Light In Babylon: Το συναίσθημα είναι η γλώσσα που μιλάμε στη μουσική μας

Τη Δευτέρα 28 Ιουλίου τα Φ hill Sessions υποδέχονται στον λόφο του Φιλοπάππου μια μοναδική μπάντα, μια ομάδα καλλιτεχνών που έχουν εδώ και χρόνια καταφέρει να σκορπίζουν θετικότητα με τη δική τους εκδοχή της world music.

Από τους δρόμους της Κωνσταντινούπολης στη διεθνή αναγνώριση, οι Light in Babylon έχουν διανύσει αρκετά χιλιόμετρα. Η ξεχωριστή μουσική τους μαζί με το πολυπολιτισμικό τους background δίνουν πολύ «υλικό» για μια εφ΄όλης της ύλης συζήτηση.

Η  χαρισματική Ιρανοϊσραηλινή τραγουδίστρια και στιχουργός Michal Elia Kamal μας μίλησε για την τέχνη μέσα σε έναν κόσμο που φλέγεται, για τον αρνητισμό των social media, αλλά και για την ανάγκη οι άνθρωποι να επικοινωνούν μεταξύ τους μακριά από το μίσος και τον διχασμό.

Οι Light in Babylon επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από καιρό. Τι σας έχει λείψει από το ελληνικό κοινό και τη χώρα μας;

Όταν έρχομαι στην Ελλάδα ξέρω ήδη πως η συναυλία θα είναι μια γιορτή. Το ελληνικό κοινό ξέρει να εκφράσει τη χαρά του. Τραγουδάνε, χορεύουν, κλαίνε, γελάνε δεν φοβούνται να δείξουν συναίσθημα και για εμάς αυτό σημαίνει τα πάντα

Το συναίσθημα είναι η γλώσσα που μιλάμε στη μουσική μας. Υπάρχει μια διεθνής γλώσσα που πάει πέρα από σύνορα και λέξεις και το ελληνικό κοινό την μιλάει αυτή τη γλώσσα.

Ήμουν στην Αθήνα πριν από λίγο καιρό για σύντομες διακοπές με τις αδερφές μου. Δεν είχαν έρθει ποτέ και την ερωτεύτηκαν.

Συγκινήθηκα, επίσης όταν οι άνθρωποι με αναγνώριζαν στον δρόμο. Με έκανε να νοσταλγώ το ελληνικό κοινό ακόμη περισσότερο και υποσχέθηκαν πως όταν έρθω ξανά στην Αθήνα θα έρθω για να τραγουδήσω.

Έτσι φέτος αποφάσισα να γιορτάσω τα 38α γενέθλιά μου με μια συναυλία στην Αθήνα, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο μέρος και καλύτερο κοινό.

Το μήνυμα που θέλετε να στείλετε με τη μουσική σας παραμένει το ίδιο;

Ναι το μήνυμά μας μέσα από τη μουσική είναι το ίδιο και σε αυτούς τους καιρούς πιστεύουμε ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ.

Προερχόμαστε από διαφορετικές κουλτούρες, διαφορετικές χώρες και διαφορετικές θρησκείες, όμως για εμάς πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι. Είμαστε άτομα.

Επιλέγουμε να επικεντρωθούμε σε αυτά που θεωρούμε πως έχουμε κοινά. Επιλέγουμε να χτίσουμε γέφυρες, εκεί όπου άλλοι τις καταστρέφουν. Δεν κρίνουμε κανέναν λόγω τις εθνικότητας ή λόγω οποιουδήποτε επίσημου τίτλου. Πιστεύουμε ότι κάθε άτομο έχει κάτι πιο βαθύ να προσφέρει. Είμαστε όλοι ονειροπώλοι. Ο καθένας μας αποφάσισε σε κάποια στιγμή της ζωής του να ακολουθήσει ένα όνειρο, να μοιραστούμε τις ελπίδες και τις ιδέες μας με άλλους μέσω της μουσικής. Και αυτό το μήνυμα της σύνδεσης, του σεβασμού, της ειρήνης εξακολουθεί να μας καθοδηγεί κάθε φορά που ανεβαίνουμε σε μια σκηνή.

Είστε μια πολυπολιτισμική μπάντα, το όνομά σας έρχεται από τη Βαβυλώνα και η μουσική σας δεν έχει σύνορα. Κάπως αντίθετο από την σκληρή πραγματικότητα των ημερών μας;

Το όνομα της μπάντας έχει δύο νοήματα

Το πρώτο έρχεται από τις πρώτες μας ημέρες όταν παίζαμε στην Ιστικλάλ στην Κωνσταντινούπολη. Στον δρόμο οι άνθρωποιοι περπατούν προς τα σπίτια τους ή επιστρέφουν από τη δουλειά. Κανένας δεν κοιτάει, κανένας δεν χαμογελάι. Αλλά τη στιγμή που φέρνεις τη μουσική στον δρόμο κάτι αλλάζει, οι άνθρωποι σταματάνε, ακούνε, χαμογελάνε, κλαίνε και αρχίζουν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Για εμάς η Βαβυλώνα είναι ένα όνομα για το σύστημα που κάνει τους ανθρώπους να κοιτάνε μόνο προς τα μια κατεύθυνση, να είναι απομονωμένοι στις ζωές τους. Όταν όμως βάζεις την τέχνη μέσα σε αυτό το σύστημα, δημιουργείς φως. Καλείς τους ανθρώπους να κοιτάξουν κάπου αλλού προς την ομορφιά, την σύνδεση και προς κάτι βαθύτερο.

Το δεύτερο νόημα είναι από την ιστορία του πύργου της Βαβέλ, όταν η ανθρωπότητα διχάστηκε, μιλούσε διαφορετικές γλώσσες. Στο συγκρότημά μας ερχόμαστε από διαφορετικά μέρη και μιλάμε διαφορετικές γλώσσες, αλλά βρήκαμε την κοινή μας: τη μουσική και τα συναισθήματα. Και η μουσική μας βοηθά να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον πέρα από τα λόγια. Πράγματι στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα υπάρχουν πολλά σύνορα.  Πολλοί άνθρωποι διαχωρίζονται σε ομάδες και υπάρχει πολύς πόνος στο κόσμο. Μερικές φορές νιώθουμε πως η φωνή μας, το μήνυμά μας να ξεπεράσουμε τα σύνορα είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό. Είμαστε απλά ονειροπόλοι μουσικοί. Αλλά ακόμη και μια σταγόνα στον ωκεανό μπορεί να ταξιδέψει μακριά, να φτάσει τα σωστά μέρη και να διαδοθεί. Αυτή είναι η δική μας ελπίδα.

Έχετε ακόμη ως βάση την Τουρκία; Μια χώρα που δείχνει να είναι συνεχώς σε αναβρασμό.

Η Κωνσταντινούπολη θα είναι πάντα ένα πολύ σημαντικό μέρος της ιστορίας μας και του ποιοι είμαστε. Εκεί γνωριστήκαμε, εκεί γεννήθηκαν οι Light in Babylon και εκεί φτιάξαμε τα πρώτα μας τραγούδια. Η Κωνσταντινούπολη είναι γεμάτη αντιθέσεις, Ανατολή και Δύση, παράδοση και μοντερνισμός, ομορφιά και χάος και κάπως όλα αυτά αντανακλούν στη μουσική μας. 

Φυσικά, όπως και πολλά άλλα μέρη του πλανήτη, η Τουρκία έχει τις προκλήσεις μας. Αλλά δεν κοιτάμε ένα μέρος μόνο μέσω της πολιτικής κατάστασης. Κοιτάμε τους ανθρώπους, την ενέργεια, τα συναισθήματα, την έμπνευση. Η Κωνσταντινούπολη ακόμη μας εμπνέει.

Και πέρα από αυτό ταξιδεύουμε τόσο πολύ και τόσους τρόπους που ο πλανήτης έχει γίνει το σπίτι μας.

Σας έχει επηρεάσει η κατάσταση στη Μέση Ανατολή; Εσύ κατάγεσαι από το Ιράν και το Ισραήλ.

Ναι φυσικά μας επηρεάζει, όχι επειδή προέρχομαι από εκεί, αλλά επειδή είμαστε άνθρωποι. Και όχι μόνο ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, υπάρχουν σοβαρές συγκρούσεις σε πολλά μέρη του πλανήτη: Στην Ουκρανία και τη Ρωσία, στο Σουδάν, στην Κένυα, αυτό που συμβαίνει στους Ουιγούρους και δυστυχώς και σε άλλα μέρη. Ο πόνος είναι πόνος, δεν έχει σημασία πού εντοπίζεται. 

Μετά από κάθε συναυλία μας, πάντα καλούμε το κοινό να έρθει να γνωριστούμε. Παίρνουμε τον χρόνο να δούμε τα μάτια τους, να ακούσουμε λίγα λόγια από εκείνους, τα συνδεθούμε. 

Και σε εκείνες τις μικρές στιγμές μερικές φορές ακούμε πολύ προσωπικές ιστορίες, άνθρωποι που έχουν βιώσει τον πόλεμο, την απώλεια σε διάφορες χώρες. 

Αυτό που μας αγγίζει περισσότερο είναι όταν κάποιος μας λέει ότι η μουσική μας τους έχει βοηθήσει σε δύσκολες στιγμές. Ότι τους έδωσε συναισθηματική στήριξη, ότι τους έφερε λίγο φως. Αυτό είναι που κάνουμε και σημαίνει τα πάντα για εμάς.

Και ναι, προέρχομαι τόσο από το Ιράν όσο και από το Ισραήλ. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι πολιτικοί θέλουν να διαλέξεις μια πλευρά, να διαλέξεις μια ομάδα και να μισείς την άλλη. Εγώ τους διαλέγω όλους. Κάθε άτομο που πιστεύει στην ειρήνη, τη συνύπαρξη και στην ανοιχτή καρδιά είναι με το πλευρό μου. Δεν έχει σημασία ποια είναι η θρησκεία ή η εθνικότητά του. Το να μπούμε σε έναν κύκλο μίσους απλά στηρίζουν αυτούς τους πολιτικούς που πλουτίζουν από πολέμους και μίσος και αρνούμαι να μισώ κάποιον.

Παίζετε μουσική εδώ και πολλά χρόνια. Πιστεύετε ότι μέσα από τα ταξίδια σας έχετε επηρεαστεί από μουσικές άλλων χωρών; 

Στη μουσική μας ακούει κανείς πολλά τραγούδια τα ταξίδια. Σε κάθε μέρος που επισκεπτόμαστε οι ιστορίες των ανθρώπων μας επηρεάζουν βαθύτατα. Για παράδειγμα πριν από δύο χρόνια κάναμε περιοδεία στην Ιαπωνία και μια από τις συναυλίες μας ήταν στην Χιροσίμα. Πριν τη συναυλία είχαμε λίγο χρόνο να εξερευνήσουμε την πόλη, περπατήσαμε μέσα από τους κήπους και τα πάρκα, όλα ήταν ήρεμα και πράσινα. Ήταν πολύ δύσκολο να φανταστούμε ότι η περιοχή είχε βιώσει κάποτε την απόλυτη καταστροφή της ατομικής βόμβας. Έχουν κρατήσει μόνο ένα μνημείο, ένα καμένο σπίτι στη μέση του πάρκου.

Ο λαός της Χιροσίμα, παρά το τεράστιο τραύμα και την καταστροφή επέλεξε να προχωρήσει μπροστά. Αποφάσισαν να επενδύσουν στην ανάκαμψη και όχι στο μίσος. Το έκαναν για τους εαυτούς τους, για τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Η επιτυχία και επιμονή τους ήταν μεγάλη έμπνευση για εμάς. Εάν οι άνθρωποι της Χιροσίμα μπορούν να το κάνουν αυτό, τότε ίσως υπάρχει ελπίδα και για τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτή η ελπίδα είναι κάτι που μπορείτε να ακούσετε στη μουσική μας.

Οι Light In Babylon άρχισαν να αποκτούν αναγνωρισιμότητα και μέσα από το Ιντερνετ. Είναι το Ίντερνετ και τα social media ακόμη ένα «ασφαλές μέρος»; Για έναν καλλιτέχνη ή για οποιονδήποτε γενικά;

Για εμάς το Ιντερνετ και τα social media έχουν υπάρξει ένα σημαντικό μέσω για να μοιραστούμε τη μουσική μας και να έχουμε επαφή με τους ακροατές μας σε όλο τον κόσμο. Αλλά τα βλέπουμε ως εργαλείο και όχι ως αντικατάσταση της πραγματικής σύνδεσης. Για αυτό μετά από κάθε συναυλία φροντίζουμε να συναντάμε το κοινό μας αυτοπροσώπως. Αυτές οι στιγμές είναι τόσο σημαντικές και αναζωογονητικές.

Δεν συμφωνούμε με τη ρατσιστική μίσους και τον αρνητισμό του Διαδικτύου. Για εμάς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένα μέρος για να μοιραστούμε την ελπίδα και την αγάπη μας, να συνδεθούμε με τους όμορφους ανθρώπους που μας στηρίζουν. Αλλά η πραγματική μαγεία συμβαίνει πρόσωπο με πρόσωπο, εκεί όπου τα συναισθήματα και η αλληλοκατανόηση ζωντανεύουν.

Πώς νιώθετε για το ΑΙ; Η μουσική σας έρχεται από διαφορετικές κουλτούρες, αλλά τώρα βλέπουμε να πλησιάζει μια νέα απειλή για τους καλλιτέχνες; 

Για ανεξάρτητους καλλιτέχνες σαν εμάς πολλά πράγματα έμοιαζαν πάντα ως «απειλή», ακόμη και πριν από το ΑΙ. Έχουμε χτίσει τα πάντα με τα χέρια μας, με τη βοήθεια των ακροατών και των υποστηρικτών μας. Είναι πάντα δύσκολο να ανταγωνίζεσαι την τεράστια pop βιομηχανία και τα μεγάλα μπάτζετ τους. Όμως, έχουμε συνηθίσει και καταφέραμε να αγγίξουμε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Πιστεύουμε ότι μπορούμε να προσφέρουμε κάτι αληθινό και ειλικρινές. Αρχίσαμε να εμφανιζόμαστε στον δρόμο και να συνδεόμαστε απευθείας με τις καρδιές των ανθρώπων και δεν νιώθουμε ότι το ΑΙ μπορεί να αντικαταστήσει αυτό που έχουμε. 

Πριν σας δούμε επί σκηνής θέλετε να μοιραστείτε κάποιους στίχους με τους αναγνώστες μας; Κάτι που έχει ξεχωριστή σημασία για εσάς; 

Ναι υπάρχει ένα τραγούδι που έχει μεγάλη σημασία για εμένα. Το τραγουδώ σε κάθε συναυλία. Λέγεται «Οι γυναίκες της Τεχεράνης» και βασίζεται στην προσωπική μου ιστορία. Οι γονείς μου κατάγονται από το Ιράν. Ο πατέρας μου από την Τεχεράνη και η μητέρα μου από το Ισφαχάν. Όταν έγινε η ακραία ισλαμιστική επανάσταση, όπως και πολλοί άλλοι, έπρεπε να αποδράσουν για να γλιτώσουν και έφυγαν από τη χώρα. 

Σήμερα, μετά την επανάσταση, οι γυναίκες στο Ιράν δεν επιτρέπεται να τραγουδάνε μέσα στη χώρα. Δεν μπορούν να κάνουν συναυλίες, να ηχογραφούν δίσκους ή να τραγουδάνε στον δρόμο. Είναι απαγορευμένο, είναι παράνομο. Μπορεί να συλληφθούν ακόμη και να εκτελεστούν επειδή τραγουδάνε ελεύθερα. Δεν ξέρω εάν θα ζήσω αρκετά για να το δω να γίνεται πραγματικότητα, αλλά ονειρεύομαι κάθε μέρα πως αυτό που κάνω επί σκηνής σε διάφορα μέρη του κόσμου θα μπορέσω να το κάνω και στο Ιράν. Ότι θα τραγουδήσω με όλες αυτές τις γενναίες γυναίκες στην καρδιά της Τεχεράνης. Έγραψα αυτό το τραγούδι για τη μητέρα μου, για όλες τις γυναίκες του Ιράν. 

The women of Tehran  
not covering their face, 
not covering their smile, 
revealing their inner glory. 
In such a familiar accent 
that reminds what I already forgot. 
If you listen how they sing  
just listen: how they sing. 
My mom is one of them. 
She used to tell me stories. 
In an almost sad face,  
you can find also a smile. 
If one day I will fly there, 
a foreign bird in the sky of Iran, 
I will spread my wings, 
I will stretch my throat  
I will sing for you in Tehran.
 

INFO

Light in Babylon – Φ hill Sessions

Δευτέρα 28 Ιουλίου

Θέατρο «Δόρα Στράτου»

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00

Ώρα Έναρξης: 21.30

Όλες οι θέσεις είναι καθήμενων.

Τιμές Εισιτηρίων:

Προπώληση:  25€  | Θέσεις χωρίς πλάτη: 22€ (περιορισμένες)

Ταμείο: 29€

Προπώληση Εισιτηρίων:

Online

Φυσικά Σημεία MORE

Θέατρο «Δόρα Στράτου» – Πρόσβαση

**Η είσοδος των ΑΜΕΑ γίνεται από την νότια είσοδο μέσω του πάρκινγκ (οδός Αρακύνθου).

Facebook Event