Αλίμονο αν γράφαμε για μεγάλο ματς του Μπερμπάτοφ κόντρα στη Βέροια. Θα μειώναμε την πραγματική αξία του Βούλγαρου σούπερ σταρ και τα απίστευτα που έχουμε δει στα ευρωπαϊκά -κυρίως αγγλικά- γήπεδα.
Από την άλλη όμως, είναι αδύνατο να επιλέξουμε οτιδήποτε άλλο ως σημείο αναφοράς για το χθεσινό παιχνίδι στην Τούμπα.
Ο 34χρονος άσος έδειξε πόσο απλό είναι το ποδόσφαιρο όσο ανεβαίνει το επίπεδο. Και πόσο πολύτιμος μπορεί να γίνει στον ΠΑΟΚ. Αρκεί βέβαια να παίζει.
Γιατί μέχρι πριν από λίγες μέρες είχαμε συνηθίσει να τον βλέπουμε να μπαίνει αλλαγή στα παιχνίδια του «δικεφάλου».
Τα κοντρόλ του, οι πάσες του, οι κινήσεις του είναι πράγματα που λείπουν από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και ίσως τον αδικεί το γεγονός ότι σκόραρε με πέναλτι. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια αυτά τα στοιχεία να κάθονται στον… πάγκο.
Για να επεκτείνουμε λίγο παραπάνω τη σκέψη μας για την αξιοποίηση του Μπερμπάτοφ, από τα δύο τελευταία παιχνίδια φαίνεται ότι μπορεί να συνεργαστεί μια χαρά και με τον Αθανασιάδη, μια συνεργασία που όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ την αναλύουν εδώ και καιρό και έχουν εκφραστεί πολλές διαφορετικές απόψεις.
Για μια ομάδα όπως είναι ο ΠΑΟΚ, μοιάζει να είναι εκτός λογικής το γεγονός ότι δεν χτίζει το παιχνίδι της πάνω σε δύο παίκτες αποδεδειγμένα σκόρερ. Τελευταία το κάνει πολύ περισσότερο σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες και τα αποτελέσματα είναι απτά.
Φυσικά, για όλα όσα λέμε το πραγματικό τεστ δεν είναι ούτε ο αγώνας με τη Βέροια ούτε το ματς με την Καλλονή που προηγήθηκε.
Από εδώ και στο εξής, έρχονται αναμετρήσεις που έχουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας και προσφέρονται για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Κάτι ακόμη που προκύπτει (και) από το χθεσινό ματς: Ο ΠΑΟΚ έχει μείνει με τον άπειρο Νίκο Μελίσσα κάτω από την εστία.
Και από τη στιγμή που δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Ρόμπιν Ολσεν, είναι λογικό ότι συζητήθηκε το ενδεχόμενο απόκτησης τερματοφύλακα.
Ειδικά μετά τη μαγνητική στην οποία υποβλήθηκε ο Παναγιώτης Γλύκος και έδειξε ότι θα χρειαστεί 1,5 μήνα για να επιστρέψει υγιής στην ενεργό δράση. Η φημολογία για άμεση απόκτηση του Μάρκου Βελλίδη είναι πολύ έντονη.
