Εδώ και καμιά δεκαετία ο Γιάννης Αναστασίου έχει το προσωνύμιο «Ολλανδός». Ποδοσφαιρικά άλλωστε ανδρώθηκε στα ολλανδικά γήπεδα, εκεί έχτισε το όνομά του, εμπλούτισε τις παραστάσεις του και διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την ποδοσφαιρική/προπονητική του εικόνα.
Στον Παναθηναϊκό εντούτοις, μόνο ολλανδικό δεν ήταν το μοντέλο που εφάρμοσε. Για να είμαστε βέβαια ακριβοδίκαιοι, ξεκίνησε την πρώτη του σεζόν έχοντας κατά νου το 4-3-3 που βασίζεται στα «φτερά», αλλά ο τραυματισμός του Μπαϊράμι και τα ανεπιτυχή αποτελέσματα στα πρώτα του ματς ως προπονητής του Παναθηναϊκού τον ανάγκασαν να τροποποιήσει άρδην τα πλάνα του.
Μετά από ένα σύντομο διάστημα πειραματισμών σε διάφορα συστήματα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 4-4-2 με σχήμα ρόμβου στη μεσαία γραμμή είναι η ενδεδειγμένη επιλογή με βάση το διαθέσιμο έμψυχο υλικό του.
Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος και το επιτυχημένο φινάλε της πρώτης του σεζόν αφαίρεσαν μια και καλή τα όποια σχέδια επιστροφής στο αρχικό/ολλανδικό πλάνο του 4-3-3 και έκτοτε, τα επόμενα δύο μεταγραφικά καλοκαίρια, δεν ασχολήθηκαν καν με τις -θεωρητικά αγαπημένες του- πτέρυγες.
Οι μεταγραφικές εισηγήσεις και η στελέχωση του ρόστερ του Παναθηναϊκού αφορούσε τον ρόμβο και το, αν μη τι άλλο, παράδοξο 4-2-2-2. Αντί για τα «φτερά», φόρτωνε διαρκώς τον άξονα (με εξαίρεση τη μεταγραφή του Καλτσά, που όμως προσπάθησε να τον κάνει στράικερ για να τον χωρέσει), αλλά η συνταγή όχι μόνο δεν του βγήκε, αλλά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι τον «πρόδωσε» κιόλας. Οπως ο ίδιος, προηγουμένως, είχε «προδώσει» τις ποδοσφαιρικές αρχές του.
Η κατάληξη ήταν να αποχωρήσει εν μέσω μπόλικης αμφισβήτησης στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν, μετά την ευρωπαϊκή καταστροφή και τον αποκλεισμό-ντροπή από την Καμπάλα, που αποτέλεσε την αρχή του τέλους (του).
Ο Παναθηναϊκός ήταν εκ των πραγμάτων υποχρεωμένος να γυρίσει σελίδα και το χρίσμα δόθηκε στον Αντρέα Στραματσόνι. Εναν Ιταλό φιλόδοξο προπονητή, νεαρής ηλικίας, με εντυπωσιακό κρότο στο ξεκίνημά του στο (έτη φωτός πιο προηγμένο από τη Super Legaue) Campionato και εξίσου εντυπωσιακή και απότομη πτώση.
Ο Στραματσόνι ενημερώθηκε για το υλικό της ομάδας και τα πεπραγμένα του Αναστασίου και στις πρώτες του επίσημες δηλώσεις εξήρε τη δουλειά του και τόνισε με σαφήνεια ως μόνο σίγουρο ότι ο Παναθηναϊκός θα (συνεχίσει να) παίζει με δύο επιθετικούς. Οπως συνέβαινε με τον προκάτοχό του.
Ξεκίνησε να δοκιμάζει το 4-4-2 στην ευθεία, κατόπιν μετακινήθηκε κι αυτός στο 4-4-2 με ρόμβο, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι δίχως «φτερά» δεν μπορεί να πάει πουθενά. Προηγουμένως βέβαια χρειάστηκε να δει με τα δικά του μάτια τους παίκτες που έχει στη διάθεσή του, το επίπεδο του πρωταθλήματος και δεκάδες άλλες παραμέτρους και εν τέλει κατέληξε στο 4-3-3 και έκανε τις εισηγήσεις του ενόψει του μεταγραφικού Γενάρη.
Ο κύβος ερρίφθη και ο Παναθηναϊκός έβγαλε πλέον «φτερά»!
Α Ο Νίκος Καλτσάς, από το περιθώριο, τον πάγκο και την εξέδρα, βρέθηκε πλέον στο προσκήνιο. Υποδυόμενος τον ρόλο που είχε πάντοτε στην καριέρα του. Οχι βέβαια ως φουνταριστός, αλλά ως πλάγιος επιθετικός της δεξιάς (ενίοτε και της αριστερής) πτέρυγας. Το ίδιο συνέβη και με τους Κλωναρίδη και (λιγότερο) Καρέλη, μέχρις ότου ο τελευταίος πάρει τη μεταγραφή για το Βέλγιο και την Γκενκ. Με απλές εκ των έσω κινήσεις εξασφαλίστηκαν δύο «φτερά». Τα υπόλοιπα προέκυψαν από το μεταγραφικό παζάρι.
Β Ο Ολιβιέ Μπουμάλ ήταν η πρώτη κίνηση ενίσχυσης. Ο Καμερουνέζος ακραίος, που άρεσε και στον Αναστασίου, έβγαζε μάτια με τον Πανιώνιο και η διοίκηση είπε στον Στραματσόνι να ρίξει μια ματιά στην περίπτωσή του. Ο Ιταλός πέρασε ώρες ολόκληρες μπροστά από τον υπολογιστή του βλέποντας dvd του Μπουμάλ και σε χρόνο dt αποφάνθηκε. Αναψε ενθέρμως το πράσινο φως και με 300.000 ευρώ ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε τη μεταγραφή του. Αμεσα οι ακραίοι έγιναν τρεις.
Γ Ο τέταρτος της παρέας των ακραίων μεσοεπιθετικών έγινε αιφνιδιαστικά ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος. Ο Τάκης Φύσσας τον έριξε στο τραπέζι, ο Αλαφούζος είχε εικόνα για την περίπτωσή του, διότι πριν από δύο χρόνια το όνομά του το είχε συζητήσει (πάλι) με τον Αναστασίου, και ο Στραματσόνι έπραξε ό,τι και με τον Μπουμάλ.
Τον τσέκαρε, του άρεσε και είπε μετά χαράς το «ναι». Προερχόμενος από 6μηνη απραξία και έχοντας μείνει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό όπου δεν κατάφερε να πιάσει, ο Βλαχοδήμος είδε τον Παναθηναϊκό ως τη μεγάλη του ευκαιρία για το restart της καριέρας του.
Και δεν δίστασε να υπογράψει τριετές συμβόλαιο με ισχύ από το καλοκαίρι, αποδεχόμενος τη λογική της δοκιμής μέσω των προπονήσεων από τον Στραματσόνι για την άμεση ενσωμάτωσή του. Εάν αυτό οριστικοποιηθεί, τότε Βλαχοδήμος και Παναθηναϊκός θα τα πουν στα δικαστήρια με τον Ολυμπιακό, εξαιτίας της ρήτρας των 350.000 ευρώ που υπήρχε στη λύση συμβολαίου του από τους «ερυθρόλευκους» για ανταγωνιστική ομάδα.
Δ Εξτρα λύση (4+1) για τα άκρα αποτελεί επίσης ο Βραζιλιάνος Γιούρι Μαμούτε. Κατά βάση αποτελεί τον αντι-Καρέλη, στην Γκρέμιο αγωνιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στην κορυφή της επίθεσης, αλλά στην U20 της Βραζιλίας ήταν το ένα από τα δύο «φτερά».
