Η δολοφονία του Χαμπίμπι φέρνει στο φως νέα… Μανωλάδα

Με έξι συλλήψεις Αφγανών που κατηγορούνται για ανθρωποκτονία και απόπειρα ανθρωποκτονίας ολοκληρώθηκε η έρευνα της αστυνομίας για το φονικό στα Πάμφιλα της Λέσβου, σε ένα σκηνικό που θυμίζει έντονα Μανωλάδα.

Οι Αφγανοί πρόσφυγες ηλικίας 18 έως 29 χρόνων κατηγορούνται για τον φόνο ομοεθνή τους και τον τραυματισμό τριών ακόμα συμπατριωτών τους αφού το βράδυ της Κυριακής εισέβαλαν σε οικία όπου διέμενε το θύμα και έπειτα από συμπλοκή και καταδίωξη στα στενά σοκάκια του χωριού κατάφεραν να σκοτώσουν τον 29χρονο μόνιμο κάτοικο του χωριού, γνωστό ως «Χαμπίμπι», χτυπώντας τον με μαχαίρι και άλλα αιχμηρά αντικείμενα, ενώ από τις συμπλοκές που μαίνονταν για αρκετή ώρα οδηγήθηκαν με τραύματα στο νοσοκομείο ακόμα τρεις.

Η ένταση των γεγονότων στο χωριό της Λέσβου, που απέχει περί τα τέσσερα χιλιόμετρα από τη Μόρια, ήταν τόση που αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι οι δρόμοι του χωριού είχαν γεμίσει αίματα.

Και δουλέμπορος

Γνώριμος στην αστυνομία, ο Χαμπίμπι είχε αποφυλακιστεί πριν από λίγο καιρό και μετά από περίπου δυόμισι χρόνια, αφού είχε καταδικαστεί για παράνομη μεταφορά προσφύγων στη Λέσβο. Πίσω ωστόσο από τη δολοφονία του κρύβεται ακόμα μια ιστορία άγριας εκμετάλλευσης προσφύγων από επιτηδείους αφού, όπως όλα δείχνουν, το θύμα εδώ και μήνες ενοικίαζε τους ομοεθνείς του σε ντόπιους καλλιεργητές για τη συγκομιδή της ελιάς.

Οι ντόπιοι, συνήθως μη επαγγελματίες αγρότες, ακόμα και κάτοικοι της Μυτιλήνης απευθύνονταν σε αυτόν προκειμένου να εξασφαλίσουν εργατικό δυναμικό για το μάζεμα του καρπού σε τιμές ικανοποιητικές για τους ίδιους. Ο Χαμπίμπι φρόντιζε και για τη στέγαση των προσφύγων στο χωριό αφού, όπως σημειώνει ο τοπικός Τύπος, νοίκιαζε σπίτια και αποθήκες γύρω από το χωριό στις οποίες στοίβαζε τους πρόσφυγες, ενώ πληροφορίες θέλουν πρόσφυγες να διαμένουν μέχρι και σε κελιά της εκκλησίας του χωριού προκειμένου να είναι κοντά στα χωράφια όπου καλούνταν να δουλέψουν.

Ο Χαμπίμπι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εισέπραττε 20-25 ευρώ την ημέρα για τον καθένα, ενώ σε αυτούς κατέληγαν 5-10 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση, αφού τα άλλα τα κρατούσε ο ίδιος για τη στέγασή τους. Εργολαβία, δηλαδή, που όμως έμελλε να του στοιχίσει τη ζωή αφού θεωρείται βέβαιο ότι οι οικονομικές διαφορές μεταξύ τους ήταν αυτές που όπλισαν το χέρι των δραστών.