Διά χειρός Abarth

Η Alfa Romeo 750 Competizione αποτελεί ένα μοναδικό κόσμημα της μάρκας, στη δημιουργία του οποίου το χέρι του έβαλε και ο ιδιοφυής Carlo Abarth.

Ενώ οι 1900 και Giulietta ήταν ήδη η επιτομή του οικογενειακού αυτοκινήτου που ήταν ικανό να κερδίζει αγώνες, οι μηχανικοί της Alfa Romeo κάτω από απόλυτη μυστικότητα ετοίμαζαν πρωτότυπα για την σπορ κατηγορία. Ετσι το 1955 γεννήθηκε η 750 Competizione.

Τη δημιουργία της επωμίστηκαν ο ιδιοφυής μηχανικός Carlo Abarth και ο ταλαντούχος σχεδιαστής Mario Boano. Ως βάση χρησιμοποιήθηκε ο κινητήρας της Giulietta με τους διπλούς εκκεντροφόρους, αλλά κάπου εκεί τελείωναν οι ομοιότητες με το οικογενειακό μοντέλο.

Στην εξέλιξη του πρωτότυπου 750 (κωδικός που αναφερόταν στην εσωτερική αρίθμηση που χρησιμοποιούσε η Alfa Romeo για την Giulietta 1ης γενιάς) συμμετείχε από την πρώτη στιγμή ο Abarth που ανέλαβε να βελτιώσει τον κινητήρα, αλλά και να σχεδιάσει το πλαίσιο. Από την πλευρά του, ο Boano, ο οποίος μόλις 5 χρόνια πριν είχε δημιουργήσει την εκθαμβωτική Lancia Aurelia, αποφάσισε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό σχεδιαστικό δρόμο για αυτή την ξεχωριστή Alfa Romeo.

To χαρακτηριστικό trilobo (ο συνδυασμός της κλασικής τριγωνικής μάσκας με τις εκατέρωθεν αυτής οριζόντιες εισαγωγές) έδινε το «παρών», όμως η 750 Competizione φιλοξενούσε μια σειρά νέων χαρακτηριστικών, όπως για παράδειγμα οι διπλές εξατμίσεις στην αριστερή πλαϊνή πλευρά, τα πίσω χαρακτηριστικά φτερά των τροχών, αλλά και το τρίτο που σχημάτιζε το προσκέφαλο του οδηγού.

Η διθέσια διάταξη είχε τη θέση του οδηγού στη δεξιά πλευρά, οι δυο θέσεις διαχωρίζονταν μεταξύ τους με μια λεπτή μεταλλική επιφάνεια, ενώ οδηγός και συνοδηγός είχαν ξεχωριστά παρμπρίζ κατασκευασμένα από plexiglass.

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή για την εποχή επιλογή σωληνωτών πλαισίων για την κατασκευή αγωνιστικών αυτοκινήτων, ο Abarth επέλεξε τη δημιουργία ενός αυτοφερόμενου αμαξώματος κατασκευασμένου από μεταλλικά ελάσματα. Ο τοποθετημένος στο εμπρός μέρος κινητήρας έδινε κίνηση στους πίσω τροχούς, ενώ η ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση συνδυαζόταν με άκαμπτο πίσω άξονα.

Ο κινητήρας της Giulietta Sprint ανέβηκε από τα 1.290 κ.εκ. στα 1.488 κ.εκ., με κεφαλή twin-spark (δύο μπουζί ανά κύλινδρο) και με προσεκτική αναβάθμιση όλων των περιφερειακών. Ετσι είχε την εντυπωσιακή ιπποδύναμη των 145 ίππων, απόδοση σχεδόν διπλάσια από το αρχικό σύνολο. Σε συνδυασμό με ένα κιβώτιο 5 σχέσεων, ο κινητήρας της 750 Competizione χάριζε τελική ταχύτητα 220 χλμ./ώρα!