Μπορεί να τραγουδηθεί η ήττα μιας ελπίδας; Μπορεί να γίνει τραγούδι η αγωνία του αδιέξοδου δρόμου της; Πρέπει να τραγουδάμε αυτό που ζούμε; Επιχειρώντας να δώσουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ο Παρασκευάς Καρασούλος (στίχοι) και ο Χρίστος Θεοδώρου (μουσική) συνυπογράφουν ένα δυνατό κοινωνικοπολιτικό τραγούδι για την ευρωπαϊκή μας πραγματικότητα, για τη σημερινή Ευρώπη που, αδύναμη, σε σύγχυση και πολυμέτωπη οπισθοχώρηση, παρουσιάζεται σαν «σκιά του εαυτού της»: «Εκποιούνται φτηνά υποθήκες παλιές/ Στο σφυρί ό,τι είχε το βγάζουν / Πιο δειλή, πιο βουβή δεν την είδα ποτέ / Τα δυο μάτια της γυάλινα μοιάζουν».
Το τραγούδι, που ερμηνεύουν σ’ ένα πολύ ωραίο ντουέτο οι Θοδωρής Νικολάου – Δήμητρα Σελεμίδου, ηχογραφήθηκε και κυκλοφορεί όπως παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Βράχων στη συναυλία που οργανώθηκε από τη Μικρή Άρκτο στις 3 Οκτωβρίου για την υποστήριξη της ΑΒΑΛΗΣ (φορέας προστασίας και φροντίδας αυτιστικών παιδιών και ενηλίκων).
-980x552.jpg)