Ηταν τέτοιες μέρες του 1963 όταν ο Carlo Abarth αποκάλυψε το Fiat Abarth 595. Βασισμένο στο 500 D, το 595 είχε αυξημένη χωρητικότητα κινητήρα και από εκεί πήρε το όνομά του. Για να επιτευχθεί αυτό, οι κύλινδροι και τα έμβολα είχαν δεχτεί ειδικές βελτιώσεις και ήταν κατασκευασμένα από νέα υλικά.
Η εξωτερική εμφάνιση διαφοροποιούνταν χάρη στη διάτρητη μπροστινή γρίλια που ακολουθούσε το πρότυπο του 850 TC, το λογότυπο «FIAT ABARTH 595» στο πίσω μέρος και στο εμπρός καπό, αλλά και την επιγραφή «World Champion» στη δεξιά πλευρά, μια σαφή αναφορά στις αγωνιστικές επιτυχίες της μάρκας.
Η αγωνιστική αύρα τονιζόταν από το μεγάλο αλουμινένιο κάρτερ λαδιού που φαινόταν κάτω από τον κινητήρα στο πίσω μέρος και βέβαια από τη διπλή απόληξη της εξάτμισης, σε στιλ «Record Monza». Το αποτέλεσμα δεν ήταν κάτι λιγότερο από ένα μικροσκοπικό αλλά εκρηκτικό και «φασαριόζικο» αυτοκίνητο, 30% ισχυρότερο από εκείνο στο οποίο βασιζόταν. Η μέγιστη ιπποδύναμη έφτανε τους 27 PS και η τελική άγγιζε τα 120 χλμ./ώρα, οπότε με απλά λόγια ο Abarth πήρε ένα πετυχημένο μοντέλο πόλης και το μετέτρεψε σε ένα πραγματικό σπορ αυτοκίνητο.
Στις 31 Οκτωβρίου του 1963, το 595 παρουσιάστηκε στο κοινό της έκθεσης Αυτοκινήτου του Τορίνο. Ο Abarth, ταλαντούχος ως μηχανικός αλλά και ως επιχειρηματίας, αποφάσισε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των επισκεπτών με την ευκαιρία για ένα σύντομο test drive του ολοκαίνουργιου μοντέλου. Ολοι ενθουσιάστηκαν και τα πρώτα 1.000 Abarth 595 που απαιτούνταν για την αγωνιστική homologation θα έμπαιναν σύντομα στην παραγωγή. Ως φυσική συνέχεια, ο Abarth παρουσίασε το Abarth 695 στην έκθεση της Γενεύης τον Μάρτιο του 1964, υιοθετώντας ακριβώς την ίδια λογική. Αυτή η λογική παγιώθηκε ως φιλοσοφία της Abarth και ακολουθείται μέχρι και σήμερα.
