PAN PAN
ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Minos EMI
★★★★☆
«Καταπιεσμένοι άνθρωποι καταπιέζουν, άνθρωποι που τους ακούσανε ξέρουν ν’ ακούνε, όσοι παίρνουν αγάπη δίνουνε πίσω αγάπη». Οι στίχοι είναι από το «Γιγάντιο χνούδι», το εναρκτήριο τραγούδι του νέου άλμπουμ του Pan Pan, «Υπεραστική Μουσική», και δίνουν το στίγμα της στιχουργικής θεματικής αυτής της πολύ καλής δουλειάς που περιλαμβάνει 14 τραγούδια -διάρκεια ακρόασης 45 λεπτά- σε αρκετά από τα οποία ο Pan Pan συμπράττει με καλλιτέχνες από την ιδιαίτερα δραστήρια και εξαιρετικά ταλαντούχα ελληνική ηλεκτρονική σκηνή: Xanthí – «Κάποτε κλέψαμε ένα διαστημόπλοιο μαζί», Καλλιόπη Μητροπούλου – «Μόνο με τα μάτια» & «Αυτή η μπασογραμμή / Αυτή η καρδιά», Λαμπρινή Γκόλια – «Το νιώσιμο», P.I.E.V / Αλεξάνδρα Επίθετη – «Μαμά, Μπαμπά» (ένα βαθιά συγκινητικό τραγούδι για το γονεϊκό τραύμα), Λυγερή Μητροπούλου – «Είναι τόσο καλό», Nalyssa Green – «Είναι η αγάπη» (η μεγάλη επιτυχία του άλμπουμ δικαίως) και οι, απίστευτα… πολυσυμμετοχικές, εξαιρετικές «Πυγολαμπίδες» (Κεράσης, VASSIŁINA, SAVINA, Terrõne, Καλλιόπη Μητροπούλου, Turboflow3000, Evaxenia, capétte, ΑΡΗΣ, Tsolimon, Libys, Nalyssa Green, The Boy).
Ηλεκτρονικά ηχοτοπία με κινηματογραφική ατμόσφαιρα, experimental pop, στοιχεία art pop, μελωδική pop και έντονοι χορευτικοί ρυθμοί συνδυάζονται σ’ ένα άλμπουμ γεμάτο αφηγηματικότητα, αφού ο Pan Pan ραπάρει περισσότερο από κάθε άλλη φορά δείχνοντας τη μεγάλη αγάπη που τρέφει για το είδος. Ενας δίσκος στον οποίο ο καθένας μπορεί να βρει κομμάτια του εαυτού του, που ξεχειλίζει από τρυφερότητα, ευαισθησία, αγάπη, αποδοχή, κατανόηση, που λειτουργεί σαν μια αγκαλιά για τους πληγωμένους αυτού του κόσμου, που πλημμυρίζει τα ακουστικά μας με όσα ηλεκτρονικά vibes χρειάζονται για να αφήσουμε πίσω τη δική μας μελαγχολία…
ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ
KAUAN
WAYHOME
Artoffact Records
★★★★☆
Ενα αριστουργηματικό δέκατο άλμπουμ από το μουσικό παιδί τού Anton Belov, με καταγωγή από τη Ρωσία, αλλά μόνιμη έδρα πλέον τη Φινλανδία. Οι Kauan και σε αυτόν τον δίσκο ξεχωρίζουν για την έντονη μελαγχολία και τον συναισθηματισμό που αποπνέει η δική τους εκδοχή τού post rock/doom/post metal. Κιθάρες γεμάτες εφέ δίνουν τον τόνο, πλήκτρα με ορχηστρικό χαρακτήρα προσφέρουν βάθος και χώρο στις συνθέσεις και το βιολί αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα. Παράλληλα τα φωνητικά -ανδρικά και γυναικεία-, πότε αιθέρια, πότε επιβλητικά και πότε brutal, δένουν περίφημα στα περίπου πενήντα λεπτά του «Wayhome» αποπνέοντας ιδιαίτερη ομορφιά και μια θρησκευτικότητα. Ενα από τα καλύτερα ακούσματά μας για το 2025.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ
CELESTE
WOMAN OF FACES
Polydor
★★☆☆☆
Αυτό είναι το δεύτερο άλμπουμ της Celeste μετά από εκείνο, το πρώτο, που σάρωσε τα τσαρτ και τις πωλήσεις. Είναι όμως το δεύτερο άλμπουμ της με το οποίο ακολουθεί άλλους δρόμους, λιγότερους εμπορικούς και περισσότερο προσωπικούς ή συναισθηματικούς, γεγονός το οποίο έκανε έξαλλη τη δισκογραφική της. Τους φάνηκε αντιεμπορικό, της ζήτησαν να προσθέσει στο «Woman of Faces» δύο κομμάτια ώστε να γίνει κάπως πιο προσιτό κ.ο.κ. Το άλμπουμ πάντως είναι καλό και φουλ συναισθηματικό με μπαλάντες λιτές και ήπιες. Θυμίζει Adele, αλλά και Amy.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
MAVIS STAPLES
SAD AND BEAUTIFUL WORLD
ANTI
★★☆☆☆
Τα 86 της «πάτησε» η Mavis Staples, των θρυλικών Staple Singers, αλλά συνεχίζει να παραμένει δραστήρια και ενεργή στη μουσική. Κι εδώ, σε αυτό το νέο άλμπουμ της, διασκευάζει μια σειρά από κομμάτια όπως των Frank Ocean, Leonard Cohen, Gillian Welch κ.ά. Κομμάτια από διαφορετικά είδη και εποχές με μια απίστευτα αισθαντική φωνή («με βαρύτητα και πλούτο» όπως γράφει το Rolling Stone) που τα κάνει πολύ γήινα και ταυτόχρονα τα απογειώνει – όπως το ομότιτλο για παράδειγμα ή το «Satisfied Mind» που έγινε τεράστια επιτυχία από τη Mahalia Jackson.
