Aπάθεια!

Δεν χρειάζονται δυνατές εκφράσεις με πύρινες λέξεις για τα γεγονότα της Τούμπας. Μα, ήταν αναμενόμενα κρούσματα, η σπίθα έλειπε! Και δεν αντιμετωπίζονται πλέον με έκπληξη ή οργή και άλλες παρόμοιες, υψηλών τόνων, αντιδράσεις.

Μόνο οι οπαδοί του ΠΑΟΚ για ευνόητους λόγους τα έκαναν γης μαδιάμ.

Οι υπόλοιποι; Με απάθεια υποδεχόμαστε και τα χθεσινά γεγονότα. Ως κάτι αναμενόμενο!

Η αρρώστια του ανεξέλεγκτου, δεύτερη φύση, χρόνια τώρα, του ποδοσφαίρου μας, είναι βαθιά ριζωμένη.

Διατηρείται ανέπαφη παρά τις εξαγγελίες και τους λεονταρισμούς όσων κατά καιρούς φωνασκούν από προεδρικούς ή υπουργικούς θώκους για κάθαρση και παροχή λύσης.

Επικίνδυνο, πλέον, το προϊόν. Θρέφει, καθημερινά, εδώ και πολλά χρόνια τις νευρωτικές ασθένειες της, συνυπεύθυνης, μάζας κάθε οπαδικού χρώματος εντός της φασίζουσας αισθητικής που είδαμε και χθες.

Τη θρέφουμε, ειδικότερα ως ποδοσφαιρική, γενικότερα ως κοινωνία…

Αξίζει στην ανεπάρκεια του ανδρισμού που θα μπορούσε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο και να δώσει τη λύση!