Διεκδικώντας τον τίτλο του πρώτου πραγματικού «supercar», η Miura είναι ένα από τα ωραιότερα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Είναι ένα από τα λίγα αυτοκίνητα που επηρέασαν τόσο τον σχεδιασμό των δίθυρων σπορ αυτοκινήτων. Πρωτοτύπησε τοποθετώντας ένα μεγάλο V12 κινητήρα εγκάρσια στο κέντρο, κάτι που σταδιακά υιοθέτησαν οι κατασκευαστές αντίστοιχων αυτοκινήτων, ενώ όταν παρουσιάστηκε ήταν το ταχύτερο αυτοκίνητο παραγωγής!
Η εταιρεία συνεργάστηκε με τον οίκο Bertone για την υλοποίηση του αμαξώματος. Το αποτέλεσμα ήταν δημιούργημα του νεοπροσληφθέντα στον οίκο Bertone 25χρονου σχεδιαστή Marcello Gandini.
Τέτοιες μέρες του 1966 η Miura παρουσιάζεται επίσημα και συγκεντρώνει τον θαυμασμό. Ωστόσο η κατασκευή του αμαξώματος είχε ολοκληρωθεί μόλις λίγες ημέρες πριν και οι μηχανικοί δεν πρόλαβαν να τοποθετήσουν τον κινητήρα, ο οποίος έλειπε από το αυτοκίνητο, και για τον λόγο αυτό το κάλυμμα του κινητήρα ήταν κλειδωμένο.
Αρχισε να διατίθεται το 1967. Ο εντυπωσιακός σχεδιασμός του δίθυρου αμαξώματος χαρακτηρίζει ακόμη και σήμερα τη μορφή των σπορ αυτοκινήτων, ενώ ο εγκάρσια τοποθετημένος στο κέντρο κινητήρας ήταν μία πρωτιά για τον χώρο αυτό.
Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτού του σχεδιασμού συγκαταλέγονται οι «βλεφαρίδες» γύρω από τα αναδιπλούμενα εμπρός φωτιστικά σώματα και οι περσίδες στο πίσω μέρος επάνω από τον χώρο του κινητήρα.
Ηταν V12, 3.929 κ.εκ., με 24 βαλβίδες και ισχύ 350 ίππων. Είχε τελική ταχύτητα 273 χλμ./ώρα, ενώ η κατανάλωσή του έφτανε τα 21 λίτρα / 100 χλμ.
Το αμάξωμα περιελάμβανε τμήματα από αλουμίνιο για τα καλύμματα του εμπρός τμήματος και του κινητήρα, τα οποία ανασηκώνονταν κατά αντίθετες κατευθύνσεις.
Μετά από παραγωγή 275 αυτοκινήτων της πρώτης γενιάς το Miura έδωσε τη θέση του στο αναβαθμισμένο μοντέλο Miura S τον Νοέμβριο του 1968. Το P400S, γνωστό ως Miura S, πρωτοεμφανίστηκε στο Τορίνο τον Νοέμβριο του 1968.
Εξωτερικά δεν διέφερε από το προηγούμενο μοντέλο, με τις αλλαγές να εστιάζονται κυρίως στο εσωτερικό και τον κινητήρα.
Τα ηλεκτρικά παράθυρα και το χρώμιο γύρω από αυτά, η νέα κονσόλα οροφής με τους περιστροφικούς διακόπτες και ο προαιρετικός κλιματισμός ήταν τα νέα στοιχεία του εξοπλισμού.
Στον χώρο του κινητήρα οι αλλαγές περιορίζονταν στο σχήμα των εκκέντρων και στους μεγαλύτερους αυλούς εισαγωγής, με αποτέλεσμα η ισχύς να αυξηθεί κατά 20 ίππους και να φτάσει τους 370.
Εως το 1971 κατασκευάστηκαν 338 αυτοκίνητα αυτής της γενιάς Miura. Η τρίτη γενιά της Miura, η Miura SV, διατέθηκε από το 1971 έως το 1973.
Ο κινητήρας συγκέντρωνε πιο ουσιαστικές αλλαγές με νέο χρονισμό βαλβίδων και τροποποιημένους εξαερωτήρες.
Το κέρδος στην ισχύ, άλλοι 15 ίπποι φτάνοντας τους 385. Συνολικά κατασκευάστηκαν 150 αυτοκίνητα Miura SV.
Αναζητώντας την προέλευση της ονομασίας του μοντέλου αυτού της Lamborghini, θα ταξιδέψουμε στην Ισπανία.
Στην περιοχή της Σεβίλης υπάρχει από το 1842 το ράντσο της οικογένειας Miura που ασχολείται με την εκτροφή ταύρων.
