Το χρίσμα του «leader» του Παναθηναϊκού για την επόμενη τριετία δόθηκε οριστικά και επισήμως από χθες στον Μάρκους Μπεργκ. Οι άνθρωποι του «τριφυλλιού» έδωσαν τα χέρια χθες το μεσημέρι με τον μάνατζερ του 30χρονου άσου στη δεύτερη συνεχόμενη συνάντησή τους και ως εκ τούτου ο Μπεργκ θα κοσμεί τα ελληνικά γήπεδα στη χώρα μας τουλάχιστον για ακόμη τρία χρόνια.
Εκτός φυσικά εάν υπάρξει ομάδα του εξωτερικού που σε αυτό το διάστημα είναι διατεθειμένη να δαπανήσει περισσότερα από 9 εκατ. ευρώ (τα 4,8 εκ των οποίων θα αφορούν τον Παναθηναϊκό) για να τον κάνει δικό της, έχοντας προφανώς και τη συγκατάθεση του ίδιου του παίκτη, που στην Ελλάδα αισθάνεται «βασιλιάς».
Η βούληση του Σουηδού άσου άλλωστε ήταν ξεκάθαρα υπέρ τού να κλείσει το «deal» και ως εκ τούτου έπαιξε τον ρόλο της στο να επικυρωθεί η επέκταση του συμβολαίου του με το «τριφύλλι» έως το καλοκαίρι του 2019, βελτιώνοντας αισθητά τους οικονομικούς όρους της συνεργασίας του με τον σύλλογο (από 700 χιλ. ευρώ τον χρόνο σε 1 εκατ. ευρώ).
Επί της ουσίας όμως ο Παναθηναϊκός έχρισε τον Μπεργκ «leader» ολοκληρώνοντας σε μεγάλο βαθμό τον εξορθολογισμό της σχέσης προσφοράς/κόστους στα αποδυτήρια της ομάδας.
Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι πέρυσι ο κορυφαίος στράικερ του πρωταθλήματος έβλεπε παίκτες όπως ο Μάικλ Εσιέν (1 εκατ. ευρώ) ή ο Σέρχιο Σάντσεθ (800 χιλ. ευρώ) να αμείβονται με περισσότερα χρήματα από τον ίδιο (700 χιλ. ευρώ) και η επιρροή τους στην ομάδα, για τον άλφα ή βήτα λόγο, να είναι από ανύπαρκτη έως ελάχιστη.
Αλλά δεν ήταν το μοναδικό ζήτημα πέρυσι το ποιος είχε το ακριβότερο συμβόλαιο στην ομάδα, ήταν γενικώς η υφιστάμενη ανισορροπία που έφερνε αυτονόητα μπόλικη γκρίνια και είχε άμεσο αντίκτυπο στη «χημεία» και τις σχέσεις των παικτών στα αποδυτήρια.
Το συγκεκριμένο πρόβλημα διαγνώστηκε άμεσα από τον Στραματσόνι και πλέον, τη φετινή σεζόν, η ιεράρχηση και τα πλαφόν των συμβολαίων είναι σε συνάρτηση με την αξία και την προσφορά του καθενός.
Στις μεταγραφές που έγιναν το καλοκαίρι άλλωστε μόνο για τον Ιμπάρμπο έγινε υπέρβαση, καθώς ο Κολομβιανός διαθέτει το δεύτερο ακριβότερο συμβόλαιο στην ομάδα με 700 χιλ. ευρώ, αλλά η χρηματιστηριακή αξία του και η ηλικία του δικαιολογούσαν αντικειμενικά ακόμα και μεγαλύτερες απολαβές.
Ο Γουακάσο αποκτήθηκε με τα μισά χρήματα απ’ αυτά που έπαιρνε στη Ρούμπιν Καζάν (1,2 εκατ. ευρώ ο ετήσιος μισθός του στη Ρωσία), ο Λεντέσμα συμφώνησε με ένα ποσό που μπορεί να φτάσει μάξιμουμ τις 600 χιλ. ευρώ, αλλά που οι «φιξ» απολαβές δεν ξεπερνούν τις 120 χιλ. ευρώ (!), ο Ζέκα ανανέωσε επίσης το συμβόλαιό του (έως το 2019) με λιγότερες από 500 χιλ. ευρώ, ο Σάμπα δέχτηκε να υπογράψει με λιγότερες από 300 χιλ., παρόμοια χρήματα πήραν επίσης οι Χουλτ, Εμποκού, ενώ οι Κουλιμπαλί, Ιβανόφ έχουν «φιξ» απολαβές περί τις 150 χιλ. ευρώ…
