Τα δύο γκολ που σημείωσε ο Ευθύμης Κουλούρης προχθές στην Τρίπολη ήταν ο καταλύτης για να πάρει ο ΠΑΟΚ το διπλό σε μία έδρα που παραδοσιακά δυσκολεύεται. Ομως, πίσω από αυτά κρύβεται μία ολόκληρη φιλοσοφία την οποία επέλεξαν να ακολουθήσουν φέτος ο Λούμπος Μίχελ και ο Βλάνταν Ιβιτς. Ποια είναι αυτή;
Παράλληλα με το χτίσιμο μίας ομάδας με παίκτες έμπειρους και με παραστάσεις από υψηλό επίπεδο να προωθήσουν και νεαρούς από τις Ακαδημίες του συλλόγου που έχουν ξεχωρίσει και έχουν ήδη δείξει δείγματα του ταλέντου τους.
Πρώτος στην κατηγορία αυτή είναι ο Ευθύμης Κουλούρης, ο πιτσιρικάς που από τα 18 του με προπονητή τον Χουμπ Στέφενες είχε στείλει το μήνυμα το οποίο όμως δεν θέλησαν να ακούσουν ο Αγγελος Αναστασιάδης και ο Ιγκορ Τούντορ.
Ευτυχώς γι’ αυτόν ο δανεισμός του στην Ανόρθωση πέρυσι τον κράτησε ενεργό και ψηλά στη λίστα των παικτών προς αξιοποίηση. Βοήθησε σ’ αυτό και η παρουσία του Βλάνταν Ιβιτς στο τιμόνι της πρώτης ομάδας.
Με τον Σέρβο τεχνικό είχαν δουλέψει μαζί για δύο χρόνια στην Κ20. Συνέβαλε τα μέγιστα για να κατακτήσει ο ΠΑΟΚ το Πρωτάθλημα των β’ ομάδων της Λίγκας και με 25 γκολ ξεπέρασε το ρεκόρ που είχε δημιουργήσει στο ξεπέταγμά του ο Στέφανος Αθανασιάδης.
Ετσι, εξασφάλισε την άκρως θετική εισήγηση του Ιβιτς προς τη διοίκηση του ΠΑΟΚ πριν αρχίσει η σεζόν.
Οι εμφανίσεις του στους αγώνες προετοιμασίας και τα διαδοχικά τέρματα που σημείωσε άρχισαν να τραβούν το ενδιαφέρον και του Λούμπος Μίχελ που σύντομα συντάχθηκε με την άποψη του Ιβιτς.
Μάλιστα, σε μία από τις συσκέψεις τους στην Ολλανδία, όταν η ομάδα βρισκόταν εκεί για το βασικό στάδιο προετοιμασίας, οι δυο τους συμφώνησαν:
«Δεν πρέπει να αποκτηθεί παίκτης που θα φράξει τον δρόμο του. Εχει ταλέντο, πρέπει να του δώσουμε ευκαιρίες γιατί έτσι θα αναδείξουμε και τη δουλειά που γίνεται στις Ακαδημίες και θα πιάσουν τόπο τα χρήματα που επενδύονται».
Το παραπάνω σκεπτικό εξηγεί για ποιο λόγο η απόκτηση φορ έμπαινε πάντα τελευταία στην ιεράρχηση των μεταγραφικών αναγκών της ομάδας. Και τελικά δεν αποκτήθηκε κιόλας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπήκε στη διαδικασία να ψάξει για φορ.
Ειδικά, μετά το 1-1 στο Αμστερνταμ με τον Αγιαξ, όταν ο Σαββίδης πείστηκε για τις δυνατότητες της ομάδας του και την προοπτική να προχωρήσει μέχρι τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, είχε υποσχεθεί σε οπαδούς του ΠΑΟΚ που συνάντησε στο αεροδρόμιο ότι η ομάδα θα κινηθεί για μεγάλο όνομα.
Αν η ρεβάνς δεν στράβωνε, ο ΠΑΟΚ πιθανόν θα είχε ρίξει αρκετά χρήματα για να φέρει επιθετικό πρώτης γραμμής.
Η αναζήτηση δεν σταμάτησε και μετά τον αποκλεισμό από τον Αίαντα όμως ήδη είχαν αρχίσει τα «αν και εφόσον». Μίχελ και Ιβιτς δεν ήθελαν επ’ ουδενί να περιοριστούν οι ευκαιρίες του μικρού επειδή απλά ο ΠΑΟΚ έπρεπε να πάρει έναν φορ.
Κι από τη στιγμή που δεν βρέθηκε η εξαιρετική περίπτωση σε καλή τιμή, άρχισε να μπαίνει σε ισχύ το πλάνο αξιοποίησης του ΠΑΟΚτσή «Λίνεκερ», όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο Κώστας Μαλιούφας που ήταν από εκείνους που διέκριναν το ταλέντο του όταν τον πρωτοείδε στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ.
