Επαναστατική πράξη» χαρακτηρίζει ο Νίκος Μαζιώτης σε μακροσκελές κείμενό του, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα αντιεξουσιαστικής πληροφόρησης indymedia, την επιχείρηση απόδρασης που υλοποίησε η σύντροφός του Πόλα Ρούπα με ελικόπτερο, ενώ αναφέρεται και στην πρόσφατη νέα καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη στη δεύτερη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα.
«Η αποτυχία της επιχείρησης αυτής δεν θα μας λυγίσει. Θα αγωνιζόμαστε όσο ζούμε και όσο αναπνέουμε», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά στο κείμενο, όπου κάνει λόγο και για τον σύντροφό του Λάμπρο Φούντα, που στις 10 Μαρτίου 2010 σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς στη Δάφνη.
Αναφορικά με την απόπειρα ισχυρίζεται ότι «ήταν μια επαναστατική πράξη, μια ενέργεια αντάρτικου για την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων. Ηταν μια ενέργεια συνέχισης της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα, απάντηση στις κατασταλτικές επιχειρήσεις του κράτους εναντίον της οργάνωσης αλλά και εναντίον άλλων συντρόφων πολιτικών κρατουμένων που βρίσκονται στις φυλακές για ένοπλη δράση και γι’ αυτό ήταν μια παραδειγματική πράξη αλληλεγγύης μεγάλης και μοναδικής σημασίας».
Σχετικά με την ετυμηγορία των δικαστών στη δεύτερη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα, όπου ο ίδιος καταδικάστηκε σε ισόβια για τη βομβιστική επίθεση εναντίον της Τραπέζης της Ελλάδος και σε άλλα 129 χρόνια κάθειρξη για δύο ληστείες τραπεζών και τους πυροβολισμούς εναντίον των αστυνομικών που τον καταδίωξαν στο Μοναστηράκι, ο Νίκος Μαζιώτης υποστηρίζει ότι η επιβολή της εσχάτης των ποινών «αποτελεί μια συνειδητή πολιτική απόφαση και όχι απλά μια δικονομική υπερβολή» και προσθέτει:
«Η απόφαση αυτή σκοπό δεν έχει να τρομοκρατήσει εμένα -γιατί ξέρουν ότι είμαι και θα παραμείνω αμετανόητος-, αλλά αυτούς που θα θελήσουν να επιλέξουν τον ένοπλο αγώνα, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του αντιεξουσιαστικού χώρου και τα αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια».
Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγη ώρα μετά την ανάρτηση του κειμένου, ξεχωριστό κείμενο που αφορούσε την απόπειρα απόδρασης έστειλαν τέσσερα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, με το οποίο στέλνουν «συντροφικούς χαιρετισμούς» στην Πόλα Ρούπα και αναφέρουν:
«Γνωρίζουμε ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται… ούτε παραχωρείται… Η ελευθερία ανθίζει απ’ το αίμα και τις θυσίες των αγώνων μας. Κι αν ακόμα μια φορά το πολυπόθητο ραντεβού μας με την ελευθερία αναβλήθηκε απ’ τη θρασυδειλία ενός πιλότου–πρώην αστυνομικού και το ελικόπτερο δεν έφτασε στον προορισμό του, αυτό δεν σημαίνει ότι θα παραδοθούμε…».
Επίσης, στο κείμενό τους οι Γιώργος Πολύδωρου, Ολγα Οικονομίδου, Γεράσιμος και Χρήστος Τσάκαλος υπογραμμίζουν ότι «η φυλακή είναι ένας σταθμός στην πορεία των επαναστατών προς την ελευθερία. Είναι μια ενδιάμεση στάση, όχι όμως ένας τερματισμός».
