Όλα έγιναν πολύ νωρίς και πολύ γρήγορα για τον Δημήτρη Σουκαρά. Έχει πραγματοποιήσει σημαντικές σπουδές και έχει λάβει βραβεία και αναγνώριση σε αρκετά μικρή ηλικία.
Γρήγορα, αλλά συνάμα και φυσιολογικά, όπως μας λέει ο ίδιος, λίγες ημέρες προτού πραγματοποιήσει το πρώτο του ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής και μας καλεί σε ένα μουσικό ταξίδι στον χρόνο με έργα γνωστών συνθετών
Συναντιόμαστε με αφορμή τη συναυλία σου στο Μέγαρο. Μπορείς να μας πεις δύο λόγια για το project που θα ακούσουμε;
Το πρόγραμμα που θα παρουσιάσω ονομάζεται μονόλογοι και είναι ένα ρεσιτάλ για τρεις διαφορετικές κιθάρες, ρομαντική, ηλεκτρική και κλασική κιθάρα. Πρόκειται για ένα μείγμα ηλεκτρικών και ακουστικών ήχων, πρώιμων και μοντέρνων έργων. Σαν ηθοποιός, η σόλο κιθάρα γίνεται αφηγητής, λέγοντας μια ιστορία, αντανακλώντας μια προσωπική σύνδεση με τον κόσμο γύρω μας σήμερα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έργα της Αναγέννησης John Dowland, J.S.Bach σε διασκευές για ρομαντική κιθάρα,
ένα αφιέρωμα στο ρεπερτόριο των μεγάλων κιθαριστών Andres Segovia και του Narcisco Yepes παρουσιάζοντας δύο αριστουργήματα για την κλασική κιθάρα από δύο μη κιθαρίστες συνθέτες του 20ου αιώνα, τον Castelnuovo-Tedesco και Vicente Asencio, καθώς και την παγκόσμια πρεμιέρα δύο νέων έργων από τους Leo Brouwer αφιερωμένο σε εμένα και ένα έργο που γράψαμε σε συνεργασία με την Belle Chen για κλασσική κιθάρα και πετάλια. Τέλος, θα παρουσιάσω διασκευές μου στα διάσημα “children’s songs”του Chick Corea για ηλεκτρική κιθάρα.
Πώς αισθάνεσαι για το πρώτο σου ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής;
Το Μέγαρο Μουσικής είναι ένας χώρος που κάθε νέος μουσικός ονειρεύεται να παίξει. Πρόκειται για έναν χώρο με εξαιρετική αισθητική και εξαιρετική ακουστική που δημιουργεί πολύ έντονα συναισθήματα σίγουρα για τον εκτελεστή και νομίζω και στο κοινό. Είναι ένας χώρος που μου είναι πολύ οικείος γιατί πηγαίνω από παιδί σαν ακροατής αλλά συνάμα ένας χώρος τόσο επιβλητικός… θυμάμαι με έκανε να φοβάμαι και να σκέφτομαι το άγχος που θα πρέπει να έχει κάθε μουσικός που παρουσιάζει την εργασία του στον χώρο αυτό. Μεγαλώνοντας όμως κατάλαβα ότι τελικά κάθε χώρος (όσο επιβλητικός και ένα είναι) στην πραγματικότητα είναι οι άνθρωποι που τον αγκαλιάζουν, οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτόν, που ανεβαίνουν στην σκηνή και καταθέτουν την ψυχή τους καθώς και το κοινό που έρχεται να τους ακούσει.
Έχω μεγάλη χαρά και ανυπομονώ να μοιραστώ με τους ανθρώπους που θα παραβρεθούν το πρόγραμμα που έχω ετοιμάσει.
Έχεις ένα εντυπωσιακό βιογραφικό. Πότε πρόλαβες να τα κάνεις όλα αυτά;
Η αλήθεια είναι πως όντως τα πράγματα έχουν γίνει γρήγορα αλλά την ίδια στιγμή έχουν γίνει πολύ φυσικά για εμένα. Μου αρέσει να σπουδάζω, όχι με την έννοια των σπουδών αλλά με την έννοια του να μαθαίνω. Θέλω να γίνομαι καλύτερος και είμαι πάντα ανοικτός στο να ακούσω εναλλακτικές απόψεις που εάν τις βρω ενδιαφέρουσες θα αφήσω να περάσουν μέσα μου και εν καιρό ίσως να με διαμορφώσουν. Δεν ήμουν ποτέ καλός μαθητής αλλά πάντοτε μου άρεσε να κάνω μουσική. Μου αρέσει να κάνω μουσική… να μιλάω, να γράφω, να μελετάω να διδάσκω μουσική. Είναι ο τρόπος που ζω γιατί έτσι απλά είμαι. Οι διαγωνισμοί, τα βραβεία και οι τίτλοι με κάνουν πολύ χαρούμενο γιατί είναι μια επιβράβευση του κόπου αλλά δεν είναι σκοπός. Κάθε επιτυχία και αποτυχία με οδηγεί στο επόμενο βήμα, στην επόμενη απόφαση και έτσι αισθάνομαι διαρκώς καλύτερος από ότι ήμουν στο παρελθόν. Για εμένα στόχος μου είναι να είμαι δημιουργικός, να μοιράζομαι στιγμές με τους ανθρώπους που θέλω να έχω στη ζωή μου και να μου δίνονται ευκαιρίες να παρουσιάζω τη δουλειά στο κοινό.
Τελικά πόσο επίκαιρη είναι η κλασική μουσική;
Κάθε τι κλασικό είναι διαχρονικό. Η κλασική μουσική είναι τόσο επίκαιρη όσο υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύονται και δημιουργούν μέσα από αυτή. Τόσοι επαγγελματίες μουσικοί, σπουδαστές, σολίστες στα ωδεία στις αίθουσες συναυλιών κάνουν κλασική μουσική. Ίσως πιο πολλοί από κάθε άλλη φορά στην ιστορία. Όλα είναι θέμα κουλτούρας, προσωπικής έκφρασης και παιδείας. Υπάρχουν τόσα φεστιβάλ κλασικής μουσικής σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και άπειρα στο εξωτερικό που παρουσιάζουν εξαιρετικούς μουσικούς στο κοινό. Ζώντας στην Αγγλία τα τελευταία 7 χρόνια μπορώ να πω με σιγουριά πως για τους ακροατές είναι συνήθεια και τρόπος ζωής τους. Αγαπάνε την ενόργανη μουσική, την όπερα και ενδιαφέρονται να ανακαλύπτουν νέους μουσικούς.
Ποια είναι πιστεύεις η θέση της κιθάρας (σε όποια μορφή της) έχει χάσει τη θέση της πιστεύεις σε έναν σχεδόν πλήρως digital καλλιτεχνικό κόσμο;
Το αντίθετο… Η κιθάρα είναι ίσως το πιο δημοφιλές όργανο στον κόσμο. Ο περισσότερος κόσμος έχει μια κιθάρα κάπου στο σπίτι του και ίσως ξέρει και να παίζει δυο ακόρντα. Η κιθάρα είναι ένα «λαϊκό» όργανο. Την παίρνεις αγκαλιά, και τραγουδάς, παίζεις, ταξιδεύεις και την έχεις μαζί σου. Έχει πολλές μορφές και αυτό νομίζω είναι μοναδικό. Μπορείς κανείς να παίξει τόσα διαφορετικά μουσικά στιλ να εξερευνήσει τόσο διαφορετικούς ήχους.
Η κλασική κιθάρα φαίνεται να περνάει τη χρυσή εποχή της. Συνθέτες γράφουν πιο πολύ για αυτό το όργανο από ποτέ… κοντσέρτα, σόλο έργα, σύνολα, μουσική δωματίου. Η τεχνική του οργάνου επίσης φαίνεται να έχει φτάσει σε ένα πάρα πολύ υψηλό επίπεδο.
Τι μουσική ακούς αυτόν τον καιρό;
Ακούω το Radio Misterio του Pedro Martins, Speak to me από τον Julian Lage και μια σειρά δίσκων από live recital στο Alderbugh Festival του Julian Bream.
Και για το τέλος τι θα έκανες εάν δεν ήσουν μουσικός;
Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου ως κάτι άλλο και ποτέ δεν τον φανταστικά διαφορετικά.
INFO
Ο Δημήτρης Σουκαράς εμφανίζεται την Κυριακή 7 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος στις 12.30 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων
6 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) ● 12 €
Εισιτήρια
210 72 82 333
