«Το καλό πράγμα αργεί να γίνει», λέει ο λαός και για τους Misty Route το ρητό βρίσκει πλήρη εφαρμογή, καθώς ο δεύτερος δίσκος τους, πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο, επιβεβαιώνει την μουσική τους πρόοδο.
Η μπάντα από την Αθήνα κινείται σε progressive, alternative metal μονοπάτια, έχει την τεχνογνωσία και ωριμότητα να βάλει τον ακροατή μέσα στον κόσμο της και δεν φοβάται να πάρει θέση για τα σκληρή ζητήματα και διλήμματα που κυριαρχούν στην εποχή μας.
Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή του ΙΛΙΟΝ Plus στις 25 Απριλίου για να παρουσιάσουν ζωντανά το “Ethos” οι Misty Route μας βάζουν μέσα στην κοσμοθεωρία τους, αλλά και εξηγούν τη μουσική τους ταυτότητα.
Ας μιλήσουμε εισαγωγικά λίγο για το «Ethos». Πόσο διασκεδάσατε και διασκεδάζετε την κυκλοφορία και τη διαδικασία προώθησης του νέου σας δίσκου;
Το να βλέπεις τον κόπο 5 ετών να πραγματοποιείται και να βγαίνει προς τα έξω, είναι συγκινητικό και προκαλεί ένα αίσθημα δικαίωσης.
Προσωπικά βρίσκω το νέο υλικό πιο σφιχτό, πιο ομοιογενές σε ύφος σε σχέση με το (επίσης πολύ καλό) ντεμπούτο σας. Κατασταλάξατε μουσικά, σας βγήκε αυθόρμητα ή θέλατε να υπάρχουν αρκετές διαφορές σε σχέση με την πρώτη σας δουλειά;
Δε θέλαμε να υπάρχουν απαραίτητα διαφορές με την πρώτη μας δουλειά, αλλά θέλαμε να κρατήσουμε τα στοιχεία της πρώτης δουλειάς που μας εκφράζουν και που προσδιορίζουν την κατεύθυνση που θέλουμε να κινηθούμε. Φυσικά, με την τριβή και τον χρόνο που αφιερώνουμε, ωριμάσαμε μουσικά στον τρόπο που συνθέτουμε και μάθαμε να συνεργαζόμαστε. Επιπλέον δέσαμε σαν άτομα και μουσικοί ακόμη περισσότερο και αποκτήσαμε καλύτερη εικόνα του τρόπου που σκέφτoνται και τα άλλα μέλη τη μουσική. Η ομοιογένεια στο ύφος ήταν κάτι που επιζητούσαμε μετά το “Without A Trace”, και ήρθε στον μεγαλύτερο βαθμό φυσικά, και όπου κρίναμε ότι υπάρχει αισθητή απόκλιση στο ύφος, είχαμε πλέον την εμπειρία να την μετριάσουμε στον βαθμό που την θέλουμε.
Μιλήστε μας λίγο για τη διαδικασία της σύνθεσης. Πόσο καιρό σας πήρε να ολοκληρώσετε το «Ethos» και πώς έγινε η σύλληψή του; Δουλεύετε σε πρόβες με πειραματισμούς ή οι ιδέες έρχονται πιο ολοκληρωμένες;
Ξεκινήσαμε να γράφουμε τα τραγούδια για το Ethos αρκετά νωρίς, με μεγάλη λαχτάρα, πριν ακόμη κυκλοφορήσουμε το ντεμπούτο μας, καθώς κάπου εκεί χρονολογικά ήταν το διάστημα που νιώσαμε ότι βρίσκουμε την ταυτότητα μας. Στο μεγαλύτερο μέρος τους τα κομμάτια έχουν γραφτεί έως αρχές του 2023, όπου ξεκινήσαμε να ηχογραφούμε. Στη συνέχεια ύστερα από την αλλαγή τη σύνθεσης στα τύμπανα με τον Κωνσταντίνο Καλούδη, μπήκαμε σε νέο κύκλο, όπου πιάσαμε τα κομμάτια ένα ένα και δουλέψαμε σε αυτά με τον Κωνσταντίνο. Ο τρόπος που συνθέτουμε περιλαμβάνει λίγο από όλα και δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συνταγή που ακολουθούμε. Το σύνηθες είναι να παραθέσει ο καθένας στο όργανο του, ή στο όργανο κάποιου άλλου προσωπικές ιδέες, οι οποίες μπορεί να δουλευτούν είτε αυτούσιες είτε συνδυαστικά με άλλες ιδέες. Αυτό μπορεί να γίνει είτε τζαμάροντας είτε με brainstorming όταν βρισκόμαστε, είτε μεμονωμένα από κάποιον στον προσωπικό του χρόνο. Έχουν υπάρξει εννοείται και περιπτώσεις όπου κάποιος μπορεί να φέρει ολοκληρωμένη δομή ενός κομματιού και από την υπόλοιπη μπάντα να προστίθενται τα στοιχεία που λείπουν, πάλι με τον ίδιο τρόπο συνεργασίας. Συνήθως οι στίχοι γράφονται αφού τα κομμάτια είναι σε ένα αρκετά προχωρημένο στάδιο, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα σε όλες τις περιπτώσεις. Συνοψίζοντας είναι μια διαρκής διαδικασία που απαιτεί συνεργασία, ανοιχτό μυαλό και αρκετό πειραματισμό.
Πώς είναι να κυκλοφορεί ο δίσκος σας μέσω μια εταιρείας του εξωτερικού; Πώς προέκυψε η συνεργασία; Νιώθετε ότι ανοίγουν ή έχουν ανοίξει κάποιες πόρτες;
Το να κυκλοφορεί ο δίσκος μας μέσω εταιρείας εξωτερικού προκαλεί δέος και περηφάνια για το πώς ο κόπος μας αναγνωρίστηκε. Ταυτόχρονα όμως προκαλεί και μεγάλη χαρά γιατί πίσω από την Bitume βρίσκονται άτομα που πλέον θεωρούμε φίλους μας, τα οποία διαθέτουν πραγματικό μεράκι και αγάπη για τη μουσική, και ένα mindset που κοιτάζει πέρα από τα αμιγώς εμπορικά κριτήρια, ενώ ταυτόχρονα το label διατηρεί συνεργασία με αξιόλογους καλλιτέχνες της underground σκηνής. Η συνεργασία προέκυψε εντελώς τυχαία μέσω επικοινωνίας για την προσθήκη τραγουδιού μας σε μια playlist του spotify που χειρίζονταν τα άτομα της δισκογραφικής. Σίγουρα έχουν ανοιχτεί πόρτες, καθώς με την βοήθεια της Bitume κάναμε μια 3ημερη περιοδεία στη Γαλλία, όπου παίξαμε τρία υπέροχα show το 2024, ενώ φέτος το φθινόπωρο έχει προγραμματιστεί και άλλο ένα σε Γαλλικό έδαφος για τα δέκατα γενέθλια της δισκογραφικής.
Έχετε δυνατούς και ευθύς στίχους στα τραγούδια σας. Είναι αναγκαιότητα για εσάς να τοποθετηθείτε μέσω της μουσικής σας για σημαντικά προβλήματα, όπως το προσφυγικό, η κατάχρηση εξουσίας, ο πόλεμος;
Είναι μια ανάγκη που προέκυψε αυθόρμητα, και ο αντικατοπτρισμός του πως βλέπουμε τον κόσμο. Το προσφυγικό, η κατάχρηση εξουσίας, ο πόλεμος καθώς και η οικονομική εκμετάλλευση των ανθρώπων, η περιθωριοποίηση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων και ο προσηλυτισμός των θρησκειών με τα αρνητικά που επιφέρει, είναι προβλήματα διαχρονικά που υπήρχαν προτού γράψουμε τα τραγούδια μας και είχαν ενταθεί την περίοδο που τα γράφαμε, οπότε νιώσαμε την ανάγκη να τα θίξουμε. Στο σήμερα, περίπου 4-5 χρόνια μετά είναι ακόμη αισθητά και διογκωμένα, και αποδεικνύεται το γεγονός ότι δεν αποτελούν μια παροδική περίοδο αναταραχών, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις και τα media, αλλά την πραγματικότητα για το πως λειτουργεί η κοινωνία μας.
Ομολογώ ότι αγαπημένο μου τραγούδι είναι το «Dictator». Πείτε μας δύο λόγια για το συγκεκριμένο τραγούδι.
Οι στίχοι του «Dictator» έχουν γραφτεί από τον πρώτο μας ντράμερ Κώστα Μπακόπουλο. Μουσικοσυνθετικά το κομμάτι έχει την εξής αντίθεση. Το κουπλέ του έχει μια απαλή, ψυχεδελική, ατμοσφαιρική ροή, ενώ το ρεφρεν είναι επιθετικό, γεμάτο ενέργεια τόσο σε στίχους όσο και σε μουσική. Η μουσική αυτή αντίθεση αγκαλιάζει τους στίχους, όπου τα κουπλέ περιγράφουν μια κατάσταση όπου άκριτα, παθητικά με φόβο ή εσκεμμένα για το δικό μας συμφέρον συμφωνούμε με ένα πολιτικό αφήγημα ή χειραγωγούμαστε για να συμφωνήσουμε με αυτό, με την ελπίδα να βρισκόμαστε στην πλευρά των ευνοημένων. Το ρεφρέν έρχεται δυναμικά για να θυμίσει ότι κάλλιστα μπορούμε να βρεθούμε στην αντίθετη πλευρά και ότι οι ανθρώπινες ζωές που χάνονται σε αυτά τα οικονομικοπολιτικά παιχνίδια δεν υπολογίζονται και δεν επιστρέφουν πίσω αν χαθούν.
Επίσης εσείς έχετε αγαπημένο τραγούδι από το «Ethos»; Ή δεν είναι εύκολο να διαχωρίσετε τα «παιδιά» σας;
Εννοείται πως το να διαχωρίσεις τα “παιδιά” σου είναι ακατόρθωτο. Το “The Corridor” όμως, είναι το κομμάτι που ξανά και ξανά προκαλεί συγκίνηση και έντονα συναισθήματα καθώς το παίζουμε. Περιγράφει την πορεία της ζωής του ανθρώπου ως ένα σκοτεινό διάδρομο που διασχίζει μόνος. Στον διάδρομο αυτό βλέπει στιγμιότυπα της ζωής του να περάνε από μπροστά του σαν εικόνες. Στην αρχή όλα είναι φωτεινά και αισιόδοξα αλλά καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος και αντιλαμβανόμαστε την θνητότητα μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις πράξεις μας.
Πάμε λίγο και στα της live παρουσίασης; Όλα έτοιμα για το ΙΛΙΟΝ plus; Είναι η πρώτη φορά που θα παίξετε κομμάτια του «Ethos» ζωντανά;
Καθώς πλησιάζουμε προς την ημέρα της live παρουσίασης του “Ethos”, απομένουν κάποιες μικρές τελικές πινελιές που αφορούν το οπτικό σκέλος του show και κάποια καθαρά τυπικά οργανωτικά θέματα. Μουσικά είμαστε έτοιμοι και προβαρισμένοι ενώ ψυχικά είμαστε έτοιμοι και περιμένουμε με λαχτάρα αυτή τη στιγμή εδώ και πολύ καιρό. Σε προηγούμενα live έχουμε παρουσιάσει το Hail, το Freedom και το Blind God, ενώ τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ δεν τα έχουμε ξαναπαίξει live, γεγονός που μας κάνει να ανυπομονούμε πολύ.
Λίγα λόγια για Honeybadger και Black Stone Machine; Για μένα είναι πάντα πολύ όμορφο να υπάρχει τέτοια σύμπραξη εντός σκηνής, ιδιαίτερα όταν πρόκειται και για κυκλοφορία δίσκου.
Η σύμπραξη μεταξύ μπαντών είναι μονόδρομος για την επιβίωση και διάδοση της ελληνικής underground σκηνής. Το να ενώνουμε τις δυνάμεις μας με άλλους καλλιτέχνες του χώρου, με τους οποίους μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τη μουσική και τις ίδιες ανησυχίες και προκλήσεις, λειτουργεί πάντα θετικά, βοηθώντας μας να κάνουμε βήματα μπροστά. Για την live παρουσίαση του “Ethos” θα έχουμε την τεράστια τιμή να μοιραστούμε το stage του Ίλιον Plus με δύο μπάντες που πραγματικά αγαπάμε και θαυμάζουμε καλλιτεχνικά, πέραν των δεσμών φιλίας που μας ενώνουν με τα μέλη τους. Οι Honeybadger είναι μια desert rock μπάντα από την Αθήνα με πολύ ιδιαίτερη αισθητική που ταρακούνησε τα νερά με το τελευταίο ολόφρεσκο άλμπουμ “Let There Be Light” που κυκλοφόρησε στο κλείσιμο του 2025, ενώ οι Black Stone Machine (επίσης από Αθήνα) παίζουν ένα ξεσηκωτικό μείγμα από metal γκρούβες με country πινελιές, το οποίο αν δεν το δεις live δεν ξέρεις τι χάνεις!
Και μετά το ΙΛΙΟΝ τι; Ποια είναι τα επόμενα πλάνα για τους Misty Route;
Έχοντας ολοκληρώσει το κομμάτι της διαδικτυακής προώθησης του νέου μας άλμπουμ, ο πρώτος στόχος της μπάντας είναι να μπορέσει να παρουσιάσει το νέο υλικό μέσα από δυνατές live εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και γιατί όχι και στο εξωτερικό σε δεύτερο χρόνο. Παράλληλα, θέλουμε να ξεκινήσουμε από νωρίς να πειραματιζόμαστε με πολλές όμορφες εμπνεύσεις που υπάρχουν “στο ράφι” για να βάλουμε τις βάσεις του 3ου πλέον άλμπουμ μας.
INFO
Οι Misty Route παρουσιάζουν ζωντανά το “Ethos”
Special Guests: Honeybadger / Black Stone Machine
ΙΛΙΟΝ Plus, Κοδριγκτώνος 17, Αθήνα
25 Απριλίου 2026
Εισιτήρια: Προπώληση 12€ / Ταμείο 14€
Πόρτες: 20.00
.jpg)
