Ηταν το πρώτο γκραν πρι της Formula 1 που γινόταν ποτέ στο Μουτζέλο, στην Τοσκάνη, ένα σιρκουί συνυφασμένο κυρίως με αγώνες δύο τροχών. Ηταν επίσης το 1.000ό γκραν πρι στο οποίο έπαιρνε μέρος η Ferrari, επέτειος που έτυχε να συμπέσει με αγώνα επί ιταλικού εδάφους…
Αυτή η ιστορική συγκυρία πάντως δεν συνοδεύτηκε από κάτι εξαιρετικό όσον αφορά το αποτέλεσμα. Η Mercedes έκανε για άλλη μια φορά το 1-2, με τον Λιούις Χάμιλτον να πετυχαίνει την 90ή νίκη του και να απέχει πλέον μόλις έναν θρίαμβο από το απόλυτο ρεκόρ των 91 νικών του Μίχαελ Σουμάχερ. Δεύτερος ήταν ο Βάλτερι Μπότας και τρίτος ο Αλεξ Αλμπον – η πρώτη φορά που ο Βρετανοταϊλανδός πιλότος της Red Bull ανέβηκε σε βάθρο.
Ολα αυτά όμως προέκυψαν ύστερα από έναν επεισοδιακό αγώνα δυόμισι ωρών, στον οποίο τερμάτισαν μόνο 12 από τα 20 αυτοκίνητα. Υπήρξαν τρεις εκκινήσεις, καθώς για δύο φορές υπήρξε κόκκινη σημαία λόγω συγκρούσεων, ενώ το αυτοκίνητο ασφαλείας βγήκε άλλη μία φορά.
Στον 1ο γύρο βγήκαν νοκ άουτ οι Μαξ Φερστάπεν και Πιερ Γκασλί, στον 7ο γύρο μια νέα καραμπόλα σήμανε την εγκατάλειψη των Λατίφι, Μάγκνουσεν, Σάινθ και Τζοβινάτσι, στον 44ο γύρο ο Λανς Στρολ βγήκε εκτός πίστας και κατέστρεψε το μονοθέσιό του, ενώ στο τελευταίο restart δεν μπόρεσε να επανεκκινήσει ο Οκόν…
Για όλα αυτά έπαιξε ρόλο και το ότι η συγκεκριμένη πίστα ήταν σχετικά άγνωστη για τους οδηγούς, που μόλις αυτή την εβδομάδα έκαναν τις πρώτες δοκιμές τους στο Μουτζέλο. Αρκετά στενή, με υψομετρικές διαφορές και με βιράζ όπου αναπτύσσονταν ταχύτητες άνω των 280 χλμ./ώρα, αποδείχτηκε απαιτητική για τους πιλότους και τα μονοθέσια.
