Με βάση την πίεση που μοιράζονταν μπαίνοντας στο τερέν της Λεωφόρου και την εικόνα που άφησαν ως αποτύπωμα βγαίνοντας από αυτό, η λευκή ισοπαλία, τη δεδομένη χρονική στιγμή, έμοιαζε με βολικό αποτέλεσμα και για τους δύο.
Ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ μοιράστηκαν από ένα ημίχρονο μικρών ή μεγάλων ευκαιριών, το ίδιο και οι τερματοφύλακές τους, που όσες φορές χρειάστηκε ήταν εκεί για να κρατήσουν το «μηδέν».
Πρώτος έπιασε δουλειά ο γκολκίπερ των «πρασίνων», Οδυσσέας Βλαχοδήμος, ο οποίος ξάπλωσε έγκαιρα τρεις φορές (32’, 39’ και 40’) για να αποκρούσει την μπάλα πριν περάσει στο τέρμα του, ύστερα από ισάριθμες απόπειρες των φιλοξενούμενων να εκμεταλλευτούν τα «στημένα» που τους προέκυψαν.
Το πρώτο 45λεπτο είχε κιτρινόμαυρη απόχρωση, γιατί η ΑΕΚ φάνηκε να πατάει καλύτερα, να κερδίζει μέτρα και μέσα από μια συντηρητική προσέγγιση να δείχνει πιο ζωντανή και απειλητική.
Τη σκυτάλη πήρε στο δεύτερο ο τερματοφύλακας της ΑΕΚ, Βασίλης Μπάρκας, που δικαιούται τον τίτλο του κορυφαίου όλων, γιατί οι δύο επεμβάσεις του σε αντίστοιχα τετ α τετ με τον Βιγιαφάνιες (56’) και τον Λέτο (64’) αποδείχτηκαν σωτήριες.
Στην περίπτωση του Βιγιαφάνιες, ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά απέναντί του να βλέπει όλο το τέρμα, μετά από γλίστρημα του Ντίντακ, ο 23χρονος τερματοφύλακας έπεσε αριστερά, άπλωσε ενστικτωδώς το δεξί του χέρι και έκοψε τη λαλιά των οπαδών του Παναθηναϊκού που ήταν έτοιμοι να φωνάξουν «γκολ».
Σε εκείνη του Λέτο, που έφυγε από θέση μέσα δεξιά, μετά από λάθος του Κολοβέτσιου, βγήκε γρήγορα και πρόλαβε να πέσει στα πόδια του πριν ο Αργεντίνος σηκώσει το κεφάλι του και διαλέξει ή να τον κρεμάσει ή να προχωρήσει μόνος του προς την περιοχή.
Σε γενικές γραμμές ήταν ένα ντέρμπι που δεν είχε ούτε ρυθμό ούτε ποιότητα.
Ηρθε και η βροχή για να… δέσει το γλυκό. Περισσότερο ήταν η νευρικότητα και η δύναμη που κινούσαν τα νήματα της εξέλιξης.
Πάντως, τηρουμένων των αναλογιών και με δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός ήταν η ομάδα που είχε τις περισσότερες απουσίες, εκτός από τις κλασικότερες ευκαιρίες, είχε με το μέρος της τα περισσότερα ελαφρυντικά.
Τα χέρια του Μαρίνου Ουζουνίδη ήταν δεμένα, τόσο στους συνδυασμούς που μπορούσε να κάνει στο αρχικό σχήμα, όσο και στις δυνατότητες παρέμβασής του μέσω των αλλαγών.
Μόνο ο Μπουμάλ, που άλλωστε πέρασε στο παιχνίδι το τελευταίο 20λεπτο, μπορούσε να μπει και να δώσει κάτι.
Η βασική ιδέα ήταν να προστατευτούν τα μετόπισθεν και με μακρινές μπαλιές να αξιοποιηθεί η ποιότητα του διδύμου Μπερκ-Λέτο.
Η ΑΕΚ είχε καλύτερο ξεκίνημα, είχε την ευχέρεια να φρεσκαριστεί με Αλμέιδα, Γιόχανσον και Βάργκας, αλλά οι γκάφες της αμυντικής της γραμμής την τρόμαξαν και την έκαναν πολύ πιο διστακτική απ’ όσο σήκωνε η περίσταση.
Στο δεύτερο ημίχρονο περιορίστηκε προσπαθώντας να αντιδράσει και όχι να δράσει. Και στο τέλος έκανε και καθυστερήσεις για να μη ρισκάρει.
► Παναθηναϊκός: (Μ. Ουζουνίδης) Βλαχοδήμος, Μαρινάκης, Χουλτ, Ευαγγέλου, Τελάντερ, Κουρμπέλης, Λουντ, Βιγιαφάνιες, Π. Βλαχοδήμος (72΄ Μπουμάλ), Λέτο, Μπεργκ.
► ΑΕΚ: (Ζ. Μοράις) Μπάρκας, Γκάλο, Κολοβέτσιος, Λαμπρόπουλος, Ντίντακ, Σιμόες, Αϊντάρεβιτς (75΄ Γιόχανσον), Χριστοδουλόπουλος (68΄ Βάργκας), Μάνταλος, Πατίτο, Πέκχαρτ (68΄ Αλμέιδα).
► Σκόρερ: –
► Διαιτητής: Γ. Κομίνης (Θεσπρωτία)
► Κίτρινες: 56΄ Κουρμπέλης, 76΄ Λέτο, 89΄ Βιγιαφάνιες – 55΄ Κολοβέτσιος, 79΄ Μπάρκας, 85΄ Μάνταλος,90΄ Σιμόες
