Με στοίχημα το λιγότερο μυημένο κοινό

Από αύριο έως και το Σάββατο, στη Γερμανική Εκκλησία Αθηνών θα έχουμε το Athens Baroque Festival. Η μεγάλη γιορτή της μπαρόκ μουσικής επιστρέφει για 7η χρονιά και φέτος το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρεις μουσικές παραστάσεις με συνολικά 15 ερμηνευτές, «που θα μεταφέρουν τον θεατή στις συναρπαστικές εποχές του παράδοξου και της υπερβολής».

«Το αθηναϊκό κοινό είναι πολύ ευρύ κι έχει πολλές αποκλίσεις, όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε μεγάλη πόλη», λέει στην «Εφ.Συν.» η βιολονίστα και τραγουδίστρια Αναστασία Μηλιώρη, που αποτελεί και την καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ. «Από το 2017 μέχρι σήμερα έχουν επισκεφθεί το φεστιβάλ τόσο πολλοί διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι. Κάποιοι είναι “προετοιμασμένοι”, κάποιοι άλλοι όχι».

● Τι συμβαίνει με τους δεύτερους;

«Η δεύτερη κατηγορία είναι και η αγαπημένη μας, γιατί αυτοί οι ακροατές είναι που προσεγγίζουν τη μουσική μ’ έναν “παρθένο” τρόπο και φεύγουν σχεδόν πάντα πολύ γοητευμένοι. Εχουμε βιώσει ότι ο κόσμος διψά ν’ ακούσει μουσικές που θ’ αγγίξουν βαθιά την ψυχή του, αλλά και να επικοινωνήσει με τους συνακροατές του μέσα από την κοινή ακρόαση, αλλά και την κουβέντα πριν και μετά».

Το Athens Baroque Festival τιμήθηκε και με την ευρωπαϊκή αναγνώριση EFFE label. «Το πρώτο πράγμα που πρέπει να διευκρινίσουμε είναι ότι το ελληνικό κοινό που παρακολουθεί παραστάσεις γενικότερα παλαιάς μουσικής (Μεσαίωνας, Αναγέννηση, Μπαρόκ) διαφέρει από το κοινό άλλων χωρών της Δύσης, όπως λ.χ. της Ιταλίας, της Γαλλίας ή της Γερμανίας», μας λέει και ο Θοδωρής Κίτσος, θεορβίστας και κιθαρίστας. «Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη μουσική δεν αποτελεί μέρος της ελληνικής παράδοσης».

● Σε γενικές γραμμές, από πού θα μπορούσαμε να πούμε ότι προέρχεται το κοινό;

«Ενα σημαντικό κομμάτι του κοινού προέρχεται από τον χώρο της αποκαλούμενης “κλασικής” μουσικής, αλλά στις αίθουσες θα συναντήσει κανείς ανθρώπους από άλλους μουσικούς χώρους, όπως λ.χ. της τζαζ ή της παραδοσιακής μουσικής, ή ανθρώπους που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη μουσική παιδεία. Η πολυσχιδία του κοινού αντικατοπτρίζει την ίδια τη φύση της παλαιάς μουσικής που απέχει πολύ από τη “βιομηχανική” τυποποίηση που θα επικρατήσει μετά τα μέσα του 17ου αιώνα. Η (φαινομενική) απλότητά της, ο “γήινος” χαρακτήρας της, η ελευθερία (ή πιο σωστά η υποχρέωση) για αυτοσχεδιασμό καθιστούν την παλαιά μουσική πρόσφορο πεδίο τόσο για τους ίδιους τους μουσικούς όσο και για τους ακροατές που αναζητούν την αμεσότητα, τη διαφορετικότητα και τον πειραματισμό».

♦ Πληροφορίες: Γερμανική Εκκλησία Αθηνών, Σίνα 68. 19, 20 και 21 Σεπτεμβρίου στις 20.30. Γενική είσοδος: 15 € / Μειωμένο: 10 € (φοιτητές, άνεργοι, ΑμεΑ, παιδιά κάτω των 12 ετών).