Το νέο τραγούδι της Κατερίνας Κυρμιζή έχει όλα τα φόντα να γίνει ο «ύμνος» όσων ανήκουμε στην Generation X, μια αόρατη γενιά που αναγκάστηκε να πατήσει σε δύο βάρκες -της αναλογικής αθωότητας και της ψηφιακής επανάστασης- και παρ’ όλα αυτά κατόρθωσε να επιζήσει.
Πολύ καλή ποπ, εξαιρετική ερμηνεία και υπέροχοι γλυκόπικροι στίχοι είναι τα συστατικά στοιχεία του τραγουδιού, μέσω των οποίων η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια αφηγείται την πραγματικότητα της γενιάς της. Με έναν αφράτο και ανέμελο τρόπο μπιτλικής αισθητικής with an indie ’90s twist αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του ακροατή να αντιληφθεί το κομμάτι όσο ροζ ή μαύρο θέλει.
Η ίδια αναλύοντας την καινούργια δημιουργία της λέει: «Τελευταία, μεταξύ αστείου και σοβαρού, γίνεται κουβέντα για Boomers, Millennials και Zoomers (Generation Z). Κανείς όμως δεν μιλάει για όσους γεννήθηκαν στη δεκαετία του ’70. Μεγάλωσαν στην ανέμελη, αναλογική και όλο υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ ευμάρεια. Αμφισβήτησαν με Nirvana, καταλήψεις του ’91 και Rave την κατασκευή του γιάπικου κόσμου. Περίμεναν τη σειρά τους κάνοντας “λάντζα” στον επαγγελματικό στίβο. Έμαθαν να πλοηγούνται στο ψηφιακό συμπάν. Σπούδασαν και ξανασπούδασαν, μα όταν ήρθε η ώρα τους να πάρουν τη σκυτάλη της εργασιακής ηγεσίας τούς έπιασε η οικονομική κρίση. Και πάνω που πήγαν να πάρουν ανάσα, έβαλε σε πάγο η πανδημία όλο τον κόσμο. Μετά την πανδημία συνειδητοποίησαν πως είναι πια πενηντάρηδες σκλάβοι χρέους. Πως τα παιδιά τους θα ζήσουν χειρότερα από εκείνους. Πως ζούσαν τόσα χρόνια περιμένοντας να ζήσουν. Η σειρά τους δεν ήρθε ποτέ! Συνειδητοποίησαν πως ανήκουν σε μια γενιά που ξεχνούν να την αναφέρουν ακόμα και ως αστείο!».
Η φοβερά χαριτωμένη φωτογραφία του εξωφύλλου, που απαθανατίζει την Κατερίνα Κυρμιζή ενάμιση χρόνων στο Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας, είναι τραβηγμένη από τον πατέρα της Κώστα και τη διάλεξε ως cover του single για όλους τους σημειολογικούς, συναισθηματικούς και αισθητικούς λόγους.
