταση του μέτρου του γεωγραφικού περιορισμού στα νησιά. 

«Η επιβολή του μέτρου του γεωγραφικού περιορισμού θα πρέπει να εφαμόζεται με ένα όριο. Το όριο αυτό είναι η στιγμή που η επιβολή του θα αρχίσει να σημαίνει παραβίαση και υπονόμευση των ανθρωπιστικών προτύπων. Η Υπατη Αρμοστεία εκτιμά ότι η κατάσταση στα νησιά έχει φτάσει σε σημείο τέτοιο που το όριο αυτό έχει πλησιαστεί, και συνεπώς ζητά να επανεξεταστεί το μέτρο του γεωγραφικού περιορισμού», υπογράμμισε στην ημερίδα του Συνηγόρου του Πολίτη για τις απελάσεις η υπεύθυνη Προστασίας Προσφύγων της Υπατης Αρμοστίας Καλλιόπη Στεφανάκη.

Η ίδια επισήμανε το πολύ προβληματικό νομικό πλαίσιο εφαρμογής της Κοινής Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας, που δημιουργεί προβλήματα στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων κατά τη διαδικασία απέλασης. «Ποιο είναι εκείνο το διεθνές κείμενο ή ο εθνικός νόμος επί του οποίου κρίνεται η εφαρμογή του διοικητικού μέτρου της επιστροφής; Η κοινή δηλωση είναι συζητήσιμο κατά πόσο αποτελεί διεθνή συμφωνία που δεσμεύει τα κράτη. Εφαρμόζεται το διμερές πρωτόκολλο επιστροφής; Δε νομίζουμε. Η συμφωνία επανεισδοχής ΕΕ – Τουρκίας επίσης δε φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή η εφαρμογή της στην Τουρκία, ιδίως οταν η Τουρκία δεν έχει υιοθετήσει το εφαρμοστικό πρωτόκολλο. Σε ό,τι αφορά τον εθνικό νόμο 3386/2005 για τις απελάσεις, η κοινή δήλωση λέει ότι οι επιστροφές γίνονται υπό το πλαίσιο των εγγυήσεων του δικαίου της ΕΕ για τις επιστροφές. Τι ακριβώς γίνεται; Δημιουργούνται προβλήματα στην καθαρότητα με την οποία μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους οι υπό επιστροφή αλλοδαποί», σημείωσε.

Και κατέγραψε τη νέα ευρωπαϊκή τάση να απελαύνονται όχι όσοι δεν παίρνουν ή δεν ζητούν διεθνή προστασία, αλλά αντιθέτως όσοι τη ζητούν, σε μια προσπάθεια εξωτερίκευσης της διαδικασίας ασύλου, στο όνομα της διαχείρισης της προσφυγικής ροής.