Με μια πανηγυρική αθώωση ολοκληρώθηκε ύστερα από 6 χρόνια και δύο διαφορετικές συνθέσεις δικαστηρίου η οδύσσεια της οικογένειας Καττή από τα Σεπόλια.
Η αίθουσα στην Ευελπίδων ήταν γεμάτη οικεία και αλληλέγγυα πρόσωπα που έδωσαν το «παρών», ώστε να τονίσουν την εντελώς αυθαίρετη και επικίνδυνη δράση των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι στην οικογένεια Καττή και τα φιλικά της πρόσωπα στις 17 Νοεμβρίου του 2020. Αιχμές για την αυθαίρετη δράση της ομάδας Δέλτα αλλά και τους πολιτικούς προϊσταμένους της ΕΛ.ΑΣ. άφησαν στις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι υπεράσπισης της οικογένειας και των φίλων τους, Παναγιώτης Σκαρογιάννης, Αντωνία Λεγάκη και Παλαιολόγος Παλαιολόγος. Ακολούθησε μια μίνι συγκέντρωση αλληλεγγύης, όπου η οικογένεια Καττή μαζί με έναν συγκλονιστικό αριθμό ανθρώπων που έσπευσαν για συμπαράσταση φώναξαν «δεν μας τρομοκρατούν συλλήψεις, δακρυγόνα, νόμος είναι το δίκιο του αγώνα».
Το απόγευμα της 17ης Νοεμβρίου του 2020, μετά την ολοκλήρωση της (απαγορευμένης) διαδήλωσης για την επέτειο του Πολυτεχνείου, κοντά στον σταθμό Λαρίσης συνελήφθη ο Ορέστης Καττής, κατηγορούμενος (όπως και οι υπόλοιποι συλληφθέντες) για παραβίαση των μέτρων κατά του κορονοϊού, αντίσταση κατά της αρχής και εξύβριση. Η σύλληψή του έγινε στον χώρο του σπιτιού τους, με την αστυνομία να καλεί αργότερα την οικογένεια στο Α.Τ. Κολωνού. Εκεί συνελήφθησαν η αδελφή του Λυδία και οι φίλοι τους, Νικόλας Καβακλής και Γεράσιμος Λιβάνης, οι οποίοι δέχτηκαν τόσο σωματική όσο και λεκτική βία από τους αστυνομικούς, ενώ ο πατέρας τους Δημήτρης Καττής έπειτα από κλοτσιά που δέχτηκε στο στήθος υπέστη καρδιακή προσβολή, ωστόσο βρέθηκε κατηγορούμενος.
Κεντρικό σημείο των αγορεύσεων των συνηγόρων υπεράσπισης ήταν η προστασία του συνταγματικού και θεμελιώδους δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Μετά από ειρηνικές νωρίτερα συγκεντρώσεις οι αστυνομικές δυνάμεις άρχισαν να καταδιώκουν διαδηλωτές στην περιοχή των Σεπολίων, με αποκορύφωμα το περιστατικό στην οικία Καττή. Από τον Παναγιώτη Σκαρογιάννη αναδείχτηκαν οι αντιφάσεις στις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας αστυνομικών, όπως και η ιδιαίτερα προβληματική αστυνομική και δήθεν υγειονομική διάταξη που απαγόρευε τις διαδηλώσεις εκείνη την περίοδο.
Σε μια «δίκη αρχών» αναφέρθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης Παλαιολόγος Παλαιολόγος, μιλώντας για ανθρώπους μέλη αριστερών οργανώσεων που στοχοποιήθηκαν γιατί αγωνίζονται για μια δικαιότερη κοινωνία. «Η ζωή του Δημήτρη Καττή τέθηκε σε κίνδυνο εξαιτίας της τρομοκρατίας και της μέγιστης αυθαιρεσίας από τις αστυνομικές δυνάμεις» τόνισε χαρακτηριστικά.
Πολιτική στον πυρήνα της χαρακτήρισε, τέλος, η Αντωνία Λεγάκη την εν λόγω υπόθεση. Ο ζήλος που επέδειξαν οι αστυνομικές δυνάμεις για συλλήψεις και προσαγωγές εκείνη την ημέρα ήρθε σε αντιδιαστολή με το ειρηνικό κλίμα της πορείας και όσων διεκδικούσαν οι διαδηλωτές στην επέτειο του Πολυτεχνείου, φτάνοντας στο σημείο να διαλύσουν κυριολεκτικά την οικογένεια Καττή. «Μετά από πολλές περιπέτειες, όπως και την παύση μίας προέδρου (σ.σ. η δίκη χρειάστηκε να επανεκκινήσει), καταλήξαμε στο προφανές αποτέλεσμα που είναι η συνολική αθώωση. Είναι δικαίωση για εκείνους τους ίδιους και για όλους. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε δικαιώματα και ελευθερίες» δήλωσε στην «Εφ.Συν.» η κ. Λεγάκη.
Λυδία Καττή: Χαλάσαμε το αφήγημά τους
Οπως αποδείχτηκε από όλη τη διαδικασία, εκτίμησή μου είναι ότι η αστυνομία με εντολή του κράτους ήθελε τότε όποιος έβγαινε στον δρόμο, και ιδιαίτερα νεολαίος, να συλλαμβάνεται στον σωρό, να χτυπιέται και να προσάγεται, γιατί είχαν γίνει άπειρες προσαγωγές εκείνη τη μέρα. Εμάς ήταν λίγο πιο ιδιαίτερο το περιστατικό, διότι εισβάλανε οι ομάδες Δέλτα μέσα στο σπίτι μας, βαρέσανε όλη την οικογένειά μας και τον κόσμο που ήταν εκεί, τον Νικόλα, τον άλλον κατηγορούμενο που αθωώθηκε. Ουσιαστικά μετά έπρεπε η αστυνομία κάπως να δικαιολογήσει την ασύστολη βία και τα βασανιστήρια που καταγγείλαμε και στην εφημερίδα σας: να σε βαράνε ενώ σε έχουν συλλάβει, όπως βαράγανε τον Ορέστη, ή στο Α.Τ. Κολωνού που εμένα με βρίζανε με χυδαίο τρόπο και με απείλησαν ότι δεν θα βγω από εκεί μέσα! Εμείς χαλάσαμε το αφήγημά τους που θέλανε μια νεολαία να είναι υποταγμένη, να μη βγει να μιλήσει, να φοβάται. Η ανακούφιση έρχεται από το γεγονός ότι ήταν ακόμα μία μικρή νίκη για το κίνημα εκείνης της εποχής και πιστεύουμε ότι από εδώ και πέρα είναι ακόμα πιο σημαντικό να κατεβαίνει ο κόσμος στους δρόμους, να οργανώνεται στη συλλογικότητα της γειτονιάς, στα σωματεία του, γιατί πιστεύουμε ότι πρέπει να πάρουμε πίσω όλα αυτά που μας ανήκουν και αυτά για τα οποία παλεύουμε.
