Να έχει τη λύση ο Μίχαελ Σκίμπε για την εθνική μας ομάδα; Από τον… Σόιμπλε δεν μπορούμε να περιμένουμε έτσι κι αλλιώς κάτι ευχάριστο, οπότε ας ελπίσουμε ότι ο συμπατριώτης του θα μπορέσει να βάλει ξανά την Ελλάδα στο δρόμο των επιτυχιών στα γήπεδα.
Ο Ρεχάγκελ βέβαια εκτόξευσε τον πήχη στην κατηγορία των… θαυμάτων με την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2004 και τώρα, 12 χρόνια μετά και αφού η Ελλάδα κατάντησε να χάνει δύο φορές από τα Νησιά Φερόε στα προηγούμενα προκριματικά του Euro, ο «δεύτερος Γερμανός» επιδιώκει να την οδηγήσει στην τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου της Ρωσίας (το ’18), χωρίς να διαθέτει το «βαρύ όνομα» του θριαμβευτή της Πορτογαλίας.
Το σίγουρο είναι ότι ο Σκίμπε ακολουθεί σε αρκετά πράγματα τις πρακτικές του Ότο, καθώς προσπαθεί να δώσει περισσότερο γήπεδο στον αντίπαλο και να προφυλάξει πρωτίστως τη δική του εστία. Αυτό σε ό,τι αφορά την τακτική πάνω στο χορτάρι αλλά υπάρχει άλλη μία ομοιότητα του νέου Γερμανού με τον παλιό: Δίνει κι αυτός εμπιστοσύνη σε παίκτες που έχουν ξεκόψει την επαφή με τους συλλόγους τους και απέχουν από την ενεργό δράση όπως για παράδειγμα ο Μανιάτης και ο Τζιόλης, που αποτελούν «ξένο σώμα» για Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, συνεπώς η εθνική ομάδα έρχεται να τους προσφέρει την ευκαιρία να διατηρήσουν την επαφή τους με τη μπάλα.
Ποντάρει στο (υψηλό) κίνητρο αυτών των παικτών ο Σκίμπε, όπως έκανε και τότε ο Ρεχάγκελ και τους δίνει (ποδοσφαιρική) στέγη ενώ με αυτόν τον τρόπο έχει και παίκτες με περισσότερες δυνάμεις, σε μία στροφή της πίστας όπου το πρόγραμμα για τους άλλους είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένο.
Τη Δευτέρα η Ελλάδα θα παίξει εκτός έδρας με την Εσθονία (χωρίς τους τραυματίες Φορτούνη και Τζαβέλλα) και αν φτάσει στους εννέα πόντους τότε θα πάει με αυτοπεποίθηση στα πιο δυνατά παιχνίδια με το Βέλγιο και τη Βοσνία, που θα είναι και οι βασικοί ανταγωνιστές της για την πρόκριση.
Στα δύσκολα ξέρει και ανταποκρίνεται αλλά τα «μικρά ματς» είναι αυτά που της δημιουργούν προβλήματα. Όπως ένιωσε… ναυτία με τα Φερόε!
