Θα αποτελέσει τελικά η ματαίωση του κυπέλλου την αιτία για το grexit του ελληνικού ποδοσφαίρου από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις; Η απάντηση αναμένεται να δοθεί τις επόμενες μέρες όμως για τη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως να ισχύει αυτό που συμβαίνει διαχρονικά στην Ελλάδα σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των (πάσης φύσεως) κρίσεων και να βλέπουμε δηλαδή μόνον το δέντρο, χάνοντας το δάσος.
Γιατί επί της ουσίας το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει αρχίσει να υποχωρεί στο εκτός συνόρων χρηματιστήριο εδώ και αρκετό καιρό και σε επίπεδο συλλόγων όσο και σε αυτό της εθνικής ομάδας. Όταν η Ελλάδα χάνει δύο φορές από τα Νησιά Φερόε και ο Παναθηναϊκός με τον ΠΑΟΚ δεν μπορούν να νικήσουν την Καμπάλα από το Αζερμπαϊτζάν τότε το «σήμα κινδύνου» έχει προκύψει προ πολλού και δεν έχει να κάνει με την όποια διαμάχη του υπουργού αθλητισμού με την ηγεσία της ΕΠΟ.
Κι από τη στιγμή που ο «κουμπαράς» του Τσάμπιονς Λιγκ τον οποίο «έσπαγε» κάθε χρόνο ο Ολυμπιακός θα μπει πολύ πιο ψηλά στη… ντουλάπα, σε σημείο που να μην μπορεί να τον φτάσει κανείς (από τον τόπο μας) τότε δεν θα έχει την ίδια βαρύτητα η κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος, συνεπώς η «ένταση» της εγχώριας κόντρας θα περιοριστεί στους λόγους πρεστίζ και τίποτα περισσότερο.
Για να μπορέσει να «επιστρέψει» το ελληνικό ποδόσφαιρο και να διεκδικήσει ξανά τα δικαιώματά του στην Ευρώπη, θα πρέπει όσοι διοικούν τους (μεγαλύτερους, κυρίως) συλλόγους να δώσουν περισσότερα χρήματα για να καλύψουν το χρόνο, στον οποίο αναλώθηκαν τελευταία με ανούσιες αντιπαραθέσεις. Θα το καταλάβουν αυτό αργά ή γρήγορα και τότε θα κληθούν να αποφασίσουν αν θέλουν να φτιάξουν ομάδες που θα αντέχουν και τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, με πολύ περισσότερα λεφτά ή θα περιορίζονται στα εντός και επί τα αυτά…
