Amphicar 770

Θυμήθηκα τούτο το όχημα, με τις καταρρακτώδεις βροχές που μας έπληξαν τις προηγούμενες ημέρες. Ταυτόχρονα γύρισα πολλά χρόνια πίσω, όταν μικρό παιδί με πήρε ο πατέρας από το χέρι να πάμε σε μια παρουσίαση αυτοκινήτου που κολυμπάει!

Θα ήταν ίσως η ιδανική λύση για τις πλημμυρισμένες περιοχές! Μπορούσε να οδηγηθεί ως κανονικό αυτοκίνητο, αλλά και να… πλεύσει σαν βάρκα.

Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, αλλά το αυτοκίνητο αυτό πραγματικά δούλευε και δεν ήταν πειραματικό, αλλά ένα αυτοκίνητο που βγήκε στην παραγωγή. Το Amphicar ήταν δημιούργημα ενός Γερμανού, του Hans Trippel, ο οποίος είχε ήδη σχεδιάσει ένα αμφίβιο όχημα για τον γερμανικό στρατό.

Και το 1961 παρουσίασε το τετραθέσιο Amphicar 770, με τον κινητήρα να είναι πίσω, να κινεί τον πίσω άξονα, αλλά και εναλλακτικά δύο μικρές προπέλες κάτω από τον πίσω προφυλακτήρα.

Ο Hans Trippel είχε την πεποίθηση ότι θα κατασκεύαζε 20.000 αμφίβια αυτοκίνητα τον χρόνο, τα περισσότερα από τα οποία θα κατέληγαν στην αμερικανική αγορά.

Οι προβλέψεις του όμως έπεσαν έξω, αφού ώς το τέλος του 1965 είχαν παραχθεί μόνο 3.878 Amphicars. Φορούσαν τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 1.147 κυβικών εκατοστών, που προερχόταν από το Triumph Herald 1200. Με μόλις 43 ίππους. Ηταν τοποθετημένος στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τεσσάρων σχέσεων.

Για τις διαδρομές στο νερό, ο ίδιος κινητήρας έδινε κίνηση στις δύο προπέλες, που ήταν εγκατεστημένες κάτω από τις απολήξεις του πίσω προφυλακτήρα. Η εξάτμιση είχε τοποθετηθεί ψηλά για να είναι προστατευμένη από τα νερά, ενώ ο εξοπλισμός περιλάμβανε κουπιά, σειρήνα και σωσίβιο.

Το αμφίβιο roadster μπορεί να πήγαινε σε στεριά και θάλασσα, αλλά στοίχιζε πολύ και έκανε και τα δύο μέτρια.

Ο ασθενικός κινητήρας, το μεγάλο ύψος του αυτοκινήτου, το μικρό μεταξόνιο σήμαιναν ότι το αυτοκίνητο δεν είχε συνηθισμένη οδική συμπεριφορά και μπορεί να έπλεε, αλλά όχι καλά όπως μια βάρκα.

Απαιτούσε ακύμαντα νερά, χωρίς δυνατό ρεύμα, γιατί αλλιώς μπορούσε να μπει νερό μέσα από την εξάτμιση.

Επίσης υπήρχαν προβλήματα σκουριάς και στεγανότητας του χώρου του κινητήρα και απαιτούσε πολύ προσεκτική συντήρηση. Σημειωτέον ότι το Amphicar και στην πλεύση και στην οδήγηση χρησιμοποιούσε το τιμόνι.

Παρά το ότι δεν εκπλήρωσε τους στόχους του, το Αmphicar 770 παραμένει μέχρι σήμερα το πιο επιτυχημένο αμφίβιο πολιτικό μοντέλο παραγωγής, αποτελώντας πολύτιμο απόκτημα για κάθε ξεχωριστό συλλέκτη αυτοκινήτων ιστορικού χαρακτήρα.

Αλλωστε είναι σπάνιο και συλλεκτικό, και τα λιγοστά που υπάρχουν ακόμη έχουν υψηλές τιμές της τάξης των 60.000 ευρώ.