Οι Afasia είναι μια παρέα νεαρών που μόλις κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο album τους που φέρει τον τίτλο «We Will Die Dreaming», ο οποίος παρά το σκοτάδι του, έχει ένα αισιόδοξο μήνυμα.
Μια παρέα 18αρηδων που μέσα από το σωστό πλαίσιο του μουσικού σχολείου θέλησε να εξερευνήσει τα δικά της όρια στην καλλιτεχνική έκφραση, να επικοινωνήσει τα άγχη και τις σκέψεις της και – γιατί όχι – να δώσει ακόμη μια έξτρα φωνή στην Gen Z.
Λίγο πριν παρουσιάσουν live τον πρώτο τους δίσκο, στο ΙΛΙΟΝ Plus την Κυριακή 1 Μαρτίου, οι Afasia μας μιλούν για το ξέσπασμα ως ανάγκη και την επικοινωνιακή δύναμη που έχει η μουσική.
Πάμε να γνωριστούμε; Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία του γκρουπ από τη δημιουργία του έως την πρώτη σας κυκλοφορία.
Γνωριστήκαμε στο Μουσικό Σχολείο Αθήνας. Όλοι θέλαμε να παίξουμε σε μια εξωσχολική μπάντα και ψαχνόμασταν. Αρχικά δηλαδή, δεν ήμασταν καν όλοι στην ίδια τάξη και μόνο οι τρεις μέλη της ίδιας παρέας. Έτυχε λοιπόν να βρεθούμε και ταιριάξαμε. Σε όλη την πορεία μας το σχολικό πρόγραμμα και οι αποστάσεις δημιουργούσαν προβλήματα συντονισμού, όμως συνεχίσαμε γιατί περνούσαμε καλά παίζοντας μουσική όλοι μαζί και αυτό ήταν αρκετό. Το σημαντικότερο πάντως κίνητρο για να συνεχίσουμε αλλά και για να επιδιώξουμε τελικά την κυκλοφορία της μουσικής μας ήταν η υποστήριξη που είχαμε στις συναυλίες μας και η θετική ενέργεια που μας άφησαν αυτές οι αναμνήσεις. Καθώς πλησίαζε το τέλος των σχολικών μας χρόνων δημιουργήθηκε η επιθυμία να διασώσουμε αυτές τις εμπειρίες. Να τις μετατρέψουμε σε κάτι διαχρονικό που να μπορέσει να μιλήσει και σε κόσμο εκτός της σχολικής κοινότητας. Και να το κάνουμε αυτό στην ώρα του. Πριν αλλοιωθεί η αυθεντικότητα του με τον καιρό.
Είστε πρακτικά μια νέα μπάντα και ως σχήμα, αλλά και ως μέλη ατομικά κι όμως η μουσική σας αναδύει μια ωριμότητα. Παίζει ρόλο η παρουσία και η φοίτησή σας στο Μουσικό Σχολείο;
Σίγουρα έπαιξε ρόλο στο πως διαμορφώθηκε ο ήχος μας αλλά και οι στίχοι μας. Το Μουσικό Σχολείο Αθήνας υπήρξε για εμάς ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης, καλλιτεχνικής δημιουργίας και εξερεύνησης οπού καλλιεργήθηκε η αυτοπεποίθησή μας και αναπτύχθηκαν οι μουσικές μας ικανότητες. Στον χώρο αυτόν βρέθηκαν αρκετοί άνθρωποι που πίστεψαν σε εμάς, που πιστεύουν στα παιδιά και στον αναγκαίο ρόλο της τέχνης σε μια κοινωνία. Μας χάρισαν ουσιαστική παιδεία που μας βοήθησε να γίνουμε ευσυνείδητοι άνθρωποι με όραμα.
Παρατηρούμε και στο εξωτερικό το σαξόφωνο να επιστρέφει όντως στην alternative και πιο indie post/ punk σκηνή. Εσείς είχατε από την αρχή στο μυαλό σας να το χρησιμοποιήσετε ή σας προέκυψε μέσα από πειραματισμούς;
Γενικότερα οι επιλογές μας έγιναν με βάση τις ικανότητές μας και με ποιο όργανο ήξερε ο καθένας μας ότι θα μπορεί να εκφραστεί καλύτερα. Η επιλογή του σαξοφώνου δεν ήρθε ούτε από πειραματισμούς ούτε από άμεση επιρροή αλλά εξαρχής ως δεδομένο. Γιατί να περιορίσουμε το ηχόχρωμα μας όταν υπήρχε ήδη σαξοφωνίστας στην ομάδα;
Υπάρχει, πάντως και jazz αισθητική μέσα στα τραγούδια σας. Εσάς σας αρέσουν οι μουσικές ταμπέλες;
Συμμετείχαμε στο jazz σύνολο του σχολείου μας (όχι αποκλειστικά και όχι ως δική
μας μπάντα προφανώς) και σίγουρα αυτό μας έχει επηρεάσει. Εντάξαμε -συνειδητά και μη- δομικά στοιχεία και τεχνικές αυτοσχεδιασμού στη μουσική μας αλλά σε καμία περίπτωση δεν παίζουμε jazz. Γενικότερα βέβαια οι ταμπέλες στη μουσική δεν εξυπηρετούν ούτε και αφορούν ιδιαίτερα την ίδια τη μουσική έκφραση αλλά είναι ένα καθαρά επικοινωνιακό εργαλείο το οποίο μάλιστα έχει πλέον καταχραστεί η διεθνής μουσική βιομηχανία.
Τι είναι, λοιπόν, αυτό που επιδιώκει ένα συγκρότημα 18αρηδων; Καριέρα, ξέσπασμα, επικοινωνία; Ή τίποτε από τα παραπάνω;
Μάλλον πρώτα ήρθε το ξέσπασμα ως ανάγκη. Τα μουσικά σύνολα στο σχολείο έχουν πρωτίστως εκπαιδευτικό χαρακτήρα και αν και πολύ σημαντικά δεν χαρίζουν την ίδια ελευθερία με το να γράφεις και να παίζεις δική σου μουσική, ή απλά τη μουσική που εσύ διαλέγεις, με τα άτομα που διαλέγεις. Στην πορεία βέβαια και παίζοντας τη μουσική μας μπροστά σε κόσμο, συνομήλικούς μας, καταλάβαμε πραγματικά την επικοινωνιακή δύναμη που έχει η μουσική και πως μέσα από αυτή το συναισθηματικό ξέσπασμα μπορεί και γίνεται συλλογικότητα, γίνεται δράση.
Η μουσική έρχεται πρώτα ή ο στίχος;
Πρώτα έρχεται το συναίσθημα. Μετά έρχεται η ανάγκη για έκφραση και τότε πιάνει η Serj Kon την κιθάρα, το μπάσο, το πιάνο, ό,τι βρεθεί. Όταν κατασταλάξει σε μια μουσική ιδέα τότε αρχίζει να εξερευνά παραπάνω το συναίσθημα και να ψάχνει νόημα με λόγια τραγουδώντας αυτοσχεδιαστικά. Κάποιες φορές δε βρίσκει αυτό που ψάχνει να πει και παραδίδει τη σκυτάλη στον Άρη ο οποίος διαλέγει κάποιο από τα ποιήματά του, βρίσκει μελωδία που να πατάει πάνω στην υπόλοιπη μουσική που του έχει δοθεί και έτσι κατά κάποιο τρόπο το ένα συναντάει το άλλο χωρίς να έχει τελικά και τόση σημασία ποιο γράφτηκε πρώτο. Εντέλει τα τραγούδια τα παίζουμε όλοι μαζί και μέσα από τις πρόβες προκύπτουν προτάσεις από όλους μας που συχνά οδηγούν σε μικρές αλλαγές και πειραματισμούς ενώ παράλληλα δοκιμάζουμε τα αυτοσχεδιαστικά μέρη τα οποία έχουν συνήθως αλλά όχι αποκλειστικά προσχεδιασμένη θέση μες στο κάθε κομμάτι.
Νιώθετε πως αυτά που εκφράζετε μέσω τους στίχους σας είναι θέματα που απασχολούν γενικά τη δική σας γενιά ή προέρχονται από πιο προσωπικές ανάγκες;
Σίγουρα οι στίχοι έχουν προκύψει σε μεγάλο βαθμό από προσωπικά βιώματα αλλά γενικά στους στίχους μας δίνεται έμφαση στα συναισθήματα που νιώθει το έφηβο άτομο χωρίς να υπάρχει αυστηρή συγκεκριμενοποίηση της περιβάλλουσας εικόνας και πηγής, έτσι τα θέματα που θίγουμε παραμένουν καθημερινά σε βαθμό που να απασχολούν σημαντική μερίδα των συνομήλικών μας. Συνολικά όμως η γενιά μας δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένη, επικρατεί ο φόβος ο θυμός και η ταραχή και κυρίως υπάρχει ελλιπής ενημέρωση και οργάνωση. Ελπίζουμε αυτό να αλλάξει.
Και τι να περιμένουμε από τους Afasia την Κυριακή στη live παρουσίαση; Υπάρχει διαφορετική προσέγγιση στον live ήχο σας σε σχέση με τα ηχογραφημένα τραγούδια; Θα ακούσουμε και κάτι εκτός του ντεμπούτου σας;
Στο στούντιο ηχογραφήσαμε όλοι μαζί με ζωντανό παίξιμο και αποφύγαμε περιττές προσθήκες προκειμένου να μείνουμε όσο το δυνατόν πιο πιστοί σε αυτό που είμαστε ως τώρα. Αντίστοιχα στη live παρουσίαση του άλμπουμ θέλουμε να παρουσιάσουμε ότι πιο κοντινό σε αυτό που θα ακούσει κάποιος ακροατής της ηχογράφησης. Παραμένουν όμως δύο πολύ διαφορετικές συνθήκες με διαφορετικούς περιορισμούς και απαιτήσεις και σε συνδυασμό με την ύπαρξη αυτοσχεδιασμού σε σχεδόν κάθε κομμάτι, η ζωντανή ερμηνεία αναπόφευκτα θα διαφέρει.
INFO
Κυριακή 1η Μάρτη – AFASIA ντεμπούτο άλμπουμ LIVE Παρουσίαση
opening act: Citrus Dust
Doors: 20:00 | Έναρξη: 20.30 | Είσοδος: 6€
ΙΛΙΟΝ plus, Πατησίων & Κοδριγκτώνος 17, Αθήνα (τηλ. 210-8824383)
Το “We Will Die Dreaming” κυκλοφορεί από την Puzzle Music.
Afasia Links
.jpg)
