Δεν ήταν μόνον ότι αναζωπύρωσε τις ελπίδες του για πρόκριση στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ με το ιστορικό (πρώτο στην Ιταλία) διπλό επί της Φιορεντίνα.
Ο ΠΑΟΚ αποτίναξε και το κλίμα μιζέριας και έντονης αμφισβήτησης που κόντευε να τον πνίξει στο διάστημα που μεσολάβησε από την ήττα κόντρα στον Πανιώνιο μέχρι και την επανέναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων.
Ας μην ξεχνάμε ότι στο ενδιάμεσο είχε προκύψει και το καυτό θέμα Αθανασιάδη που είχε ηλεκτρίσει ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα της Τούμπας.
Επί της ουσίας, ο Βλάνταν Ιβιτς και οι παίκτες του κέρδισαν το δικαίωμα να κάνουν μια επανεκκίνηση και να ξαναζεστάνουν τον κόσμο τους, τον οποίο έχουν συνηθίσει σε σκοτσέζικα ντους φέτος.
Κι αυτά, βέβαια, έχουν και αγωνιστική εξήγηση, αφού έχει αποδειχθεί πως ο ΠΑΟΚ κάθε φορά που βρίσκει ομάδα που του δίνει χώρους είναι άκρως επικίνδυνος, ακόμη κι αν υπολείπεται σε ατομική ποιότητα, ενώ αντίθετα όταν έχει μπροστά του κλειστές άμυνες «κολλάει».
Μια τέτοια θα τον περιμένει στην Τούμπα τη Δευτέρα, αφού ο Ατρόμητος ξέρει πολύ καλά πώς να παίζει στο μισό (δικό του) γήπεδο για να μπλοκάρει αντιπάλους όπως ο ΠΑΟΚ.
Το μεγάλο ζητούμενο για τον Ιβιτς και τους συνεργάτες του είναι αν θα βρουν λύσεις και από τον άξονα, καθώς ο ΠΑΟΚ έχει αποδείξει ότι η δύναμή του φέτος είναι μόνο τα άκρα με Ροντρίγκες και Κάμπος και τους Μάτος και Λέοβατς να προσφέρουν στήριξη.
Αν δούμε λίγο πέρα από το ματς της Δευτέρας, τα τέσσερα ματς μέσα σε δέκα μέρες που θα δώσει ο ΠΑΟΚ (μετά τον Ατρόμητο, στα Τρίκαλα για το Κύπελλο, την άλλη Κυριακή με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο και τη μεθεπόμενη Πέμπτη με τη Λίμπερετς) θα αποτελέσουν ένα ξεκάθαρο δείγμα για το αν η ομάδα έχει αλλάξει κάποιες από τις κακές συνήθειες στο πρώτο τρίμηνο της φετινής σεζόν.
