«Πλανήτης» Γιούβε!

Απέναντι στη Λιόν με δέκα παίκτες απ’ το 54’, με τις ενστάσεις για την εμμονή του προπονητή της στο… παλιομοδίτικο 3-5-2 να «καραδοκούν», με παρούσα και την ανησυχία ώς την ώρα έναρξης για την απόδοση του Μπουφόν επειδή στα τελευταία παιχνίδια φάνταζε ευάλωτος. Ε, και τι μ’ όλα αυτά;

Ο «πλανήτης» Γιουβέντους είναι μαθημένος να επιβιώνει. Επειδή, ακριβώς, είναι ποδοσφαιρικός πλανήτης (με όλες τις ιδιότητες που απορρέουν από τον χαρακτηρισμό) και επειδή είναι… Γιουβέντους! Δηλαδή ιστορικό ποδοσφαιρικό κατεστημένο, εντός και, όταν χρειαστεί, εκτός γηπέδων.

Κοιτούσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το παιχνίδι της προηγούμενης Τετάρτης στο «Παρκ Ολιμπίκ Λιονέ: Ντεσίν Σαρπιέ», οργανώσαμε, προληπτικά, εκ των προτέρων πρόσβαση σε πηγές για ρεπορτάζ μήπως και προέκυπτε αναπάντεχη εξέλιξη εντός γηπέδου, άρα θέμα.

Ολα τούτα, όμως, μπορούν να… περιμένουν. Ναι μεν η Λιόν έθεσε και εντός γηπέδου τις προϋποθέσεις ανατροπής της λογικής που υπαγόρευε πως η «Βέκια σινιόρα» έχει τον πρώτο λόγο, αλλά ώς εκεί.

Η φετινή Γιουβέντους (για την ακρίβεια: και η φετινή) δεν εκπέμπει τη λάμψη άλλων εποχών αλλά αποδείχθηκε και πάλι πως ξέρει να επιβάλλει το κύρος της.

Μα και βέβαια ασφαλή συμπεράσματα θα βγουν αν και όταν αντιμετωπίσει στη συνέχεια του Τσάμπιονς Λιγκ άλλους κολοσσούς, επιπέδου Μπαρτσελόνα, Ρεάλ και όχι μόνο, αλλά αυτό δεν αναιρεί το ασφαλές συμπέρασμα πως φαντάζει, αν όχι απροσπέλαστη, εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση για τους μεγάλους (πόσο μάλλον για μικρότερους) αντιπάλους της στην Ευρώπη.

Μετά από τρία παιχνίδια, προς το παρόν συγκάτοικος με τη Σεβίλη στην κορυφή του όγδοου ομίλου, δεν έχει δεχτεί γκολ. Συμπαγής άμυνα, ούτως ή άλλως διαχρονικό όπλο της.

«Ποδοσφαιρικός πλανήτης»

Η επικοινωνία με την αποστολή της πριν και μετά τη λήξη του νικηφόρου περάσματος από τη Γαλλία είχε αποτέλεσμα να φτάσει στα χέρια μας δήλωση του Λουίτζι Μπουφόν. Ο 38χρονος πλέον («αλλά και τι μ’ αυτό;» έχει δικαίωμα να πει ο ίδιος, με επιχείρημα τη συμμετοχή του στην εξέλιξη των παιχνιδιών), μόλις τελείωσε το παιχνίδι στη Γαλλία, είπε μπροστά σε δημοσιογραφικά κασετόφωνα και κάμερες:

«Είμαστε σε καλό δρόμο, χτίζουμε την πορεία μας στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, δεν χρειάζεται να λέμε πολλά λόγια τώρα».

H «Εφ.Συν.», μέσω κινητού τηλεφώνου Ιταλού συναδέλφου-φίλου, ήταν παρούσα στη συνέντευξη Τύπου μετά τη λήξη του παιχνιδιού και το ερέθισμα που δώσαμε με παραλήπτη τον τερματοφύλακα της Γιούβε δεν έμεινε αναπάντητο. Ηταν υπογραφή της αρχικής τοποθέτησής του:

«Στον ουρανό του ποδοσφαίρου, υπάρχουν πλανήτες και άστρα όπως και στον πραγματικό ουρανό. Η Γιούβε είναι ακριβώς αυτό: ποδοσφαιρικός πλανήτης. Θα επιδιώξουμε και φέτος το καλύτερο».

Σε ελεύθερη μετάφραση «μην απορείτε με την απόδοσή μας και μην περιμένετε αγωνιστική κρίση που θα σας δώσει… θέμα. Είμαστε η Γιουβέντους».

Αν έπρεπε να… μορφοποιήσουμε τα ίδια λόγια, αρκεί η εικόνα-απόδειξη άνεσης, ευκολίας στην απόκρουσή του όταν ο Ντιακαμπί (35’) σούταρε το πέναλτι στο 0-0. Η κίνηση του σώματός του, το γερό πάτημα και το άνετο πέσιμο στην αριστερή γωνία του για να πιάσει την μπάλα έκαναν το τέρμα να «εξαφανιστεί» από τα μάτια του Γάλλου που είχε τον ορισμό της ευκαιρίας να ανοίξει το σκορ.

Μαζί με τις φάσεις με εξουδετερωμένο τερματοφύλακα, μπορούμε να καθορίσουμε και έτσι ένα πέναλτι. Eκτός των άλλων, η απόδοσή του έδιωξε και τα «σύννεφα» πρόσφατων εμφανίσεών του που έσπειραν ανησυχία: με την Εθνική Ιταλίας στην Ισπανία και με τη Γιουβέντους απέναντι στην Ουντινέζε.

Νέα δικαίωση Αλέγκρι

Ούτως ή άλλως, εκτός από την κατοχή της πρώτης θέσης στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, η Γιουβέντους, μετά από επτά νίκες σε οκτώ παιχνίδια, προπορεύεται και στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Αρα, εκτός των άλλων, μέχρι νεωτέρας, κανείς δεν μπορεί να πει το παραμικρό στον Μαξ Αλέγκρι και την εμμονή του. Οπου «εμμονή», η πιστή τήρηση της αρχικής επιθυμίας του να παίζει 3-5-2 από την αρχή της περιόδου.

Ναι, το 3-5-2, που θεωρείται πλέον αναχρονιστικό και ατελέσφορο από προπονητές μεγάλων απαιτήσεων με επιχείρημά τους τον τρόπο που παίζεται πλέον το ποδόσφαιρο, ο Αλέγκρι το έχει κάνει να «ριζώσει» φέτος και προς το παρόν δικαιώνεται!

Με άλλα λόγια, πολλά πρόσωπα στη μεσαία γραμμή ώστε να εξασφαλιστεί η στήριξη των τριών κεντρικών αμυντικών, ένας δημιουργικός μέσος, κάτοχος και ανασταλτικής ικανότητας στην πλάτη των Ιγουαΐν, Ντιμπαλά και, «κατόπιν σκληρής δουλειάς στην προπόνηση», όπως ακούσαμε από Ιταλό συνάδελφο, συντονισμός στο παιχνίδι των Ιγουαΐν – Πιάνιτς με στόχο «να μπορούν να συνδυάζονται οι δυο τους ακόμη και με κλειστά μάτια!». Και ο Λεμινά σε νέα αγωνιστική αποστολή στο πλευρό του Ερνάνες.

Στόχος η… ελαφρά Μπαρτσελονοποίηση της Γιούβε: παίκτες σε μικρούς σχηματισμούς σε όλο το γήπεδο με στόχο τις κοντινές πάσες που, εκτός των άλλων, όπως είδαμε και από τη Γαλλία, δίνουν την ευνόητη δυνατότητα αλλαγής του ρυθμού εν ριπή οφθαλμού! Αυτή η Γιούβε δεν έχει κεντρικό χαρακτηριστικό, παίζει σε όλο το γήπεδο.

Αιτία της συγκεκριμένης τακτικής; Εκτός από τους προσωπικούς νόμους του Αλέγκρι, βεβαίως και η απουσία πλέον των Βιδάλ και Πίρλο από τη μεσαία γραμμή.

Αρχικά δείγματα γραφής; Θετικά.

Απομένει να κριθεί, εντός και εκτός Ιταλίας, η ίδια αγωνιστική λογική σε βάθος χρόνου στη φετινή αγωνιστική περίοδο. Η προοπτική είναι θετική επειδή ο συγκεκριμένος, κατά Μπουφόν, «πλανήτης» έχει ικανούς «πλανητάρχες». Τόσο στο γήπεδο όσο και στον πάγκο.