• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 25.0°C / 30.0°C
    3 BF
    34%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    31°C 25.6°C / 32.2°C
    3 BF
    45%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 21.1°C / 27.8°C
    2 BF
    44%
  • Ιωάννινα
    Αραιές νεφώσεις
    25°C 25.1°C / 25.1°C
    1 BF
    45%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    25°C 25.0°C / 25.0°C
    3 BF
    50%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    30°C 30.0°C / 30.6°C
    3 BF
    36%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    26°C 26.0°C / 26.0°C
    3 BF
    29%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.0°C / 27.8°C
    2 BF
    44%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.0°C / 25.6°C
    3 BF
    73%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 24.0°C / 24.0°C
    2 BF
    69%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.0°C / 27.0°C
    3 BF
    32%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 27.0°C / 27.0°C
    2 BF
    50%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 24.0°C / 24.0°C
    3 BF
    88%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    31°C 31.0°C / 31.1°C
    2 BF
    27%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    28°C 28.0°C / 28.9°C
    3 BF
    32%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.4°C / 25.0°C
    5 BF
    53%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 26.1°C / 29.4°C
    3 BF
    26%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 24.0°C / 24.0°C
    2 BF
    64%
  • Κατερίνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 30.0°C / 30.6°C
    2 BF
    40%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    26°C 26.0°C / 26.0°C
    3 BF
    29%
Ο θάνατος του Έμετ Τιλ, ο Μπόμπ Ντύλαν και... οι λευκοί

Ένα βίαιο περιστατικό ρατσιστικής δολοφονίας που έγινε η σπίθα για να αλλάξουν οι ΗΠΑ

Ο θάνατος του Έμετ Τιλ, ο Μπόμπ Ντύλαν και... οι λευκοί

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Σάλος προκλήθηκε πριν λίγες μέρες,  τον Μάρτιο που μας πέρασε, στο Μουσείο Whitney της Νέας Υόρκης, όταν παρουσιάστηκε μια αναπαράσταση του  πτώματος  ενός μαύρου άνδρα, από τη λευκή γυναίκα Dana Schutz, γεμίζοντας παράλληλα ερωτηματικά την καλλιτεχνική κοινότητα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το αντικείμενο της διαμάχης  υπήρξε ο πίνακας που ζωγράφισε η λευκή καλλιτέχνης Dana Schutz, με τίτλο ‘Ανοιχτό φέρετρο’ (Open Casket), τον οποίο εμπνεύστηκε από τις φωτογραφίες του πτώματος με το κατεστραμμένο  πρόσωπο του Έμετ Τιλ, ενός ανήλικου αγοριού δεκατεσσάρων ετών που βασανίστηκε και δολοφονήθηκε το 1955 από φανατικούς λευκούς ρατσιστές στο Μισισιπή.  Οι μαύροι πιστεύουν ότι κανένας, ειδικά λευκός, δεν έχει δικαίωμα, χωρίς ειδική άδεια, να αγγίζει τα είδωλά τους. Μάλιστα κάποιοι μπήκαν μπροστά στον πίνακα και εμπόδισαν τη φωτογραφία του, ανεβάζοντας στο πανίσχυρο διαδίκτυο διάφορες φωτογραφίες και καλώντας τους υπεύθυνους να κατεβάσουν ή και να καταστρέψουν ακόμα τον πίνακα. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή!  Τα τελευταία χρόνια όλοι γίναμε μάρτυρες βίαιων επεισοδίων εναντίον άοπλων μαύρων νεαρών στους δρόμους αμερικανικών πόλεων, τα οποία δυστυχώς οδηγούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις με  θύματα. Η ταχύτατη διάδοση του ήχου και της εικόνας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, μας ανάγκασαν να γνωρίσουμε αρκετά τέτοια γεγονότα, να βομβαρδιστούμε από κάθε λογής λεπτομέρειες, τα οποία όμως δεν είναι καθόλου καινούργια, αφού έχουν πλούσιο παρελθόν.

Παραπάνω από ένα αιώνα τώρα, σε πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ και κυρίως στον αμερικάνικο Νότο, είδαν το φως της δημοσιότητας, παρεμφερή περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς των αστυνομικών εναντίον μαύρων.
Κάποια από αυτά, έτυχαν μεγάλης δημοσιότητας, ακόμα και σε εποχές που  δεν είχε αναπτυχθεί η σημερινή τεχνολογία, γράφτηκαν αναρίθμητα άρθρα σε εφημερίδες και  περιοδικά, κάποιοι συγγραφείς εξέδωσαν μυθιστορηματικά βιβλία με θέματα εμπνευσμένα από συγκεκριμένα  επεισόδια, ποιητές  ανάλογες συλλογές, έγιναν κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, δίκες, σιωπηλές κηδείες με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση, εκταφές πτωμάτων των θυμάτων για επανεξέταση των ιατροδικαστικών ευρημάτων, κι όλα εκείνα που η ιστορία φρόντισε να αποτυπώσει στις σελίδες της παλιότερα και στον αχανή ψηφιακό κόσμο του  διαδικτύου σήμερα. Η περίπτωση του Έμετ Τιλ, είναι μια από εκείνες που άφησαν μεγάλο και πλούσιο υλικό για εκ νέου ανάγνωση και προβληματισμό. 

O Έμετ Τιλ (25 Ιουλίου 1941-28 Αυγούστου 1955), ήταν ένας αφροαμερικανός έφηβος που δολοφονήθηκε στο Μισισιπή στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, επειδή φέρεται πως φλερτάρισε με μια λευκή γυναίκα. Ο Τιλ καταγόταν  από το Σικάγο του Ιλινόις, και όταν  επισκέφτηκε τους συγγενείς του στο Money του Μισισιπή, στην περιοχή του Δέλτα, μίλησε στην Carolyn Bryant, 21 ετών,  παντρεμένη και ιδιοκτήτρια ενός μικρού παντοπωλείου στην περιοχή.  Λίγες  μέρες αργότερα, ο σύζυγός της Bryant, Roy,  και ο ετεροθαλής αδελφός του J. W. Milam, πήγαν στο σπίτι του θείου του Τιλ. Τον πήραν μακρυά σε ένα αχυρώνα όπου τον χτύπησαν και του έβγαλαν ένα απ’ τα μάτια του, πριν τον πυροβολήσουν στο κεφάλι και πετάξουν το σώμα του στον ποταμό Tallahatchie, δένοντας γύρω απ’ το λαιμό του βάρος 70 λιβρών (32 κιλών). Τρεις ημέρες αργότερα, το σώμα του Έμετ Τιλ ανακαλύφθηκε και ανασύρθηκε μέσα από το ποτάμι. Το σώμα του μεταφέρθηκε στο Σικάγο. Η μητέρα του, επέμεινε για  δημόσια  κηδεία με ανοιχτό φέρετρο για να δείξει στον κόσμο την κτηνωδία της δολοφονίας. 

Η απόφασή της εστίασε την προσοχή του κοινού όχι μόνο στον αμερικανικό ρατσισμό και τη βαρβαρότητα του λιντσαρίσματος, αλλά και σε όσα αφορούσαν στους περιορισμούς και τα τρωτά σημεία της αμερικανικής δημοκρατίας. Δεκάδες χιλιάδες πήγαν στην κηδεία του, οι περισσότεροι  είδαν ανοιχτό το φέρετρο, ενώ οι εικόνες του ακρωτηριασμένου σώματος του νεαρού  δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες με μαύρο κυρίως  προσανατολισμό. Η υποστήριξη και η συμπάθεια για το δράμα αυτό, έδωσε αφορμή για δημόσιο διάλογο πάλι γύρω από τα   πολιτικά δικαιώματα των μαύρων στο Μισισιπή, με τον Τύπο σε όλη τη χώρα να επικρίνει την όλη κατάσταση.  Αν και αρχικά οι τοπικές εφημερίδες και οι υπάλληλοι της επιβολής του νόμου επέκριναν τη βία εναντίον του και απηύθυναν έκκληση για δικαιοσύνη, σύντομα οι όροι αντιστράφηκαν και άρχισαν να ανταποκρίνονται στην ‘εθνική επιταγή’ για  υπεράσπιση των λευκών του Μισισιπή, και τελικά μετατράπηκε στην υποστήριξη των δολοφόνων.

Η δίκη προσέλκυσε την προσοχή σχεδόν όλου του Τύπου, αλλά τον  Σεπτέμβριο του 1955, οι Bryant και Milam, αθωώθηκαν για τις κατηγορίες απαγωγής και δολοφονίας του νεαρού μαύρου αγοριού. Βεβαίως αργότερα παραδέχτηκαν δημοσίως την ενοχή τους σε μια συνέντευξή τους στο περιοδικό Look. Η  δολοφονία του, σημειώνεται ως ένα σημαντικό γεγονός και κίνητρο για το αφροαμερικάνικο Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων. Τα προβλήματα που είχαν σχέση με τη δίκη και την αθώωση των Bryant και Milam,  οδήγησαν στο εκ νέου  άνοιγμα της υπόθεσης  επισήμως από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, το 2004. Στο πλαίσιο της έρευνας, το σώμα ξεθάφτηκε για νέα ιατροδικαστική εξέταση των λειψάνων  και επανέλεγχο των στοιχείων, όσων φυσικά ήταν σε θέση να έρθουν στην επιφάνεια μετά από τόσα χρόνια. Τα υπολείμματα  τοποθετήθηκαν σε καινούργιο φέρετρο, ενώ το αρχικό δωρίσθηκε στο Ινστιτούτο Smithsonian.

Τα γεγονότα γύρω από τη ζωή και το θάνατο του Emmett Till, σύμφωνα με τους ιστορικούς, συνεχίζουν να ξανάρχονται στην επικαιρότητα σε σχεδόν κάθε ιστορία που έχει σχέση με τη ζωή στο Μισισιπή. Όπως  και τώρα στη Νέα Υόρκη!

Όπως όμως είπαμε πριν λίγο, για την υπόθεσή του γράφτηκαν, ειπώθηκαν και τραγουδήθηκαν πολλά και μάλιστα από λευκούς στο παρελθόν. Ένας από εκείνους που δεν έμειναν απαθείς στο δράμα του νεαρού, αλλά και σύσσωμης της αφροαμερικανικής κοινότητας, ήταν και ο λευκός, νομπελίστας πια, Μπομπ Ντύλαν! Στα 1963, ο μεγάλος καλλιτέχνης έγραψε, τραγούδησε και ηχογράφησε το τραγούδι ‘Ο θάνατος του Έμετ Τιλ’ (The Death Of Emmett Till).  Στους στίχους του τραγουδιού, ο Ντύλαν αφηγείται με λεπτομέρειες τη δολοφονία και τη δίκη που ακολούθησε. Η φωνή του αποκαλυπτικά... τραγική. 

Ο θάνατος του Έμετ Τιλ

Στίχοι: Μπομπ Ντύλαν 

Ήταν κάτω στο Μισισιπή όχι πολύ καιρό πριν
 Όταν ένα νεαρό αγόρι από την πόλη του Σικάγου πέρασε μέσα από μια πόρτα του Νότου
 Τη φοβερή τραγωδία αυτού του αγοριού μπορώ ακόμα να θυμάμαι καλά
 Το χρώμα του δέρματός του ήταν μαύρο και το όνομά του ήταν Έμετ Τιλ 

 Μερικοί άνδρες τον έσυραν σ’ έναν αχυρώνα και εκεί τον χτύπησαν
 Είπαν πως είχαν έναν λόγο, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τι
 Τον βασάνισαν και του έκαναν κάποια πράγματα  πολύ κακά να επαναλάβω
 Ούρλιαζαν  μέσα στο στάβλο, γελούσαν έξω στο δρόμο

 Στη συνέχεια κύλισαν το σώμα του κάτω σ’ έναν κόλπο ανάμεσα σε μια αιματηρή κόκκινη βροχή
 Και τον έριξαν στα φαρδιά νερά ώστε να πάψει να ουρλιάζει απ’  τον πόνο του
 Ο λόγος που τον σκότωσαν εκεί, κι’ είμαι σίγουρος ότι δεν είναι ψέμα
 Ήταν μόνο να διασκεδάσουν  σκοτώνοντάς τον και παρακολουθώντας τον σιγά-σιγά να πεθαίνει

 Κι’ ύστερα να σταματήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να φωνάζουν για δίκη
 Δύο αδέλφια ομολόγησαν πως είχαν σκοτώσει το φτωχό Έμετ Τιλ 
 Αλλά στους ένορκους υπήρχαν άνδρες που βοήθησαν τους αδελφούς να διαπράττουν αυτό απαίσιο έγκλημα
 Και έτσι αυτή η δίκη έγινε παρωδία, αλλά κανείς δεν φάνηκε να νοιάζεται

 Είδα τα πρωινά φύλλα, αλλά δεν άντεχα  να τα βλέπω
 Τα  χαμογελαστά αδέλφια  να βαδίζουν  κάτω από τις σκάλες του Δικαστικού Μεγάρου 
 Για τους ενόρκους  ήταν αθώα και τ’ αδέλφια αφέθηκαν  ελεύθερα 
 Ενώ το κορμί του Έμετ επέπλεε στον αφρό της θάλασσας  του Νότου του Τζιμ Κρόου 

 Αν δεν μπορείς να μιλήσεις ενάντια σ’ αυτό,  ένα έγκλημα  τόσο άδικο
 Τα μάτια σου είναι γεμάτο σκόνη νεκρού, το μυαλό σου  γεμάτο με σκόνη
 Τα χέρια και τα πόδια σου πρέπει να είναι σε δεσμά και αλυσίδες, και το αίμα σου πρέπει ν’ αρνηθεί να ρέει
 Για να αφήσεις αυτή την ανθρώπινη φυλή να πέσει, έτσι φοβερέ Θεέ χαμηλά!

 Αυτό το τραγούδι είναι απλώς μια υπενθύμιση για να θυμίσει στο συνάνθρωπο
 Το γεγονός ότι αυτό το πράγμα ζει ακόμη και σήμερα σ’ αυτή τη ντυμένη σα φάντασμα Κου Κλουξ Κλαν
 Αλλά αν όλοι μας παιδιά που σκεφτόμαστε παρόμοια, αν δίναμε ότι   μπορούσαμε να δώσουμε
 Θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη μεγάλη γη μας ένα μεγαλύτερο μέρος για να ζήσουμε

The Death Of Emmett Till

’Twas down in Mississippi not so long ago/When a young boy from Chicago town stepped through a Southern door/ This boy’s dreadful tragedy I can still remember well/ The color of his skin was black and his name was Emmett Till
 Some men they dragged him to a barn and there they beat him up/They said they had a reason, but I can’t remember what/They tortured him and did some things too evil to repeat/There were screaming sounds inside the barn, there was laughing sounds out on the street
 Then they rolled his body down a gulf amidst a bloody red rain/And they threw him in the waters wide to cease his screaming pain/The reason that they killed him there, and I’m sure it ain’t no lie/Was just for the fun of killin’ him and to watch him slowly die
 And then to stop the United States of yelling for a trial/Two brothers they confessed that they had killed poor Emmett Till/But on the jury there were men who helped the brothers commit this awful crime/And so this trial was a mockery, but nobody seemed to mind
 I saw the morning papers but I could not bear to see/ The smiling brothers walkin’ down the courthouse stairs/For the jury found them innocent and the brothers they went free/While Emmett’s body floats the foam of a Jim Crow southern sea
 If you can’t speak out against this kind of thing, a crime that’s so unjust/Your eyes are filled with dead men’s dirt, your mind is filled with dust/ Your arms and legs they must be in shackles and chains, and your blood  it must refuse to flow/For you let this human race fall down so God-awful low!
 This song is just a reminder to remind your fellow man/That this kind of thing still lives today in that ghost-robed Ku Klux Klan/But if all of us folks that thinks alike, if we gave all we could give/We could make this great land of ours a greater place to live 

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Δέκα στιγμές που ο Rory Gallagher έγινε «guitar god»
Σαν σήμερα συμπληρώνονται 24 χρόνια από τον θάνατο του Rory Gallagher, ενός από τους «αφανείς», αλλά ξεχωριστούς ήρωες της ηλεκτρικής (και ακουστικής) κιθάρας και της rock μουσικής. 
Δέκα στιγμές που ο Rory Gallagher έγινε «guitar god»
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Peter Green: Εικόνες και νότες μίας μουσικής ιδιοφυΐας
Στην πρώτη κασέτα, με την οποία έγινε η… εισαγωγή μου στον θαυμαστό κόσμο του rock n roll το The Green Manalishi είχε δεσπόζουσα θέση. Υπήρχαν και άλλα τραγούδια πραγματικοί ύμνοι της rock και της blues όμως...
Peter Green: Εικόνες και νότες μίας μουσικής ιδιοφυΐας
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Κορονο-τράγουδα της αυτοαπομόνωσης
Πέντε κορονο-τράγουδα, όχι της πικρής πατρίδας, αλλά του πικρού φαρμάκου που λέγεται αυτο-απομόνωση, σε μια εικονική διαδικτυακή κασέτα με τρυφερότητα και νοσταλγία.
Κορονο-τράγουδα της αυτοαπομόνωσης
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Της ελιάς τα φυλλαράκια
Ένα απόγευμα κάπου στο Ναύπλιο μία παρέα φίλων και κινηματογραφιστών, μεταξύ τσίπουρου και μεζέδων, είχε την ιδέα να απαθανατίσει εικόνες και πλάνα από το μάζεμα της ελιάς, αλλά και να ψάξει στη λαϊκή μουσική...
Της ελιάς τα φυλλαράκια
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Γιάννης Σπάθας: Ένας από τους πρώτους Έλληνες «guitar gods»
Starvation, Killer, Stray Dogs, Queen of The Universe και, φυσικά Mountains. Ο Γιάννης Σπάθας άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην ελληνική rock σκηνή και αποτέλεσε έναν από τους πρώτους «ήρωες» της ηλεκτρικής...
Γιάννης Σπάθας: Ένας από τους πρώτους Έλληνες «guitar gods»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας