The Callas: Και η οργή βασικά είναι πολιτική

Τα αδέρφια Άρης και Λάκης Ιωνάς που αποτελούν τη δημιουργική δύναμη πίσω από τους The Callas είναι εξαιρετικά ενεργοί εδώ και πολλά χρόνια σχεδόν σε όλο το φάσμα των τεχνών στη χώρα μας.

Πολυπράγμονες και ταλαντούχοι, πολιτικοί και δημιουργικοί οι The Callas δεν αποτελούν ένα συνηθισμένο ελληνικό σχήμα.

Αυτό αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά στον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο «Ανατολή», τον οποίο θα παρουσιάσουν την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου για πρώτη φορά ζωντανά στο Under Athens Association.

Μιλήσαμε με τα δύο αδέρφια για να μάθουμε εάν όντως αυτός είναι ο πιο πολιτικός τους δίσκος, εάν ο καλλιτέχνης στην Ελλάδα πρέπει να κάνει λίγο από όλα για αν επιβιώσει, αλλά και για το εάν βλέπουν καθόλου φως πίσω από την ελληνική μαυρίλα.

Επικοινωνούμε με αφορμή την live παρουσίαση του νέου σας δίσκου. Το κείμενό σας για τη συναυλία είναι πραγματικά απολαυστικό. Σας αρέσει αυτός ο σαρκαστικός και ειρωνικός τρόπος έκφρασης;

Αυτή η ειρωνεία και ο αυτοσαρκασμός είναι μια αντίδραση στην υπερ πληροφόρηση, στην υπερ έκθεση και στα απίστευτα κλισέ που βλέπουμε και ακούμε γύρω μας. 

Γιατί επιλέξατε το Under Athens ως τον χώρο της παρουσίασης;

Το καλοκαίρι κάναμε όπως κάθε χρόνο ένα DIY festival στο Θερμήσι στην Πελοπόννησο, το Velvet Gardens. Το βράδυ και ενώ η βραδιά δεν είχε τελειώσει, είδαμε μέσα στα σκοτάδια μια κοπέλα να κρατά μια μεγάλη σακούλα σκουπιδιών και να μαζεύει κουτάκια από μπίρες. Μας συγκίνησε η πράξη της. Η Μαριλία λοιπόν είναι σούπερ ζωγράφος, συμμετείχε στην έκθεση East Beat που διοργανώσαμε με την Νάντια Αργυροπούλου με αφορμή την κτηνωδία στην Παλαιστίνη, και μας γνώρισε και τον Άλεξ που τρέχουν το Under Athens. Πρόσφατα πήγαν σε ένα πολύ ωραίο καινούριο DIY χώρο και είπαμε πως πρέπει να στηρίξουμε.

Μας εκνευρίζει επίσης η νοοτροπία πολλών μαγαζατόρων που πλέον πρέπει να πας και σχεδόν να τους πληρώσεις για να παίξεις. Έχουμε παίξει από κορυφαία φεστιβάλ όπως το Liverpool Psyche fest μέχρι μέσα σε τουαλέτες. Μπορούμε πλέον να διαλέγουμε με τα δικά μας κριτήρια το που γουστάρουμε να παίζουμε κάθε φορά. Μας ενδιαφέρουν πάντα πιο πολύ οι άνθρωποι και οι σχέσεις, όσο αντί επαγγελματικό μπορεί να μοιάζει καμία φορά αυτό.

Τι έχετε εισπράξει μέχρι στιγμής για το «Ανατολή»; Ήσασταν πρόσφατα και σε tour. 

Μέσα σε όλη αυτή τη σούπα που τα πάντα λίγο πολύ τα έχεις ξανά ακούσει, και ο κόσμος γενικά ακούει μουσική των 30 δευτερολέπτων (σαν διαφημιστικό spot από τα social), μας φαίνεται πιο ενδιαφέρον να σου απαντήσουμε πως μας λένε τα χειρότερα για το Άλμπουμ. 

Ουσιαστικά επιστρέφουμε πάλι στη πρώτη ερώτηση σου σε σχέση με το κείμενο μας της συναυλίας. To Velvet Bus Tour που κάναμε μαζί με S.W.I.M., Bhukhurah, PapithedogTV και Cat Cabaret και όλα τα παιδιά που τρέξανε τις εκθέσεις που είχαμε, τα γραφιστικά, την παραγωγή, τα ηχητικά (Ίρια Βρεττού, Στέφανι Οράτη, Άντα Θεοδωρακάκη, Ειρήνη Ζωγράφου, Θωμάς Βλησμάς, Μελία Παπαδοπούλου, Νίκος Τριανταφύλλου) ήταν για άλλη μια φορά απίστευτο. Κάθε φορά στο Velvet Bus tour ζούμε για 10-15 μέρες ένα όνειρο μαζί με τους φίλους και συνεργάτες μας.

Στο δελτίο Τύπου για το «Ανατολή» αναφέρεται ότι είναι ο πιο πολιτικός σας δίσκος. Τι σημαίνει πολιτική για εσάς και πώς συνδυάζεται με την τέχνη;

Τα πάντα είναι και πολιτική και η τέχνη είναι πάντα και πολιτική. 

Εκτός από πολιτική μήπως υπάρχει και έκφραση οργής; Όπως για παράδειγμα με το «ΑΝΤΕΓΜΣΡΕΜΛΚ»;

Και η οργή είναι βασικά πολιτική. Την νιώθουμε κάθε μέρα από όλα τα παιδιά που δουλεύουμε και που ζούμε μαζί ή που συναντιόμαστε σε πορείες ή που τρώμε και και πίνουμε μαζί.

Η ευγένεια και το χιούμορ του τραγουδιού είναι φυσικά ειρωνική.

Γενικά πιστεύουμε το χιούμορ είναι όπλο ενάντια στην οποιοδήποτε τύπου εξουσία.

Υπάρχει, όμως, κανένα φως μέσα στη μαυρίλα; Την ελληνική και την παγκόσμια;

Δεν ξέρουμε, είναι πολύ δραματική η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο. Όπου και να κοιτάξεις είναι σκατά από όλες τις απόψεις. Φασισμός, πατριαρχία, υπερ εθνικισμός, βλακεία, φρικαλέος καπιταλισμός, βιτρίνα, επιφανειακά, λάθος όλα. “‘Όταν ρωτάνε τις λάθος ερωτήσεις, δεν χρειάζεται να ανησυχούν για τις απαντήσεις” ή κάπως έτσι που λέει και ο αγαπημένος μας Thomas Pynchon. Τελικά, μόνο τους φίλους μας έχουμε.

Αγαπημένο τραγούδι από το νέο σας δίσκο έχετε;

Όλα τα τραγούδια χάλια είπαμε είναι. Το Κενό που ξεκινάει και το άλμπουμ είναι το χειρότερο αγαπημένο μου (Άρης). Εγώ (Λάκης) επειδή δεν αντέχω να τα ακούω, δηλώνω αγαπημένο μου το εξώφυλλο.

Είστε πολυπράγμονες και έχετε σημαντικό αποτύπωμα στα καλλιτεχνικά δρώμενα εδώ και χρόνια. Είναι ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας ή μήπως ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα πρέπει να τα… κάνει όλα για να μπορέσει (αν μπορεί) να ζήσει από αυτό;

Και τα δυο συμβαίνουν στη περίπτωση μας Και αγαπάμε όλα αυτά που κάνουμε και είναι απαραίτητα για την επιβίωση μας Μετά από 20 χρόνια δουλειάς έχουμε καταφέρει να ζούμε από την τέχνη μας αλλά ποτέ δεν έχουμε κάνει κάτι μόνο για τα λεφτά. Μόνο ότι αγαπάμε και καυλώνουμε κάνουμε, και μαζί με όλα τα παιδιά που αισθανόμαστε μια μεγάλη οικογένεια. Αυτό είναι νόμος για μας.

Υπάρχουν άλλα σχέδια μετά το live στο Under Athens;

Πολλά σχέδια ναι. Νέα μεγάλου μήκους ταινία, ατομικές και ομαδικές εικαστικές εκθέσεις, συναυλίες, φεστιβάλ σε Ελλάδα και εξωτερικό

Και για το τέλος πείτε μας με πέντε λέξεις τι θα θέλατε για το 2025.

Αλληλεγγύη, αντίδραση, φιλία, ειρήνη, γιούργια

INFO

Παρασκευή 20 Οκτώβρη

The Callas 

Under Athens, Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους 1

Έναρξη: 21.30

Είσοδος: 10 ευρώ